[p. 32] Sest' Ecloga, oft Boer-liedt.   Inhoudt. Twee knechten jongh Silenum vreuchdich dwingen Tot sanck, daer dronck' hy neder lach ghevelt: Des van aenvangh des Weerelts hy vertelt, Maer t'savonts eyndt oock als den dach sijn singen. [p. 33]    Den Poeet Silenus.  Ons sangs Godin Thali' onachte niet  Te singhen eerst des Spracusers liet,  Noch schaemd' haer niet te woonen bin den Woude.  Doe singhen ick Coningher krijghen woude,  Cynthius my reck-oorde en sprack: veel bet  Hoeft Herder ghy Tityr, de Schapen vet  Te voeden, jae te singhen oock der Boeren  Ghedichten, welck ghy beter cont uytvoeren.      Nae dien ghenoech begeeren sullen dy  Te loven hoogh, en daer te stichten by,  O Vare, noch van krijghen droef ghedichten,  T'sal op sijn Boersch nu singhen wat en dichten:  Doch doe ick't niet on Apollons bevel,  Soo wie bevaen met liefd' dit leest, sal wel  Bekenen saen dat ons neer Tamarissen  V prijsen hoogh, en alle wildernissen  V singhen lof, O Vare! want gheen blat  Pheb' en behaeght, ghelijck als t'ghene dat  Van Varo naem en opschrift is verhalend,  Pierides zijt t'mijnder hulp' afdalend.      Twee kinders jong, d'een Chromis en daer toe  Mnasylus, dees Silenum saghen hoe  Hy lach en sliep daer in sijn woonste kuylich,  Sijn aders hem verheven, waren puylich,  G'lijcks' altijdts zijn van ghister Iaccho: maer  Wat wijdt van hem sijn crans van blomen daer  Ghevallen lach van't hooft, en op een seker [p. 34]    Plaets hingh daer oock den swaren offer-beker  By t'sleten oor. Nu had al over langh  Den ouden dicks met toeseg van ghesangh  Hun beyder hoep gevoedt, maer doch bedrogen.  Dus uyt ghenoecht' sy t'samen hem toevloghen,  En bonden vast met banden van den crans  De handen oock de voeten deses Mans,  Maer waren bleeck met vreesen al beladen.  Nu siende dit de schoonst' een der Nayaden  Aegle, die quam versellen hun: alree  Hy wacker, sy sijn voorhooft en sijn twee  Hooftslapen al met bloeghe roo moerbesen  Beschildert heeft: Den dronckaert nu dit wesen  En soet bedroch belachende, spracks' aen:  Kinders, waerom hebt ghy my dus ghevaen?  Ontbindt my doch, my t'hebben int ghesichte  Is u genoech, weet wat ghy voor ghedichte  Begheert: want dicht te loon en crijghdy maer,  Yet anders crijght schoon Aegle noch voor haer.      Doe werdt terstont sijn best' hy daer te singen,  Doe eenen hoop van Faunen mocht ghy springen  En dansen sien met vreuchden onghestilt,  In t'groene veldt oock al t'ghedierte wilt:  Van Eycken stijf de toppen hoogh verheven  Men al verbaest oock schudden sach en beven:  Noyt door t'ghesangh van haren Phebus was  Soo seer verblijdt de clip van den Parnas,  Door Orpheo Rhodop', Ismarus mede,  Verwondert soo, als door Sileen dees stede.      Want siet, hy songh hoe int groot ijdel ronde  Eerst alle dingh ghesaeyt te zijn ontstonde,  Elck Element, Aerd' Water, Locht verheven  En t'suyver Vyer, hoe alle dingh becleven  Van eersten aen uyt d'Elementen quam:  De Weerelt waer sy haer gheslacht af nam,  Hoe d'aerd' eerst sacht heeft hardicheyt genoten [p. 35]    En hoe in haer Nerea wierdt besloten,  Iae hoe allencx oock alle dingh eenpaer  Ghedaente creegh: hoe d'Aerd' oock wonderbaer  Toesach wan sy't nieu Sonschijn heeft vernomen,  En hoe dat oock van hooghe Wolcken comen  De Regkens af: hoe wilde Bosschen op  Ghesteghen zijn: en hoe lancx menich top  Der Berghen woest onkenbaer ginghen swieren  Dwalich verstroyt de wilde seldtsaem Dieren,  Iae t'steenghewerp van Pyrrh', en sonder ergh,  Saturni Rijck, den voghel van den Bergh  Caucaes, #  de dieft' van Promethe' bedreven:  Hier voeghd' hy by noch in wat  ‡  borne bleven  Was Hyl', en waer door tschippers luyd geschal  Oock Hyla, Hyl', al t'strand gaf wederschal:  oock hy Pasiph' in liefd' ten witten Stiere  Dus heeft vertroost, o Maeght seer goedertiere!  T'waer wel u g'luck en hadder noyt tot noch  Gheen kudd' ghezijn: maer ghy rampsalig', och  Wat rasery bevinck u dus met crachten?  De dochters dry van Pretus voormaels plachten  Met loeyen valsch al t'veldt vervullen, maer  Nochtans niet een van dees en volghde naer  Sulck paren vuyl, al vreesde sy wel crijghen  Op sachten hals den ploech, en met stil swijghen  Al dicks ghetast heeft aen haer voorhooft glat,  Of sy noch niet en was ghehoornt wat.  Maer o ghy Maeght, ellendich en rampsalich,  Nu loopt ghy daer op hooghe Bergen' dwalich,  En hy ligt sacht nu met sneeu witte huyt  Van over zijds op tijdeloosen bleeck cruyt,  En eerrickt vast ondr' Eycken-schaeu'ws beschudden  Of eenig' hy navolgt in groote kudden.  Nu Nymphen ghy Dicteesche Nymphen, 't gat  Der Bosschen sluyt, ter avontuere dat  De stappen wy met ooghen sullen sporen	#  Prometheus had t'Hemels vyer aen den Son-wagen ghestolen, werdt aen Caucaes bergh gevesticht van een Arent verscheurt te wesen.  ‡  Hylas Theodamas Thessalisch Coninghs soon Herculis iongen, ginck aen een borne om water te halen, werdt van de Nymphe Pantina in haer bome ghetrocken daer hy bleef.
[p. 36]    Van desen Stier die erghens loopt verloren:  T'can ooc wel zijn t' groen gras dat lockt hem aen,  En volgt ooc med' als d'Ossen t'huyswaert gaen,  Som Koeyen nae, die hem nu best bevallen,  En raeckt gheleydt soo in Cortynsche stallen:  Daer nae hy singht van't Meysken dat vertoeft   #  Verwondert seer van t'guld' Hespery oeft  Doch Phaëtons ghesusters hy ghenieten  Doet bitter schorss' om t'lijf, en oock opschieten  (Lancx vlieten groen bemoscht) in elsen lanck  Nae desen noch hy doe van Gallo sanck,  Hoe dat hy lancx de vliet Permessi  #  dwaelde,  Van waer hem een der neghen Susters haelde,  En leyd' hem op Aoni bergh: en hoe  Gants Phebi Choor opstaend' hem eerde doe:  Iae Linus oock den Herder, (die men hebben  Sacht om sijn hayr, gheblomt' en bitter eppen  Cruyt tot cieraet:) hoe hy met dit beleeft  En Godlijck veers hem aenghesproken heeft.  Dees pijpen siet, de Muses groot van weerden  V gheven, wilts' in danck van hen aenveerden:   #  Hier mede plach den ouden Ascreijt  Al spelend' doen van Berghen t'sijner tijt  Nae hem verleydt, ten dale neder reyen  Den esschen herd: en oock met dees schalmeyen  Ghy spelen sult van t' Grynei lust Woudt  V afcomst' al, op dat Apoll' en houd.  Gheen bosschen el soo hoogh in weerden prysich.  Sal segghen ick wat hy van Scylla Nysich  Verteld'? of ooc van die schoon maeght berucht,  Dat sy beschuymt met witte liefschen sucht  Rondtom begordt in bassend' fet ghedrochten,  En heeft seer wreedt met haren woest bevochten  Dulichi  #  schips, en t'boots-volck al verschrickt  Ghedaen eylaes! verscheurt zijn en gheslickt  Afgrondich diep van dulle Zee-honds kelen:	#  Italania.  #  Pernessis vliedt in Beotien.  #  Den ouden Hesiodus van Acra, ghehucht in Beotien by Helicon.  #  Dulichius is Vlysses.
[p. 37]    En sal my doch te segghen niet vervelen?  Wat hy noch sanck, hoe den Tereus boos  Verandert, oock sijn Mensch ghestalt verloos?  Wat offer-cost? wat gift hem Philomene  Heeft toegemaeckt? Wat vlugh sy nam voorhene  Ter wildernis? en met wat vlercken hoogh  Sy droeflijck eerst haer huysdack overvloogh?  In somm', in sang hy noch heeft gaen vertoonen  Al wat Eurot  #  uyt Phebi soete toonen  Vernomen heeft, hier voormaels noch wat daer  Den Lauren vry wel g'luckich openbaer  Bevolen was: dit ginghen diepe dalen  Door wederslach te samen al verhalen  Hier boven oock den Hemelschen ghestert,  Soo langh' en veel tot dat den Herders wert  Bevel ghedaen dat s' hun nu moesten stellen  Te drijven t'huys de Schapen, en te tellen,  Door avondt spaed' wiens comst' te sijner tijt  Sijn voortganck heeft, oft schoon Olympo spijt.     Sest' Boer-lieds eynd'.	#  Eurotas, een vliet in Lace demanien.