[p. 178]
Van den deughdlijcken Man.
- Een goet wijs Man (sulck dat Apollo claer
- Self raet gevraegt, heeft nouw' gevonden maer
- In duyst, jae veel ghetal van Menschen eenen)
- Sijn Richter self is hy, jae tot soo cleenen
- Dinck als t'gheschrab der naghels hy al vast
- Hem selven wel in allen ondertast:
- Hy vraeght niet wat de Heeren al bedrijven,
- T'licht volcks gemeen ghevoelen laet hy drijven,
- Van commer vry. Hy g'lijckt des Weerelts cloot
- Die't al vervatt: lanck, rondt, glat, suyver bloot
- Is hy, dat vleck' aen hem mach nerghen sitten.
- Hoe lang den dach duert onder † Kreefscher hitten,
- Hoe langh den nacht hem uytstrect onder t'cout
- ‡ Geyt-hoorns riem, bedenckt hy, menichfout
- Yeckt hij sich selfs met recht gewicht der schalen,
- Om gheen ghescheur aen sijn opset behalen,
- Dat oock gheen hoeck te seer verheff', op dat
- Sijn leven zy alom ghelijck en glat:
- Dat t'pasloot niet en wijck' uyt rechter schreven,
- Dat ijdels niet daer onder zy * beseven:
- Wanneerder stijf dwael-vinghers tasten aen.
- Van soeten slaep hy niet en laett bevaen
- Sijn ooghen zijn, voor dat hy heeft te deghen
- Van al den dach sijn dachwerck oversleghen:
- Waer in hy ginck des redens pael voorby,
- Iae wat ter tijdt of ontijdt dede hy.
- Waerom is d'eer' wijdt van dit werck getreden?
- Waerom was dat oock niet verselt met reden?
- Wat is versuymt? waer quam in mijn ghemoet
- Dat desen raet willen my docht goet?
- En was beweeght met die ghebreckich lijden,
- So dat my druck door swack gemoet quam snijden.
- Wat wild' ick t'ghen' ick mocht onwenschen eer,
- T'wy liefd' ick t'nut soo booslijck boven eer?
|
|
[p. 179]
-
- Waerom was ick door woorden of ghesichte
- Oock yet beroert, en waerom treckt my lichte
- Natuer al meer, als leeringh' doet eenpaer?
- Aldus sijn werck en woorden hy al gaer
- Doorloopt en roert, en is soo doend' in desen,
- Terstont met dat den avondt comt gheresen,
- Van t'quaet verseert hy een mishaghen heeft,
- Maer t'goede werck hy lof en palm gheeft.
Finis.
|