Martinus Nijhoff, Verzamelde gedichten (ed. W.J. van den Akker en G.J. Dorleijn)

bron: Martinus Nijhoff, Verzamelde gedichten (ed. W.J. van den Akker en G.J. Dorleijn). Uitgeverij Bert Bakker, Amsterdam 2001 (derde druk)

DBNL vignet



[p. 183]
Verspreide gedichten 1917-1925
[p. 185]
Het groote lijden Wetend dat liefde zich moet sterven laten, Had zijn groot hart het hart der wereld lief. Hij gaf zijn lijf, dat wij dronken en aten, Toen zijn doods-angst de magere armen hief. Ik zie, als achtergrond-decoratief, Groepen landlieden, visschers en soldaten, En tusschen hen, in 't diepe perspectief, Heuvels en stranden, boomgaarden en straten. Hij leed meer dan waar men om schreit of gilt. Daarom heb ik het vers kalm willen schrijven, Maar met een hart dat van zijn wonden bloedt - Want ik zie zijn gestalte en zijn verstild Gelaat, als hij onder de donkre olijven Den beker neemt, zweetend druppelen bloed -.

Verspreide gedichten 1917-1925