[p. 25] Vijfd' Ecloga, oft Boer-liedt.   Inhoudt. Mops' en Menale hier Daphnis doot beclaghen, Soo in sijn jeucht wech t'sijn ghenomen straf, Met schencken d'een voor pijp een herder staf: Ten eynden sy malcanderen wel behaghen. [p. 26]    Menalcas. Mopsus.   #  Mopse! wy in consten beyd' goet,  Want aerdich blaest ghy pijpen soet,  En ick singh ooc fraey versen,dus betamen  Wy wel by een: nu waerom gaen wy t'samen  Niet sitten dan, wat uyt der Sonne-schijn,  Ondr' Olmen groen ghebladert, welcke zijn,  Siet, ondermengt hier al met haeslaer struycken,  Dat wy die schaeu en daer ons const gebruycken?    Mopsus.      Mijn ouder ghy, Menalca lieve vriendt,  Ick wil u zijn ghehoorsaem alst wel diendt,  T'zy of wy gaen t'onseker schaeuw toe trecken,  Welck' is beweeght door Weste winds verwecken,  Of liever noch t'saem in den kuyl daer gaen:  Maer siet den kuyl eens overspreydt al staen  Met rancken, welck' uyt wilden wijnstoc spruyten,  Seer seldtsaem doch die plaetse sy van buyten  Vercieren moy met al hen druyven wildt.    Menalcas.      Maer vremd' ding' ist, dat Amynt' wedden wilt  Tegh' u alleen, hier altijdts in ons berghen.    Mopsus.      Wel wat ist dan, en of hy schoon wil terghen  Self Phebum, Godt der consten: ist gheseyt  Dat daerom hy hem met te deegh' bescheyt  In spel of sangh sal connen overtreffen?	#  Den Poeet beclaeght hier Cesars doot onder den naem van Daphnis.
[p. 27]      Menalcas.      Nu Mopse dan, wilt t'eerste Liedt opheffen,  T'zy van de liefd' van Phyllis vyerich, of  Yet dat ghy hebt tot Alcons prijs en lof:   #  Oft wilt ghy, singt van Codrus ons het kijven.  Wel op, begint, ter wijl' sal Tityr blijven  Ons Bocxkens by, en weydend' gade slaen.    Mopsus.      Ick sal: maer doch ick moet eens overslaen,  Iae versen eerst een deel gaen ondersuecken,  Die corts ic schreef op schorssen groen van buecken,  En al op maet om singhen over hant:  Ghebiedt Amynt' met my te wedden, want  Soo sal men sien wie meest sal zijn te loven.    Menalcas.      Den Olijf bleeck soo veel hy gaet te boven  De buyghsaem Wilgh, en alsoo veel als wijckt  Lavender laegh, den Rooslaer als wel blijckt,  Soo veel oock wijckt Amynt' u in wel singhen.    Mopsus.      Maer ghy, mijn soon, niet meer nu van dees dinghen,  Tot mijn ghesangh een weynich plaetse maeckt,  Wy zijn alree siet, in den kuyl gheraeckt.      Doe t'leven jonck nu van den Herder Daphnis  Was uytgheblust soo wreedt, in sijn begrafnis,  De Nymphen al, seer weenden met gheclach:  Ghy Vlieten, oock Haeslaers, van desen dach  Den Nymphen ghy sult tot ghetuyghen wesen,  Hoe droef de Moer doe met een treurich wesen  T'ellendich doot soons lichaem heeft omhelst,  En hoe sy riep mistroost, dat alderfelst  De Goden, oock des Hemels sterren waren,  Dat s'haer kindts doot verraschten sonder sparen  In tijdts sijns jeuchts. O Daphnis, wetet hoe  Dat Herders gheen gheweyd' Ossen alsdoe	#  Codrus d'Atheners Vorst vercleedt, bekeerde vyanden den Sparters op dat se hem doodden: want t'was voorseyt d'Atheners verwinnen souden, wierde hun Hooft verslaghen.
[p. 28]    Wt droefheyt groet den selven dach en lieten  Niet drincken drup in die claer coude vlieten:  Viervoetsche heeft, hoe seer sy't heeft behoeft,  Vliet-water gheen alsdoe en heeft gheproeft,  Noch aengheroert den top van gras of cruyden  De Berghen wildt met grousaem wederluyden  Condichden al u overlijden bloot,  O Daphni: want men heeft oock om u doot  Wel hooren doe Penosche stercke Leeuwen  Met groot gebriesch daer binnen Lybi schreeuwen.      Te spannen wild' Armeensche Tyghers in  Den waghen, sulcx van Daphnis heeft begin:   #  Hy steld' oock in, in Bacchi feest (met lancen  Zijnd' al omvlecht met wijnblaers socht) te dancen.      Den wijnstock g'lijck hy is den boom een eer,  Soo Druyven veel den wijnstock eeren seer,  Soo kudden oock vereert zijn met den Stieren,  En vruchten schoon oock g'lijck als die vercieren  Den Acker vet: in sulcker voegh oock nu,  O Daphni, zijn d'uw' al vereert door u.  Nae dat ghy waert van den voorschicks Godinnen  Ghenomen wech, heeft Pales gaen beginnen  Met Apoll' oock verlaten d'Ackers stracx:  Al zaeyen wy nu met veel onghemacx  Groot koren-graen in wel gheploeghde voren,  Of gerste schoon, het is doch al verloren,  T'onsalich wied' snoo dravick heerscht aldaer,  Iae even oock ghebaerdt en onvruchtbaer  Voor Tyloos root en sachte violetten  Comt dooren scherp en distel hem daer setten.  O Herders, d'aerd' bestroyt met bladers wel,  Beschaeut nu oock de bornen: Die bevel  V Daphnis doet: een tombe sult ghy stichten,  Daer t'sijner eer opschrijven dese Dichten  Ick Daphnis voedd' in Bosschen hier ontrent  Een kudde schoon, doch schoonder ick bekent:	#  Julius Cesar stelde te Roome in de Bacchi feesten.
[p. 29]    In Bosschen hier ick liggh': doch ben geschoven  Eerlijck vermaert tot in den Hemel boven.    Menalcas.      Godlijck Poeet, u Dicht becomt my soet,  Ghelijck int gras oock den vermoeyden doet  Een slapen sacht, en een soet water springich  Van borne claer, bequaem is sonderlingich  Te lesschen dorst, alst heet is t'somers tijt.  Niet met der pijp alleen ghy constich zijt  Dijn Meester g'lijck, maer noch beneven t'spelen  G'lijckt ghy hem wel ooc met den voys der kelen,  O salich kindt! t'gluck vry bejonsticht u,  Nae Theocrijt' u Meester werdt ghy nu  Den tweeden g'acht: doch sullen met malcander  Wy (gae soo't mach) ons versen d'een na d'ander  Gaen singhen, nu dijn Daphnin soo met vlijt  Ten Hemel toe met lof optrecken wijt:  Iae voeren hem ten sterren op verheven,  Want hy ons plach in liefden oock t'aencleven.    Mopsus.      Mocht ons wel yet een meerder gift geschien  Als dees? dat wy hem prijsen moghen: wien  Men noch kindt mocht achten weerdt gepresen  Met sang: want ooc ons prees al lang voor desen  Den sangher fraey Stimichon sulck ghedicht.    Menalcas.      Nu Daphnis schoon, siet t'ongewoon gesticht,  Iae van Olympy den dorpel, oock van verren,  Laegh onder voet de wolcken en de sterren,  Verwondert seer: des met wellust bevaen  Zijn Bosschen hoogh, jae d'Herders geven saen  Hem vreuchdich danck: Pan isser door in vrede,  Iae vrolijck zijn Dryade meyskens mede.  Den Wolf het kudd' alsnu niet meer belaeght,  Den Hert int net niet meer en is ghejaeght:  Daer boven is des goeden Daphnis wenschen [p. 30]    Wt liefd' om rust voor den sterflijcke menschen.  Groen Bosschen dicht onschoren werpen uyt,  Door dees weldaet, vreuchd-stemmen, dat t'geluyt  Ten Hemel climt: en oock de Rotsen singhen  Lof-dichten selfs: soo dat van dese dinghen  Rijsbosschen laegh weerschallich segghen wis,  Menalc' een Godt, een Godt nu Daphnis.      Nu salich ghy, o Daphni, goederhande  Weest doch u volck, want tot der offerhande  Siet, vier Altaers ick stichten sal alree,  Eerst twee voor dy, en dan voor Phebo twee:  Twee kannen melck nieuschuymich ick u sekers  Toeseggh' eens s'Iaers, en oock twee groote bekers  Olijvich vets: jae noch sal ick voor eerst  Gaen maken toe een blijde Bacchi feest:  In vaten groot sal ick te schencken passen  Den nieuwen Wijn, jae Nectar die ghewassen  T'Arvist is: by t'vyer werdt dit te doen  Ist winter: doch soo't somer is, int groen  Int schaeuw: en Dan Damet' en Egon Creter,  Van Lyeten  #  oock, (om vrolijck wesen beter  Sullen) voor my ghedichten singhen al:  Al reyend' oock, Alphesibeus sal  Nae volghen daer den dansenden Satyren.  Wy sullen dus u feest oock altijdts vyeren,  Iae t'elck als wy gheloftsch' ghebeden seer  Wtwendich doen, den Nymphen al ter eer,  En d'Ackers oock wy met den omgang wijden  En die alsoo van alle boosheyt vrijden.  Soo lang Wildt swijn berg-top, en visch de vliet  Bemint: oock Bye van Thijm haer aes geniet  En Stapel oock van douw', soo langh sal blijven:  V eer en naem, en loflijck groot beclijven.  En g'lijck ghewent de Boeren zijn, dat sy  G'loft-offer t'sjaers doen Bacch' en Cereri,  Soo sullens' u, ghy sults' oock t'allen stonden	#  Lyetus een Landt-stadt in Candien oft Creten.
[p. 31]    Houden aen u met g'loften vast verbonden.    Mopsus.      Wat giften doch voor sulcke Dichten schoon  Sal weder ick u gheven t'uwen loon?  T'Zuyd-winds geruysch aencomstich, noch der baren  Gheluydt, wan hard sy teghen strand aenvaren,  Noch vlieten claer die morrend' loopen dael  Tusch steenen heen: dees dinghen al te mael  My niet soo seer als uwen sangh ghenoeghen.    Menalcas.      Eerst tot gheschenck ick u, siet, by sal voeghen  Dit pijpen broos, waer med' ick leeren con:  T'had vyerich lief een Herder Corydon  Alexin schoon. Oock dit: wiens Vee wilt seggen,  Sal ick dat niet toe Melibeo legghen?    Mopsus.      Mijn mack' #  al g'lijc met knopkens overstroyt,  En moy berandt met koper, (welke noyt  Antigenes van my ghecrijghen conde,  Hoe dick van my begeert met hofschen monde,  Al was hy oock wel schoon en lievens weerdt)  Dees nu te schenck van my in danck aenveerdt.     Vijfd' Boer-lieds eynd'.	#  Macke Herder staf crotse, of scheppe.