[p. 36a]origineel
De klaere Son, de toorts, Noch oochtroostende bril
Baet niet die blint is of willens niet sien en wil.
Het open waerheijts boeck kan niet profijtich weesen
Voor die niet kunnen, of die t'on-aendachtich leesen.
En menen dat het maer klucht, droom, of fabel is
T' is voor hun duijster ooch, maer dicke duijsternis.
D' onweetende en kan t'Gheloove niet ghenaken
Ten sij dat Godt hem doet De Waerheijt sien en smaken
Le clair soleil ny la torche en la main
A un aueugle en rien n'est proufitable,
Le liure ouuert aussi tient il en vain:
Car il ne sait si c'est mensonge ou fable.
Cecy vous soit donques à tous notable,
Qu'à l'oeil obscur tout est obscurité.
L'ignorant donc ne doit estre croyable:
Car il ne voit goutte à la verité.
[p. 36b]origineel
xxxvj.
Quid faculā tibi laeua, librū quid dextra reuoluit?
Cùm nihil exocula cernere fronte queas.
Stulte, putas verum Sophiae tibi fulgere lumen:
Sed tua mens, Veri ne scia, luce caret.
