54. Aan het ziekbed.
Neen, hoor, 't is niet altijd
Hier vroolijk en blij!
Er komen ook dagen
Met ziekten en plagen,
Geloof dat maar vrij.
Laatst lag ik op 't ziekbed
Met koortsen terneer! -
Ik rilde en ik beefde,
'K wist niet dat ik leefde!
Ach, alles deed zeer!
Maar vlak bij de sponde
Hield dag en hield nacht,
[p. 53]
Vol goedheid en innig,
Vol liefde en aanminnig,
Een Engel de wacht.
Die Engel was Moeder,
Zij week niet van mij,
Tot dokter vertelde:
‘'T is, als ik voorspelde,
'T gevaar is voorbij!’
De dokter ging henen.
Moe' knielde toen neer,
De handen gevouwen,
En zeî vol vertrouwen:
‘Ik dank U, o Heer!’
O, wordt gij op 't ziekbed
Bezocht met zoo'n kruis,
Laat nooit den moed vallen!
Licht vindt gij zoo allen
Een' Engel in huis.
