[p. 95]origineel
[p. 96]origineel
Vader zegt, in onze blijdschap
Ziet God onze dankbaarheid.
Ja, ik dank hem, die het leven
Aan mijn Moeder heeft gegeven,
Die mij door haar zorg, haar liefde,
Zoo veel wellust heeft bereid.
Koosje.
Karel! ja wij zijn gelukkig.
Ja, door onze kindervreugd
Wordt Gods liefde en magt geprezen.
Zie eens, hoe veel arme wezen
Misten liefdrijk zorgende oud'ren,
Reeds in hun onnoozle jeugd.
[p. 97]origineel
Karel.
Daarom was ik ook zoo droevig,
Koosje! toen die wreede smart
Moeder lief voor weinig weken
Eens zoo vreeslijk deed verbleeken,
Ach, hoe teeder, maar hoe magtloos.
Drukte zij ons aan haar hart.
Weet ge 't nog, dien avond, Koosje!
Toen elk schreide aan Moeders bed,
Toen zij nog, vol mededoogen,
Onze traantjes wilde droogen.
O, hoe goed is God, mijn Koosje?
Die haar leven heeft gered.
[p. 98]origineel
Koosje.
Hoor eens, Karel! ik bedenk iets,
Moeder, weet gij, zegt altijd;
God, de Vader van ons allen
Ziet met gunstrijk welgevallen,
Dat zich ook de lijdende onschuld
In der dankbren heil verblijdt.
Zie nu wil ik de arme weezen,
Morgen, uit erkentenis,
Voor 't behoud van Moeders leven,
Koek en chocolaad doen geven,
'k Schenk daartoe mijn heelen spaarpot,
Daar al vrij wat geld in is.
[p. t.o. 98]origineel
Pl. III.
Koos! 't Is de eerste van dat boompje.
[p. 99]origineel
Karel.
Koosje lief! geef ook den mijnen.
Was 't maar morgen: 'k sta vroeg op.
Moeder zal nog pas ontwaken,
Want 'k wil haar niet wakker maken,
Of ik breng haar, met mijn heilwensch,
Ook dien schoonen rozen-knop.
Koos! 't is de eerste van dat boompje,
Dat ik zelf heb opgekweekt.
O! 'k geef haar dan kusje op kusje,
Vader leert ons kleine zusje
Ook een' zegenwensch voor Moeder,
Schoon zij nog maar staamlend spreekt.
[p. 100]origineel
Koosje.
Lieve Karel! 'k Heb een korfje
Zelfs gevlochten en versierd.
'k Zal nu, zoo dit kan gelukken,
't Vol met rijpe kersen plukken.
O! hoe blij zal Moeder wezen,
Als haar feest zoo wordt gevierd!
