[p. 38] Sevenst' Ecloga, oft Boer-liedt.   Inhoudt. Soo Daphnis is in coel Eyck-schaeuw' gheseten, Hy Melibe roept, welcken Corydon Hier singhen hoort, met Thyrsis wie best con, Maer Thrysin hy acht ijdel int vermeten. [p. 39]    Meliboeus. Corydon. Thyrsis.  Eens by geval oock Daphnis onder sat  Een ruyschend' Eyck, jae rechts ten tijde dat  Daer Corydon en Thrysis hadden t'samen  Hun Vee ghebracht, de Schapen Thrysis quamen  Toe, Corydon de Geytkens al vol melck:  In bloey-tijdt soet sijns levens was daer elck,  En beyde van Arcadien jongklinghen  In consten g'lijck, en al bereydt om singhen,  T'antwoorden oock malcander overhandt,  En t'wijlen ick beschermich doe bystandt  Voor t'coude groot, mijn teere Tamarissen,  Ick word' den Bock der kudden Man te missen,  Hy liep verdwaelt, terstondt ic word' ghewaer  Daphnis, en oock hy my, en riep my naer:  Hau Melibe, wilt hier by ons doch comen,  Van uwen Bock goe tijdingh' werdt vernomen,  Behouden is met al den Geyten hy:  Dus en ghy meught vertoeven, wilt doch dy  Hier onder t'schaeuw' een weynich comen rusten,  Ghy sult alhier den Ossen jongh met lusten  Sien comen aen lancxt groene beemden schier,  Om in de Vliet te drincken: jae sult hier  Van Minci vliet sien t'water henen strecken  Den oever lancx die teer groen rieten decken:  Een swarm Byen ghy hier oock hooren sult,  Welck hier altijdt soet wederschallich rult [p. 40]    In dees holl' Eyck ghewijdt toe Iupiterren.  Wat soud' ick doen? ic mocht seer qualijc merren  Alcippen, noch oock Phyllid' ick daer toe  En hadde niet, dat een van hen hadd' doe  T'huys drijven, oock in koye sluyt en moghen  Mijn Lammers jong gespeent die niet meer sogen.  En Corydan met Thyrsis doe ter tijdt,  Om eer en prijs, was in een groot ghestrijdt:  Doch om hun spel beluystren ick mijn dinghen,  (Hoe noodich) liet: Doe hebben sy te singhen  Ghevanghen aen, en al by beurten: want  Der Muses will' is, dat men over hant  Ghedicht bedenckt: dus Corydon verhaelde  Nu sulcx en sulcx, daer Thyrsis weer op taelde.    Corydon.      Mijn Nymphenlief, o Libethriden ghy,  Wilt een ghedicht te singhen dulden my,  Alsoo ghy doet oock mijnen Codrus blijcklijck,  Die versen maeckt Pheb' aldernaest gelijcklijck:  Of connen wy al versen even goet  Ghesinghen niet als self Apollo doet,  Soo wensch ick hier aen desen pijnboom heylich  Mijn ruyspijp t'zijn om hoogh gehangen freylich.    Thyrsis.      O Herders ghy Arcaders croont met clijf  Doch my Poeet noch groeyend' tot beclijf,  Dat Codrus berst door nijdt afjonsche plaghen  En indien hy my teghen sijn behaghen  Noch loven moet, haeswortel bloemen vint,  Daer mede ghy mijn voorhooft al omwint,  Dat my toecomsch' Poeet hier nae de quade  Snoo tongh' en doe gheen lasterlijcke schade.    Corydon.      O Deli'! #  eens cleen Mycon mercken wilt,  Hy biedt u t'hooft van een groot Vercken wildt:  En groot getackt dees hoorns siet oock vanden	#  Delia is Diana.
[p. 41]    Langleefschen Hert, indien dat door dijn handen  My self al dit ghemaeckt mocht eyghen zijn,  Ick maeckte dy een Beeldt van Marmer fijn,  V schenen moy vercierd' ick met twee brooskens  Van purper root, een verw' als roode rooskens.    Thyrsis.      O Priap' u vernoeght dat ghy verwacht  Een teyl met melck: daer toe dees vlaeykens sacht  Eens s'Iaers t'ontfaen, na dien wy u doch achten  Een slechs die moet een arem moeshof wachten:  Wy hebben dy ghemaeckt een Marber beelt  Voor dees tijt, maer maect ghy dat t'kudde teelt  In wasdom groot, veel vruchts voortaen ic houde,  Ghy wert hier naer gemaeckt van pueren goude.    Corydon.      Nerei  #  kindt Galathe' is al soet,  Iae boven thijm van Hybl' in mijn ghemoet,  Al witter dan de Swaen, en schoonder mede  Als witte clijf, de Stieren (nae de zede)  Ghenoech gheweydt nu zijnde t'huys ghestalt:  Wilt ghy alsdan yet doen dat my bevalt,  Of zijdy yet voor Corydon sorghvuldich,  Comt dan by my, en weest my doch ghehuldich.    Thyrsis.      Ick zy om sien dy bitterder dan t'fel  Sardijnsche cruydt gheheeten keuckenschel,  Het welcke doet al lachend' sterven schricklijck,  Ia wreeder dan den Hulst seer scherp en pricklijck,  Onweerder oock als Zeemosch wesen mach,  Is langher my als Iaer niet desen dach.  G'weydd' Ossen nu, indien het schand' is toeven,  Soo gaet dan t'huys te stalle nae t'behoeven.    Corydon.      O bornen al bemoscht, en cruydt oock ghy  Veel sachter dan den slaep, Haegh-appel vry,  T'schoon groen geboomt' betoont wel sijn weldaet,	#  Nereus een Zee-Godt, den soon van Oceaen en Tethis: van hem zijn comen Nereides der Zee-Godinnen, welcke Hesiodus noemt tot vijftich, daer onder oock Galathea, sy was soo veel als t'waterschuym: d'ander, crachten en verscheydenheyt des waters.
[p. 41]    Bedeckend' al met sijn seldsame schadu:  T'schaepkudde t'saem bedect ooc voor t'aenstoot  Der Sonnen brand' ter hooghster hitten groot:  Den Somer comt, de vruchtbaer rancken geven  Siet, alree uyt hen botten hoogh verheven.    Thyrsis.      Hier warmen heerdt, wy hebben ooc veel hout,  Vol vetten herst, en hebben menichfout  Altijts goet vyer, so dat door t'roocks besmeuren  Staegh worden swert de posten onser deuren:  Hier Noordwinds coud' en vreesen wy niet meer  Als Wolf en doet ghetal van Schapen teer,  Iae of soo veel als beken snel of vlieten  In harden loop voor d'oevers hen verschieten.    Corydon.      Genevers vrucht is hier seer veel ghestaen,  S'ghelijcx oock veel Castagnien ruygh bestaen,  Veel fruyts ghestroyt ligt al den boomen onder,  Het lacht nu al verheught: maer soo bysonder  Ghelaten eens van schoon Alexis wort  Hier dit gheberght', so sal men op een cort  Wel moeten dan aensien met droeven ooghen  Dat dese vliet sal tot den grond' uytdrooghen.    Thyrsis.      Door een qua locht verdordt nu al het veldt,  Cruyden vergaen, en Liber al ontstelt,  Door grooten nijdt den rancken al ontloofde  En van hun schaeuw' den heuvels soo beroofde  Maer t'sal van nieus hergroenen over al  Als Phyllis comst' ons eens gheschieden sal,  Jupiter self sal comen afghesteghen  Met overvloedt van eenen blijden reghen.    Corydon.   #  Tot den Poplier goe jonst Alcides draeght,  Iacchus lieft den Wijnstock, Myrt' behaeght  Wel Venus schoon, en Phebus sijnen Lauwer:	#  Abeel.
[p. 43]    Maer Phyllis lieft den Haeslaer, hoe getrouwer  Dat Phyllis lieft den Haeslaer, t'wijlen siet,  En sal den Myrt' verwinnen moghen niet  Den Haeslaer swack: noch hy sal van ghelijcken  Oock geensins niet voor Phebi Lauwer wijcken.    Thyrsis.      Den Bosschen is den Esch een schoon ghecier,  Den Pijnboom t'hof, den vlieten den Poplier,  Den Berghen hoogh de groene langhe Dennen:  Maer wilt ghy my besoeck te doen ghewennen  Als dicks, o ghy schoon Lycida, soo sal  Wel moeten stracx voor u dan wijcken al  Den Esch int Bosch, jae Pijnboom in de hoven,  Ghy sults' in schoont' al verre gaen te boven.    Meliboeus.      Dat Thyrsis doch verwonnen, wil al meer  Doen wederstandt, bedenck ick, doch sal eer  Van dees tijdt aen zijn Corydon ghepresen,  By ons wel weerdt, een Corydon te wesen.     Sevenst' Boer-lieds eyndt'.