[p. 38]
[mâṉge ghâṯ pe jîwan jhele]
mâṉge ghâṯ pe jîwan jhele
kâheṉ nâw samundar khewe
hame dede hamâr âjâ
ekar roṯî rahâ sâdâ
hamre pe ekre to khâlî kirpâ hai
hamâr goṟ jâne male dhartî
hamâr hâth bowe dhartî meṉ bhartî
hame gam hai bakî karî kâ
i ghâṯ saṟe hai aur man bahe lâgal
[p. 39]
wie wil wonen op de oever
waarom koerst hij naar de zee
geef mij mijn aja
°
zijn kost was eenvoudig
op mij rust alleen zijn zegen
mijn voeten kunnen de aarde kneden
één geworden met de aarde plant mijn hand
ik heb verdriet maar wat te doen
deze oever wordt steeds rotter, en mijn geest is in de stroom geraakt
°
grootvader van vaderskant