[p. 42]origineel
[p. 43]origineel
Van
Christus geboorte.
Toon:O Kersnacht. Of: Ma
meere.
1.
Doe God in 't vlees zich openbaarde,
Was 't schoonste paareltje op Aarde:
Zwyg stil al wat van wonder roemd;
Wie kan dat grootste wonder spreeken?
Hier moet de Zon en Maan verbleeken,
En alles wat' er werd genoemt.
2.
Veel Koningen, en veel Propheeten,
Met uitgestrekte hoop bezeten,
Bezagen gaaren dezen dag.
ô Menschen, die op d'aarde woonden,
Doe zich den Schepper mensch'lyk toonden,
Wat was 't een wonder dat gy zag.
3.
Daar over laat zich iemant hooren;
Het geen dat quam tot onze ooren,
En dat wy zagen met ons oog;
En tasten met onze eigen hande;
Zo sprak hy, die van liefde brande,
In 't woord des levens, schoon en hoog.
4.
Ja vriend hoe zoud gy anders zeggen?
Gy plagt op zyne borst te leggen;
[p. 44]origineel
Die allerkostelykste borst!
O! ach! hoe word de geest ontlooken!
En 't vonkend' zielen-vuur ontstooken,
In d'allerschoonste Jezus-dorst.
5.
Ja Jezus lief! myn overschoone,
Het lust ons dicht by u te woone;
En of gy niet op aarde zyt,
Noch woond gy ons niet in de verte,
Maar, door 't geloov', in onze herte,
Gelooft zy God, in eeuwigheid.
Noch van
Christus geboorte.
Stem:Tranquille coeur.
De 3
laatste regels van elk vers te herhaalen.
1.
't Verlangen had nu lang gewacht,
Op 't woord van 't Goddelyk belooven,
Eer 't Bloemetje wierd voortgebragt,
Wiens geur het Slangen-gift zouw dooven:
Doch doen het kout saizoen,
Der eeuwen was vergaan,
Brak 't Hemels voorjaar aan.
2.
Wat voor een Roosje bragt die tyd!
Wie zal zyn waard' en schoonheid noemen!
[p. 45]origineel
Het edelst uit de eeuwigheid,
De schoonste Bloem van alle bloemen,
De Kroon van alle roem.
't Was God! ô Heilig schoon!
En mensch in een persoon.
3.
Bespiegeld u, vervallen staat,
Der menschelyke levens-lusten;
Die 't valse zoekt, en 't waare smaad,
En in verkeertheid zoekt uw ruste.
't Is lang genoeg gedwaald,
Dit voorbeeld wyst u aan,
Den weg die gy moet gaan.
4.
Des Alderhoogstens Afgezant
Quam om dien grooten groet te draagen,
Niet tot den Koninglyken stand,
Maar by 't geringe en het laage:
Niet hoog, maar in het dal,
Ontsprong des levens Bron,
En rees des levens Zon.
5.
Den Koning sliep in zyn Paleis,
Den Hoogen-Priester en geleerden,
Had van dat heil geen onderwys,
Schoon elk die stand van hoogheid eerden;
Maar 't slechte Herderschap,
Wierd in de stille nacht,
Die Boodschap toe gebragt.
[p. 46]origineel
6.
Dien grooten Boodschap aller heil,
Van zo veel zuchten en verlangen;
Dat hooge doel van iders pyl,
Die hoop in 't herte had ontfangen,
Ging d'achtbaarheid voorby,
En daalden heerlyk af,
Tot voor de Herders staf.
7.
Waar vond men dan dat groot Kleinood?
Dien eed'len steen, der eed'le steenen,
Dien schat, daar elk toe was genood,
Als hy tot heil zouw zyn verscheenen:
In 't Purper, Zyd', of Goud?
ô Neen, in geen van al,
Maar in een beesten stal.
8.
Zo leid, voor iemant die 't niet weet,
Den eed'len Steen in 't rouw verschoolen,
De Paarle met een Schelp bekleed,
En houd zyn dierbaarheid verhoolen:
Zo lag de Medicyn,
De schat van 't eeuwig goed,
In 't vat van vlees en bloed.
9.
Dit was dat hoogbeloofde Lot,
Uitwendig Kinds en zeer geringe,
Inwendig, en verborgen, God;
ô Groote wonderbaare dinge!
[p. 47]origineel
Ach Jezus! groot is 't heil,
Die uw geringe staat,
Door blindheid niet versmaad.
10.
't Is onz' onkunde nu gezeid,
Dat in de nedrigheid des Heere,
De hoogste schat en rykdom leid:
Op dat de zucht zich daar toe keere,
En 't geen het oog verlokt,
Met een vermomde pracht,
Om 't recht' in 't slecht, veracht.
11.
Weest dan bedacht, ô waarde ziel,
Laat and're valse steenen raapen,
Wyl 't oog op 't sierlyk voordoen viel,
Wy moeten ons zo niet vergaapen;
Maar zien hoe over schoon,
In Jezus ned'righeid,
Het God'lyk wezen leid.
12.
Ach Jezus, die in 't traanen dal,
Van wegens onze breuk der zonde,
Gebooren in een beesten stal,
Gelyk een mensche wierd bevonde!
Gaat ons ook niet voorby;
Op dat gy in ons hert,
Doch ook gebooren werd.
[p. 48]origineel
Noch van 't zelve.
Laat and're zingen van dit of
dat,
Wy zingen van Jezus, de waardige
schat.
Stem: Ein kindelyn geborn zu
Bethlehem.
1.
Het eeuwig woord, uit Gods gemoed,
Dat hoogste goed,
Wierd in der tyd tot vlees en bloed:
ô God, myn Lief!
ô God, myn Lief!
Hoe komt gy zo vriendelyk, en zo zoet.
2.
In 't Hemelryk weiden een groote schaar,
Zonder gevaar,
Toen 't dwaalende schaapje verlooren waar:
ô God, myn Lief!
ô God, myn Lief!
Toen wierd u goê Herderschap openbaar.
3.
Wat beurde, wat beurde in deze tocht,
Doen hy het zocht,
[p. 49]origineel
En op zyn schoud'ren wederbrogt:
ô God, myn Lief!
ô God, myn Lief!
Hoe hebt gy het Schaapje zo dier gekocht!
4.
Daar golt'er geen zilver, goud, of goed,
Dat wonder doet,
Maar een Fontein van Hemels bloed.
ô God, myn Lief!
ô God, myn Lief!
Hoe komt gy zo vriendelyk, en zo zoet.
5.
Het lust de Hoogste, die 't laage bemind,
En zich verbind
Te woonen by het menschen kind:
ô God, myn Lief!
ô God, myn Lief!
Hoe zyt gy zo min'lyk tot ons gezind.
6.
Wy hebben een lieff'lyk woordje gehoord,
Dat ons bekoord,
[p. 50]origineel
Hoe Jezus klopt aan 's herten poort:
ô God, myn Lief!
ô God, myn Lief!
Hoe komt gy zo lieflyk in onzen oord.
7.
Wech sloten, en grend'len van 's herten deur,
Breek ende scheur,
Want d'alderhoogste staat 'er veur.
ô God myn Lief!
ô God, myn Lief!
Hoe komt gy zo lieflyk met Hemels geur.
8.
Maak nu de deuren vry hoog en wyd,
En 't al bereid,
Voor d'ingang van zyn Majesteit:
ô God, myn Lief!
ô God, myn Lief!
Hoe komt gy zo lieflyk in deze tyd.
9.
Kom binnen, ô waarde, in 's herten zaal,
Met uw' gestraal,
En houd met ons uw' Avondmaal:
[p. 51]origineel
ô God, myn Lief!
ô God, myn Lief!
Hoe komt gy zo min'lyk in 't jammerdaal.
10.
Maar ei, wat zal de spyze daar zyn,
Als brood en wyn,
Ach! schoonste lief, gy zelfs allein:
ô God, myn Lief!
ô God, myn Lief!
Hoe komt gy zo lieflyk, ô God van myn.
11.
Zo eet'er en drinkt'er, van 't Hemels-brood,
Door God genood,
Dat hy uit liefde zo min'lyk bood:
ô God, myn Lief!
ô God, myn Lief!
Hoe brengt gy het leven in onzen dood.
12.
Ach! zoete Heere Jezus, myn schoone zyt,
Gebenedyd,
Uw' lof zy eind'loos uitgebreid:
ô God, myn Lief!
ô God, myn Lief!
Wy willen u looven in eeuwigheid.
