[p. 49a]origineel
De hovaerdij die maeckt de mensch soo buijten sinnen
Dat hij door sijn verdienst den hemel seijt te winnen
Daer pocht, daer trotst, hij me Arme verwaende sot
Wat hebt ghy, dat ghij niet ontfangen hebt van Godt?
Ghy selfs hebt geen geloof, en wilt gelooven leeren
Ghij selfs sijt onbekeert en wilt een aer bekeeren.
Betrouwt op sulck een niet die wt hem selven spreeckt
De kaers en geeft geen licht, als men hem niet ontsteeckt.
L'homme endurcy, par son orgueil deceu,
Dit que son oeuure au ciel le iustifie.
O fol, qu'as tu que tu n'ayes receu?
Si l'as receu, donc ne t'en glorifie,
Et à cela, qui n'est rien, ne te fie.
Car à celuy semblable ie te voy,
Qui ne croit rien, & à tous certifie
Le monde auoir esté creé par soy.
[p. 49b]origineel
xlix.
Tun' igitur virtute tua peperisse putasti
Tot bona, diuino munere parta tibi?
Demens: ingratū quem vana superbia reddit:
Nescis, non propria luce micare facem?
