[p. 75a]origineel
Om siên en wasschen af heeft dees een spiegel gladt
Sijn vlecken, maer in plaets van kijken; hij bekladt
Die met syn spuwen soo, Dat hij niet kan beschouwen
Sijn smetten. die dees Sot Moetwillens wil behouwen.
De weerelt is ons oock een spiegel algemeijn
Daer in wij moogen sien, hoe vuijl, besmet, onreijn
Wij syn ten aensien Goodts volcomen schoon met waerheijt
Maer spusel van hovaert, bevleckt de spiegels Claerheyt.
Pour bien de soy voir la laideur, ou tache,
Cest homme auoit miroir propre & luisant:
Mais comme fol contre la clarté crache:
En lieu d'y voir il le va mesprisant.
Au monde auons miroir tressufisant
Pour nous monstrer clairement qui nos sommes,
Et la grandeur de ce Dieu tout-puissant,
Mais tenebreux le rend l'orgueil des hommes.
[p. 75b]origineel
lxxv.
Cùm maculas, vultusq́ notas discernere posset,
Ingratus clarum despuit in speculum:
Plurima sunt quis se diuina potentia prodit,
Nos vetat, ah, nostri cernere caecus amor.
