[p. 176] Eenighe Epigrammen oft opschriften Virgilij Maronis. Van Orpheo.  Voormaels men seyt den Thracy Harper goet,  Met vingers const beweegde s'diers gemoet,  Den vlieten snel hy scild', en door soet singen  Den clippen doof nae hem op deed' hy springhen.  Daer toe men seyt dat boomen self al veel  Naevolghend' oock sijn soet gheluydtsche Veel,  Een schaduw' koel den sangher quamen leenen  Maer dit deed' hy, dit is het rechte meenen,  Het sterfsche volcx strafmoedicheyt versacht  Heeft hy door sijn wel-sprekens groote macht:  Iae conde soet met wel-gheleerder stemmen  Hun leven woest in maticheyt betemmen  Met wetten goet en borgherlijck bequaem,  Hy woonen hun in vrede dede t'saem:  Orpheus dan sleep effen glat by desen,  Wilt boerich volck van rouw' onaerdich wesen.