[p. 20] Vierd' Ecloga, oft Boer-liedt.   Inhoudt. Van Polli kindts gheboort' hier nu verheven, Stelt den Poeet sijn Dicht, den gulden tijdt Voorsegt hy oock: waer van den lof seer wijdt Te breyden uyt, wenscht hy te moghen leven. [p. 21]    Pollion.  Sicylsche Mus', als nu laet ons van wat  Groots singhen: want so cleen een dingh als dat  Rijshout, of oock de neder Tamarissen,  Behaghen met elck een, maer wildernissen:  Soo wy daer yet van singhen, t'werdt begeert,  Want Bosschen zijn den Borgermeesters weert.      De laetst' eeuw' is wel vry om in verblijden,  Eenconstich nu: waer van al in voortijden  In verse heeft der Cumen Ionckvrouw soet,  Voorseyt al veel, als een voorsegster vroet,  Van d'eeuwen oock die groot en heerlijck orden  Begint al heel gheboren nu te worden.      De Maeght hercomt nu van den Hemel neer,  En t'soete Rijck Saturni keert oock weer:   #  Daer wordt alsnu van Hemel hoogh verheven  Ghesonden of een nieu gheslacht becleven:  Lucina cuysch bejonsticht doch dit kint,  T'welck int ghebaert te wesen eerst begint.  Dat al door hem het ijs'ren volck ophoude,  En al op stae ter Weerelt volck van goude,  Nu dijn Apoll' aldus heeft heerschappy:  Pollt' alsnu een Burghermeester ghy  Sult zijn gemaeckt ter stadt van Roome binnen,  Als dan sal oock dees tijdts cieraet beginnen:  De maenden groot ooc voortganck t'hebben dan.  En by al dien voetstappen noch zijn van	#  Hier schijnt of hy Augusto toeschrijft een oorsaker des nieuwen eeuw's.
[p. 22]    Al ons voorheen snoo stucken overbleven,  Die sullen gants door u zijn uytghewreven,  Bevrijden dan van eeuwich vrees al d'aerd':  Dijn Apoll' oock der Goden leven waerd'  Aennemen sal: en soo met eenen onder  Den Goden sien vermenght de seer bysonder  Half-godsche Mans, en van hun zijn ghesien  Een Weerelt al vol vreden boven dien,  Heerschappen sal hy met sijns Vaders deuchden      Maer o ghy kindt! self d'aerde t'uwer jeuchden  Opvoedingh dy, sal d'eerste giften doen,  Cromloopsche clijf, en Hasel-wortel groen,  Egyptsche boon, Beyrclouw' ooc met sijn blomen  (Die lacchend' zijn) daer in vermengt: Ia comen  De Geyten t'huys met ulders sullen dick  Gheswollen: oock int kudd' en wert geen schrick  Voor Leeuwen groot, in velden noch in koyen,  De wieghen dy schoon blomkens sullen stroyen.  De Slanghen, valsch' vergiftsche cruyden saen,  Die sullen stracx al onder moeten gaen:  Ierichons roos oock over al sal groeyen,  En als int landt Assyri overvloeyen:  Stracks lesen sult, o ghy jong kindt noch cleen,  Den hooghen lof der Helden al ghemeen:  En boven dien uys Vaders vrome daden,  Hun deughden al aensien om u beraden.      Allenskens t'veldt al werdt bevanghen wit  Van aren blond en teer: noch boven dit  Roo Druyven rijp daer sullen zijn ghedraghen  Van doorns wildt in bosschen en in haghen:  Iae douwich seem ghesien in bosschen werdt  Staen sweeten uyt den Eycke-boomen herdt.   #  Daer sullen doch van t'oudt bedroch noch blijven  Voetstappen wat, die daer toe sullen drijven,  Dat men Tethin met schepen sal beslaen,  En Steden noch in mueren dicht bevaen:	#  Tethis, Oceani huysvrouwe, wordt ghenomen door de Zee.
[p. 23]    Iae dat men oock sal Telluri verdrucken  Met diep in haer ploegh-voren noch te drucken.   #  Daer sal van nieus een Typhis wijdt vermaert   #  Voortcomen: oock een Argo nieu ter vaert,  Om voeren op den uytvercoren Helden,  T'sal weer van nieus door ander krijgen gelden:  Achilles oock, den Heldt van grooten rom,  Nae Troyen werdt ghesonden wederom.      Als ouderdom des tijdt hier nae volcomen,  Tot Mansche cracht u heeft ghelaten comen,  Schipvrechter dan, de Zee sal wijcken al  Van selfs: en oock den schipschen pijnboom sal  In Landen niet verwissen meer de waren:  D'aerd' over al sal alles selve baren,  En in elck landt van als wel brenghen voort.  Den Wijngaert ooc wert dan niet meer gestoort  Met sickel wreet, noch d'aerd' ooc meer met eggen:  Den stercken Boer van Stieren halsen legghen  Sal t'jock: als dan de verw' en sal als eer  De slechte woll' niet leeren lieghen meer:  Maer self den Ram sal wislen in de weyden  Sijn vlies in schoon root purper toe bereyden,   #  Oraengich oock, jae Sandix t'cruyt sal snel  Elck weydend' Lam van selfs vercieren wel:  De Voorschics dry t'saem door t'beschic der Goden,  Met vast eendracht hen spillen dus geboden.  Loopt snellijck om, en brenget Mensch geslacht  Al met der haest dees gulden eeuwe sacht.      Afcomste ghy, der Goden lief in weerden,  Groot aenghewas van Iovis wijt aenveerden  Groot eer' alsnu, den tijdt sal comen vast:  Iae siet alree gheboghen onder t'last  Den Hemel staen, jae Aerd' en Zee, oock mede  De diepe locht, dees eeuwe soet vol vrede,  Toecomstich t'saem al groeten elck ghewent  Tot vreuchden is oock med' elck element.	#  Typhis, t'eerste Stierman.  #  Argo, t'eerste schip daer Iason t'gulde Vlies mede haelde.  #  Sandix, een cruyt dat root verwet, wast in een Eylandt der rooder Zee.
[p. 24]        Och of soo langh gedueren mocht mijn leven,  En t'sulcker tijt noch geest my mocht aencleven,  Om loven dan u daden, in ghedicht  Van Traci selfs: Orpheus sou niet licht  Verwinnen my, noch Linus: doch al quamen  Hem helpen oock sijn Vaer en Moer te samen,  Apollo schoon te hulp' van Linus vry,  En Calliop' al stondts' Orpheum by,  Nae tuyghnis self van d'Arcadisch' gheleerde:  Indien dat Pan met my te wedden keerde,  Oordeelen sou den Arcadischen Pan  Verwonnen self van my te wesen dan.      Nu, o cleen kindt! begint en wilt ghewennen  V Moer allencx met lachen toe te kennen,  Soo suldy van thien Maenden al t'verdriet  Daer nemen wech en doen gheheel te niet.  Nu, o cleen kindt! begint en lacht te deghen,  Dat wederom u Moeder dy lacht teghen:   #  Want wie noch noyt van Vaer en Moer belacht  En was, hem niet Godt Genius en acht  Sijn tafel weerdt, noch Cuba die Godinne  Gheen slapen gont hem oock met milde sinne.     Vierd' Boer-lieds eynd'.	#  D'Heydens offerden voor den kinderen aen Educa eet-odin: Potina, drinck-Godin, en Cuba slaep-Godin.