Wij hebben, Zoet, de lastigste logica geleerd,

De wilde regelmaat waarmee een paar getal

Ondeelbaar wordt, een twee die langzaam oplost

In een troebele matematica van sublimaties.

 

Uit de cirkelgangen van ons huis is elke klok

Van de leesbare liefde verdwenen, en enkel

 

De slinger van afscheid en weerzien slaat

Door ons heen, houdt ons bijeen als het kind

Dat we samen niet hebben gehad en dat heen

En weer rent tussen talloos twee afwezigheden.