[p. 48]
[nâ koî surû nâ koî aṉt]
nâ koî surû nâ koî aṉt
samundar meṉ halphâ halphe danâ-dan
choṯâ aur baṟkâ, dhîrâ aur tejâ
jor aur kamjor pânî ke ṯakkar
mûṟî meṉ mâre dhiyân ke dhakkâ
guddî guṉje khopṟî men band
dhiyân i khoje guptî ke aṉt
manus ke jîwan mâlik pe kalaṉk
eke nâ dekh jây marî nâ tab!
[p. 49]
er is geen begin geen einde
in de zee golven de golven af en aan
klein en groot, kalme en hevige
krachtige en zwakke botsingen van water
in het hoofd gaan stoten van gedachten te keer
de hersenen gonzen opgesloten in de schedel
gedachten die zoeken 't eind van het geheim
het leven van de mens is een smet op god
hij kan 't niet aanzien hij gaat 'r aan dood, onvermijdelijk