Lucebert, de amsterdamse school · dbnl

DBNL

de amsterdamse school

auteur: Lucebert

bron: Lucebert, ‘de amsterdamse school’. In: Lucebert, verzamelde gedichten (redactie en samenstelling Victor Schiferli). De Bezige Bij, Amsterdam 2002, p. 124-160.

doorzoek de hele tekst

© 2003 dbnl / erven Lucebert

DBNL vignet



[p. 159]
ab ovo aan iulia dochter uit het 2de huwlijk v. augustus van buiten het eiland het gemurmul van de buurman het gemurmul van de buurman het gemurmul van de buurman sla nu op de letters de holle lichtschuwe letters knuppelrode lippen op en neer hier is geen huis geen tuin de voorbijgangers zijn zacht ingegraven in modder in aardzieke schaduw en het is allemaal schrijven op huilen bij hen de heldhaftige minnaars een gouden kuil in de regen hebben zij gespit met pipse degens en verkouden kuchende zwaarden jij iulia bent een beter schrijfster dan de schrijvers van ‘de veldtocht der vogels’ of ‘het slagveld der libellen’ nadat je had nauwkeurig de 9 glazen mist genoteerd waarin het stenen tirannenhoofd vernevelde liet je de tienduizend knapen komen en in een bos van klamme handen wierp je je koninklijke borsten die genoemd zijn: de ontketende knaagdieren van haar hart en meisjes bloesems vertelde je de geheime aandacht van de vader en je gaf hen je tak van rozensiroop en hiasintensap die genoemd is: het koninginnerapier gefluisterd ook:
[p. 160]
reeds in het ei je neuriede het schadelijk loflied op de keizer en gelasterd is: het eerste wereldlicht waaraan je je ogen sloot heb je schreeuwend verweten: dit stinkt en met luider stemme gezegd werd: in het zand voor de knapenkrijgsschool schreef je met de vinger van een roodharige adelborst: ‘tegen tien regels één lege richel onder waarschuwers één waarschuw en op talloze oppassen één onpas’ (men heeft verklaard: dit alles mag niet met DE WERKEN vergeleken worden) over de wrakhouten de golven over de halfvermolmde golven met het geblakerde boek boek van het wanbeheer verbannen ben je iulia tussen de weerspannige spreuken laat de eenzame geest zijn teken trillen zijn teken is heerlijkheid die geen einde heeft gezien heerlijkheid heeft zij gezien zij die geen einde heeft gezien het gemurmul van de buurman het gemurmul van de buurman het gemurmul van de buurman iuliaiuliaiulia