Martinus Nijhoff, Verzamelde gedichten (ed. W.J. van den Akker en G.J. Dorleijn)

bron: Martinus Nijhoff, Verzamelde gedichten (ed. W.J. van den Akker en G.J. Dorleijn). Uitgeverij Bert Bakker, Amsterdam 2001 (derde druk)

DBNL vignet



[p. 165]
Dagboekbladen
[p. 167]
De jongen Hij zat in nachtgoed voor het raam en liet Willoos het hoofd hangen op het kozijn - Hij zag den landweg langs de heuvels zijn Kronkel wegtrekken naar het blauw verschiet. Hij dacht weer aan den ouden vreemdeling Die 's middags in het herbergtuintje sliep - Zij stoeiden om hem heen, en iemand riep Hem wakker, en hij zat dwaas in hun kring. Zijn verre blik zwierf langs hun oogen weg, Hij zei: - (zijn baard was om den glimlach grijs) ‘Jongens, het leven is een vreemde reis, Maar wellicht leert een mensch wat onderweg.’ Toen was het of een deur hem open woei En hij de verten van een landschap zag, Hij zag zichzelf daar wand'len in een dag Zwellend van zomer en van groenen groei. De weg buigt om en men keert nooit terug - Hij kon zijn hart als voor 't eerst hooren slaan, Hij heeft zijn schoenen zacht weer aangedaan En sloop door 't tuinhek naar de kleine brug.

Dagboekbladen