in de dans is geen souplesse

in 't lied zit geen pit, wat ben ik nog waard

 

het leven stroomt door diepe lagen

alle nachten stilte alle gedachten binnengehouden

beide kwellen mij met scheuten felle pijn

 

het paard zou ik mennen, ik trok zelf de kar

mijn rug is verkromd de twijfel niet te harden

 

in de manjaboom zou ik klimmen, ik beklom de kankantrie

de zoon drijft van mij weg, de dochter was al weggedaan