terug  begin  verderprepost
[p. 78]origineel

Het Zand.

't Is duidelyk.




illustratie


Laat uwe oogen recht uit zien, en uwe ooge-leden zich recht voor u heenen houden. Weegt den gang uwes voets, en laat alle uwe wegen wel gevestigt zyn. Wykt niet ter rechter, of ter slinkerhand; wend uwen voet af van 't quaade.
Spreuken IV: 25, 26, 27.

[p. 79]origineel
Aan rechte wegen, Leid veel gelegen,
 
De zant-grond neemt de voetstap aan,
 
En toond in 't openbaar de zinnen,
 
Een spoor daar iemant heeft gegaan,
 
Tot troost, om 't rechte pad te winnen.
 
Wy vinden, wyl wy 't land doorgaan,
 
De zand-woestyn der tyd'lykheden,
 
Daar zo veel diere pooten staan,
 
Een spoor van rechte menschen treeden.
 
Verheft het goed dier vinding hoog!
 
Laat and're roemen van gelukken,
 
Dit's heil; dat iemant, voor ons oog
 
Den weg naar huis quam af te drukken.
 
Dat is na eens verdwaaldens wens,
 
Op dat hy volge, 't voorbereide
 
De baan van een bedreven mensch,
 
Daar zo veel misspoor gaat ter zyde.
 
ô Jezus! die ons voor ging treên,
 
Op dat gy ons verdriet verzoete,
 
Gy zyt de menschheid die ik meen,
 
En 't heil-spoor is van uwe voeten.
 
Gy zyt het vlees geworden Woord,
[p. 80]origineel
 
De rechte mensch, en 't beeld van Gode,
 
Gy hebt den weg des heils gespoord,
 
En 't eeuwig leven aangebooden.
 
De woorden uwer wyze mond,
 
Zyn, nevens 't hoogbedrys, en leeven,
 
Voetstappen in de weeke grond,
 
Ons, tot een rechtsnoer voorgegeeven.
 
De menschelyke dier'lykheid,
 
Vervallen van de rechte reden,
 
Had ons zo lang en breed verleid,
 
Door spooren van de dierse treden.
 
Wy gingen heen, wy gingen weêr
 
Daar roof, en doodslag op ons pasten,
 
Wy doolden om en bleeven veer,
 
Van 't huis der rust, voor vreemde gasten.
 
Wie dan 't gevaarlyk dwaalen haat,
 
En liefst behouden over raakte,
 
Zie, dat hy 't heilig spoor begaat,
 
Dat Jezus Christus voor ons maakte.

Psalm XXVI: 11.
Maar ik wandele in myne oprechtigheid; verlost my [dan,] en zyt my genadig.

[p. 81]origineel
Psalm LXXXV: 14.
De gerechtigheid zal voor zyn aangezichte heenen gaan: en hy zal ze zetten op den weg zyner voetstappen.

Psalm CXIX: 101.
Ik hebbe myne voeten geweerd van alle quaade paden, op dat ik u woord zoude onderhouden.

Psalm CXXXIX: 17, 18.
Daaromme, hoe kostelyk zyn my, ô God uwe gedachten! hoe machtig veele zyn haare sommen!
Zoude ik ze tellen? haar der is meer, als des zands: worde ik wakker zo ben ik noch by u.

Spreuken XII: 28.
In het pad der gerechtigheid is het leven; en [in] den weg [haares] voetpads en is de dood niet.

1 Petrus II: 21.
Want hier toe zyt gy geroepen, dewyle ook Christus voor ons geleeden heeft, ons een exempel nalaaiende, op dat gy zyne voetstappen zoudet navolgen.

1 Joannes II: 6.
Die zegt dat hy in hem blyft, die moet ook zelve alzo wandelen, gelyk hy gewandeld heeft.

prepostterug  begin  verder