[p. 169]
174. Des morgens.
Natuur ontwaakt in al haar' pracht;
De zwarte nacht
Verdwijnt;
Nieuw leven heerscht in bosch en bron;
De lieve zon
Verschijnt.
De vogel zingt zijn vroolijk lied;
Het duister vliedt
En vlucht.
Het oosten glanst in gouden pracht;
Van vreugde lacht
De lucht.
De dauwdrop legt op ied're plant
Een diamant
Terneer!
Hoe prijst U toch geheel Natuur
In 't morgenuur,
o, Heer!
