Maar de menschen, ja die sterven.

Ach, nooit komen ze in de lente

Toen broêr Heintje was gestorven,

Toen zeide oom: Dat bloeijend roosje

Ach, was Heintje maar een roosje:

Zeker bloeide hij dan weder,

Menschen zijn toch meêr dan roosjes,

Menschen kunnen gaan en spreken

Waarom moeten zij dan sterven,

Om voor altijd dood te blijven?

Om voor altijd dood te blijven

O, mijn Lotje! dat was vreeslijk -

Is veel meer dan boom of bloemen,

Daarom ook herleeft hij schooner -

Wie herkende in deezen bloembol,

Dien gij bragt, om hier te planten,

Zoo herkent gij in den mensch ook

Zijn veel schooner edler wezen

Ook ons vroeg gestorven Heintje,

Blijft niet dood, maar bloeit veel schooner