Martinus Nijhoff, Verzamelde gedichten (ed. W.J. van den Akker en G.J. Dorleijn)

bron: Martinus Nijhoff, Verzamelde gedichten (ed. W.J. van den Akker en G.J. Dorleijn). Uitgeverij Bert Bakker, Amsterdam 2001 (derde druk)

DBNL vignet



[p. 141]
Zwerver en elven Over de duinen Woei een lied: -Verstoor je mijn tuin en Stilte om niet? En langs de stranden Waar hij ging: - Neem dan mijn handen, Lieveling - De stormwind riep en De regen riep: - Je voeten liepen Waar ik sliep. Telkens bedolven, - Ternauwernood - Kwam een klacht uit de golven, - Was ik dood. - Waarom tot onaardsche Droomen gewekt Zonder opwaartsche Ziel die trekt? Het schreeuwde uit het sneeuwige Schuim vandaan: - Als jij zal ik eeuwig Verder gaan.
[p. 142]
- Van verbroken beloften Blijven wij buit. - Niets, niets is op de Wegen vooruit. - Te zwaar was het water, te Licht is de wind. - O Christofoor, waar is het Kind, het kind - Alom, toen, geheim en Weg-stervende: - Blijf bij me, bij me, Zwervende - En, eindelijk, stijgend de Maan langs en heen, Een bijna zwijgende Wolk verdween.