Venus spreect tot Cupido om sommighe oorsaken.
Sonet
.
Het is wel waer dat ghy verscheyden laghen
1
Hem hebt gheleyt, en v netten ghespreyt,
2
Maer ghy en hebt alst al wel is gheseyt,
3
Niet eerst ghemerct wat vrouwen hem behagen:
4
5
Weer een rycké of een edele van maghen,
5
Oft een die heur gheerne dickmael vermeyt
6
T alder feesten, oft die de digniteyt
7
Soekende is doer costelycke baghen:
8
Weer een seeghé, wysé ende ghestichte,
9
[p. 80]
tekstkritische noten
10
Oft een wilt dier, oft woeste Venus nichte:
10
Oft een die is seer deuchdelyck van leuen.
*
Dees' ionghé man is van goeder nature,
En yeghelyck soect gheerne syn parture,
13
Dus moet ghy hem een syns ghelycke gheuen.
Sonet
.
*
Een hiende reyn sach ick wit van colure
1
In een groen bosch lustich in een valleye,
2
(Wandelen gaen int soetste vanden Meye)
3
Gheleghen fraey by een riuire pure,
5
Neffens een bosch seer doncker van verdure:
5
Des morghens vroech deur der sonnen beleye
6
Sach ick soo soet en fierkens het ghereye
7
Heurs schoons ghesichts, dat ic van dier ure
8
Heur volghen moet latende alle saken.
10
Niemant en roer my, sach ic staen gheschreuen,
10
Om heuren hals met fyne Diamanten
Int gout gheset. Ick wil gaey slaen en waken
12
Nam ick voor my, want yemant straf van leuen
13
Mocht dese leet aen doen in vremde canten.
14
Petrarca
.
Vna candida cerua sopra l'herba
Verde m'apparue con duo corna d'oro
Fra due riuere à l'ombra d'un alloro
Leuando 'l sole à la stagion' acerba
.
Era sua uista si dolce superba;
Ch'i lasciai per seguirla ogni lauoro;
Come l'auaro; che'n cercar thesoro
Con diletto l'affanno disacerba
.
Nessun mi tocchi al bel collo d'intorno
Scritto hauea di diamanti, & di topati;
Libera farmi al mio Cesare parue:
Et era 'l sol gia uolto al mezzo giorno,
Gli occhi miei stanchi di mirar non sati;
Quand' io caddi ne l'acqua, & ella sparue
.
(
Vellutello, fol. 119 recto
)
[p. 81]
origineel
Sonet
.
Heur ooghen syn als twee schoon Esmerauden,
1
Blinckende claer gheensins om te verlichten
2
Fraeykens gheset voor alle mans ghesichten,
3
In tweé peerlen de schoonste die bedauden
4
5
Aurora oyt alssy d'Oosten verlauden:
5
*
Schoonder dan gout syn die my dick beuichten,
6
Heur wynbraukens ende heur suyuer vlichten,
7
Soo schoon gheueruft dat sy my dick benauden:
8
Dan out yuoir syn witter heur schoon tanden,
10
Neerstich bewaert met twee coralen randen.
10
Dees' veruwen al, heur soo suyuer vertoonen
In heur aensicht, wel weerdich om te croonen,
11-12
Dat sy my ghants van herten en van sinne
Verandert nou hebben deur heur reyn minne.
14
Ode
.
[Voor versregels in bedoelde volgorde:
aant.
]
*
Inden April als Flora heur gaet spoeyen,
1
Om lieffelyck het eertryck t'amallieren,
2
Met verscheyden bloemkens die sy doet groeyen,
Sprack ick aen, heur die my t'hert doet verteiren.
4
Ronsard. A sa Maistresse. Ode XVII
.
[Voor versregels in bedoelde volgorde:
aant.
]
Mignonne, allons voir si la rose
Qui ce matin auoit desclose
Sa robe de pourpre au Soleil,
A point perdu ceste vesprée
Les plis de sa robe pourprée,
Et son teint au vostre pareil
.
[p. 82]
origineel
tekstkritische noten
5
Schoon lief laet ons (sprack ic) gaen sien die Roose
Die desen dach soo schoone stont ontloken.
6
Daer comendé stonden wy een goey poose
7
Soeckende waer sy nv mocht syn ghedoken.
8
Wy en vonden gheen roose, maer alleene
10
Saghen wy heur bladerkens al ontdaen daer
10
Ende berooft van heur schoon verwe reene
Die wy t'smorghens seer schoone saghen staen claer.
12
*
Ay lief sprack ick, is dit niet groote schade
13
Dat dees schoon bloeme aldus is af gheresen
14
15
Eer yemanden gheschiet sy de ghenade,
15
Te ghebruycken heuren reuck weert ghepresen.
16
Och iaet sprack sy, want het was een schoon bloeme.
17
Hier om schoon lief doet toch dat ick v rade,
En laet my toe dat ick met recht v noeme
19
20
Bermhertich, lief, in eeren vroech en spade.
20
T is nv den tijt wilten toch nemen ware,
21
Ghy comt nv recht int beste van v leuen,
22
Op dat met v oock niet alsoo en vare,
23
Alst heeft ghedaen met dees bloeme voerschreuen.
24
Las! voyez comme en peu d'espace,
Mignonne, elle a dessus la place
Las las ses beautez laissé cheoir!
O vrayment marastre Nature,
Puis qu'vne telle fleur ne dure
Que du matin iusques au soir!
Donc, si vous me croyez, mignonne,
Tandis que vostre âge fleuronne
En sa plus verte nouueauté,
Cueillez cueillez vostre ieunesse:
Comme à ceste fleur la vieillesse
Fera ternir vostre beauté
.
(
Laumonier, II, pag. 168
)
[p. 83]
origineel
tekstkritische noten
Sonet
.
*
Waer wilt ghi loopen lief, waer wilt ghi toch al loopen?
Ghy vliet van my scoon lief eer ghy weet wat ick meyne.
Hoe wilt ghi my altyts deen pyn op dander hoopen?
3
Myn liefdé is schoon lief gestadich goet en reyne.
4
5
Waerom vliet ghy van my? waer wilt ghi toch al loopen?
Myn liefde touwaerts is gestadich goet en reyne,
6
Dies en wilt my niet meer d'een pyn op dander hoopen
Maer blyft staen lief, vertoeft en verstaet wat ick meyne.
8
V schoonheyt suyuer maecht en v goede manieren,
10
*
V wijsheyt, v verstant en v deucht goedertieren,
10
V oochskens scoon en claer, en v reyn eerbaer wesen
V suyuer blondich haer, v wynbraukens by desen,
12
Behaghen my soo wel, dat ick tot alle tyen,
By v wel wilde syn twaer in vreucht oft in lyen.
14
Epigramme
.
[Voor versregels in bedoelde volgorde:
aant.
]
Hoe? meyndy lief dat ick v sou verlaten,
Om gelt oft goet, oft om de hooghe staten?
2
Neen ick voorwaer ick ben anders ghesint:
Want v liefde is soo vast in my gheprint,
4
5
Dat ick als knecht lieuer by v waer, schoone,
Dan sonder v te dragen (fier) een croone
Ronsard
.
Dittes, maistresse, hé que vous ay-ie fait!
Hé pourquoy las! m'estes vous si cruelle?
Ay-ie failly de vous estre fidelle,
Ay-ie enuers vous commis quelque forfait?
Dittes, maistresse, hé que vous ay-ie fait!
Hé, pourquoy las! m'estes vous si cruelle!
Ay-ie failly de vous estre fidelle,
Ay-ie enuers vous commis quelque forfait?
Certes nenny, car plustost que de faire
Chose qui deust, tant soit peu, vous desplaire,
I'aimerois mieux le trespas encourir
.
Mais ie vois bien que vous bruslez d'enuie
De me tuer, faittes moy donc mourir
Puis qu'il vous plaist: car à vous est ma vie
.
(
Laumonier, VI, pag. 247
)
[p. 84]
origineel
En Cepter oock ouer een ryck verheuen,
7
Soo wel behaecht my v ootmoedich leuen.
8
Viereyn
.
*
O suyuer ieucht wien ick duysent reysen
1
Hebbe gheseyt, ghy syt alleene lief,
2
Die my behaecht en die ick oyt verhief:
3
Sult ghy altyts van my achterwaerts deysen?
4
Een ander
.
Een cusken soet, aen v mondeken reyne
1
Verheughen doet, myn sinnekens ghemeyne:
2
O suyuer ieucht, schoon amoureuse vrouwe,
3
Myn hert verheucht, lief als ick v aenschouwe.
4
*
Een ander
.
O cusken soet soo onuerhuts ghestolen,
1
Hoe hebt ghy nv myn siele ionck verfrayt,
2
Myn hert verheucht en mynen gheest ghepaeyt,
3
Die int wilt bosch van druck pleghen te dolen.
4
Een ander
.
Alsser twee herten staen ghants in ghelycken last,
1
Met reyn liefde beuaen in trouwen vast met luste,
2
Tot gheender tyt en was den weert wilcomer gast,
Want wat deene begheert dat is des anders ruste.
3-4
[p. 85]
origineel
*
Sonet
.
*
Ick sach myn Nimphe int suetste van den Iare
1
In eenen beemt gheleghen aende sye
Van heuren hof, alleene als de vrye:
3
Neffens een gracht, waer af het water clare
4
5
Gheboort met lisch, cruyt en bloemen eenpare,
5
Lustigher scheen dan alle schilderye,
6
Noyt man en sach schoonder tappisserye,
7
Soo schoon was tvelt ghebloeyt veer ende nare:
8
Ghelyck Flora sadt sy daer op de bloemen,
9
10
Om heur schoonheyt machmense Venus noemen,
10
Om heur verstant Minerua wys van sinne,
Diana oock om heur reyn eerlyck wesen,
12
Bouen Iuno is sy weert t'syn ghepresen:
13
Tsynts desen tyt queelt myn siele om heur minne.
14
Liedeken
.
[Voor versregels in bedoelde volgorde:
aant.
]
Cvpidos schichte
1
Is my nu wel bekent,
Door tsuet ghesichte
3
Der schoonheyt excellent,
4
5
Van een maechdeken reene
5
Wys, minlyck en seer goet,
6
Die my nv dus alleene
7
Naer heur verlanghen doet.
Ronsard
.
Ie vy ma Nymphe entre cent damoiselles,
Comme vn Croissant par les menus flambeaux,
Et de ses yeux plus que les astres beaux
Faire obscurcir la beauté des plus belles
.
Dedans son sein les Graces immortelles,
La Gaillardise, & les freres iumeaux
Alloient volant, comme petits oiseaux
Parmy le verd des branches plus nouuelles
.
Le ciel rauy, qui si belle la voit,
Roses & liz & ghirlandes pleuuoit
Tout au rond d'elle, au milieu de la place:
Si qu'en despit de l'hyuer froidureux,
Par la vertu de ses yeux amoureux
Vn beau printemps s'engendra de sa face
.
(
Laumonier, I, pag. 53
)
[p. 86]
origineel
tekstkritische noten
*
Heur schoon bruyn ooghen
9
10
Lieffelyck ende claer,
Doen my nv dooghen
11
Pyne groot ende swaer:
Heur wancxkens net en pure,
Blosende als een granaet,
14
15
Maken my d'leuen sure,
Ia schier half desperaet.
Heur eerbaer wesen,
En heur manieren soet,
Weerdich ghepresen,
19
20
En diemen prysen moet:
En heur seer eerlyck leuen,
21
Al heur bedryuen vry,
22
En heur deuchden verheuen,
Maken myn herte bly.
25
Weer ick int herte
25
Blyschappe heb' oft pyn,
Weer vreucht oft smerte,
Sy sal de weertste syn:
28
Ick salse oock al' myn leuen
30
Dienen wt ionsten puer,
30
En heur gheensins begheuen
31
Om vreucht oft lyden suer.
God almachtich
*
Die alle herten voet,
35
Weest toch ghedachtich
Dees' schoone vrouwe goet,
Wiltse voor schande wachten
37
Nou en tot alder tyt,
Tis al in uwer machten,
39
40
Die sonder eynde syt.
Sonet
.
Soo haest als myn ooghen heur schoon figure
Hebben ghesien soo suyuer ende reyne,
Merckende veel gratien (niet ghemeyne)
3
In dese maghet eerbaer, goet ende pure,
5
Werde ick ghetreft recht op die selue ure,
5
Van Cupidó, en na der minnen treyne,
6
Werde ick dienaer van dit maechdeken cleyne:
7
Wiens liefdé my dickweruen het sure
Doen prueuen heeft met suchten ende beuen:
9
10
En wederom is my deur heur ghegheuen
10
Blyschap' en vreucht, maer altyts onghedurich:
11
Hope gheeft troost, maer duchten doet my pyne,
Ick hop' nochtans noch eens vertroost te syne,
Maer vast vinde ick my nv dicweruen treurich.
14
[p. 87]
origineel
*
Sonet
.
*
Isser iemant onder des hemels ronde
Die gheproeft heeft Cupidos tyrannie,
2
Dat ben ick wel, die met herten onblye
3
Ghequetst ben met een dootelycke wonde
5
Die hy my ghaf door d'ooghe van de blonde,
Stellende heur soo in de heerschappye
6
Ouer myn hert en sinnen t'allen tye,
Beruerende myn siele tot den gronde.
Nacht ende dach en doen ick niet dan claghen,
9
10
Suchten, kermen, ende myn herte cnaghen,
Biddende hem dat hy myn leuen eynde.
Maer laes hy neempt in myn smerte behaghen,
12
Want hoe ick hem roepe en smeeke by vlaghen,
Hy en vertroost my niet waer ick my weynde.
14
Sonet
.
[Voor versregels in bedoelde volgorde:
aant.
]
*
En ist de liefde niet, wat ist dan dat my quelt?
En ist de liefdé ooc, wat mach de liefde wesen?
2
Is sy soet ende goet, hoe valt sy hert in desen?
3
Is sy quaet, hoe is dan soo suete heur ghewelt?
5
Brande ic met mynen danc, hoe ben ic dan ontstelt?
5
Ist teghen mynen danc, sal tsuchten my genesen?
Baïf
.
O Brinon, si quelcun a senty la rigueur
D'amour, celuy ie suis, & n'ay peu l'échaper:
Le cruel iusqu'au vif mon coeur a sceu fraper,
Dont encores la main i'en estan sus mon coeur
.
En mon costé ie sen vne si grand' douleur,
Que i'en atten la mort, qui s'en vient me haper:
De l'estat où ie suis, nul ie ne puis tromper,
Qui verra mon maintien, mon parler, ma couleur
.
(
Marty-Laveaux, I, pag. 136
)
Ronsard
.
Ny nuit ne iour ie ne fay que songer,
Limer mon coeur, le mordre & le ronger,
Priant Amour qu'il me trenche la vie
.
Mais luy qui rit du tourment qui me poind,
Plus ie l'appelle & plus ie le conuie,
Plus fait le sourd & ne me respond point
.
(
Laumonier, I, pag. 24
)
Baïf
.
[Voor versregels in bedoelde volgorde:
aant.
]
Si ce n'est pas Amour, que sent donques mon coeur?
Si c'est Amour aussi, pour dieu quelle chose est-ce?
S'elle est bonne, comment nous mét elle en detresse?
Si mauuaise, qui fait si douce sa rigueur?
Si i'ars de mon bon gré, dou me vient tout ce pleur?
Si maugré moy, que sert que ie pleure sans cesse?
[p. 88]
origineel
tekstkritische noten
O vreucht van pynen vol, pyne vol vreucht geresen
*
O droefheyt vol ioleyts! o blyschappé verfelt!
8
Leuende doot hoe moecht ghy teghen mynen danck
9
10
Dus velé ouer my? maer ben ick willens cranck,
10
My claghende tonrecht, de liefde ick tonrecht blame.
11
Liefde goet ende quaet, my leet en aenghename,
12
Gheluck en ongheluck, suer en soet ick gheuule:
13
Ic suke vryicheyt, en om slauen ick wule.
14
Sonet
.
Noyt en is v minlyck wesen gheweken
1
Wt myn verstant, maer sie altyts present
2
V wesen soet, v schoonheyt excellent,
3
V aenschyn claer, ende de soete treken
4
5
Vwer oochskens die machtich syn te breken
De strafficheyt van een hert dat ghewent
6
Tot quadé is, en in wreetheyt verblent,
7
Doende t'selfdé virighe tranen leken.
8
V suyuer haer (sweer ick v op myn trouwe)
9
10
Dunct my gemengt syn met draykens van gouwe.
10
V wynbraukens syn boochskens van Hebenen:
11
Den mont corael, de borstkens van albaste,
De tanden van yuoir als de ghepaste,
13
Ermkens massyf, en wel ghemaecte schenen.
14
O mal plein de plaisir! o bien plein de tristesse!
O ioye douloureuse! o ioyeuse douleur!
O viue mort, comment peus-tu tant sur mon ame,
Si ie n'y consen point? mais si ie m'y consen,
Me plaignant à grand tort, à grand tort ie t'en blame
.
Amour bon & mauuais, bon gré maugré, ie soufre:
Heureux & malheureux & bien & mal ie sen:
Ie me plain de seruir où moy mesme ie m'ouffre
.
(
Marty-Laveaux, I, pag. 102
)
[p. 89]
origineel
tekstkritische noten
*
Sonet
.
*
Wil iemant sien in een seer ionghé ieucht
1
Alle schoonheyt, alle suyuerheyt reene,
Ootmoedicheyt, en hoefsheyt niet ghemeene,
3
Alle eerbaerheyt, wysheyt, verstant en deucht?
5
Wil iemant sien (compt te wyl ghyt sien meucht)
5
Twee ooghen claer, en een godheyt niet cleene?
6
De glorie oock van onsen tyt alleene?
7
Come besien die my 't herté verheucht:
8
Hoe Cupido byt en lacht sal hy leeren,
9
10
Hoe hy gheneest, en hoe hy ooc doorwont,
Dan sal hy heur siende segghen terstont
Gheluckich is, die een vat soo vol eeren,
Wysheyt, verstant en deucht, aenschouwen mach,
Maer salich hy, die heur noch trouwen mach.
14
Sonet
.
[Voor versregels in bedoelde volgorde:
aant.
]
Soo langhe mynen gheest dees leden sal doen ruren
1
(Sweere ic v suete lief) en sal nemmermeer vrouwe
2
Dan ghy, ouer myn ieucht (in des werelts landouwe)
3
Heerschappyé hebben, want myn liefde sal duren
5
Ghestadichlyck altyts, wat leet ick moet besuren.
V alleene (schoon lief) sal ick blyuen ghetrouwe,
Want veel lieuer wil ick v dienaer syn in trouwe,
Dan eens anders dienaer wat vreucht my mocht ghebeuren.
*
V schoonheyt is soo hooch in mynen gheest verheuen,
Ronsard
.
Qui voudra voir dedans vne ieunesse
La beauté iointe auec la chasteté,
L'humble douceur, la graue maiesté,
Toutes vertus & toute gentillesse:
Qui voudra voir les yeux d'vne Deesse,
Et de nos ans la seule nouueauté,
De cette Dame oeillade la beauté,
Que le vulgaire appelle ma maistresse:
Il apprendra comme Amour rit & mord,
Comme il guarit, comme il donne la mort,
Puis il dira, Quelle estrange nouuelle!
Du ciel la terre empruntoit sa beauté,
La terre au ciel a maintenant osté
La beauté mesme, ayant chose si belle
.
(
Laumonier, I, pag. 31
)
[p. 90]
origineel
10
En v liefde is soo vast in myn herte gheschreuen,
Dat noch den langen tyt, noch Atropos geruchten
11
Niet keeren en sullen, ick en sal 't allen daghen
12
In myn herte geprint ende gheschildert draghen,
13
V ooghen, uwen mont, v lachen, v versuchten.
Sonet
.
V suet ghesichte en v seer eerlyck wesen
1
Reyn suyuer maecht, so suyuer van aenschyne,
Doen lancx soo meer vermeerderen myn pyne:
3
Nochtans worden van my altyts ghepresen
5
V aenschyn claer, v bruyn oochskens by desen,
5
V blondich haer waer deuré ick ten fyne,
6
Hopende ben volcomen medecyne,
En soo deur v noch te worden ghenesen.
Versmaeyt ghy my, myn leuen sal haest eynden,
9
10
Deur pyne swaer in droefheyt onghemeten,
Maer seght my lief en sou v dit niet deeren,
Dat ghy alsoo myn schaduwe soudt seynden
12
Naer Lethes vloet om te blyuen vergheten?
13
God (hope ic) sal die wreetheyt van v weeren.
Sonet
.
[Voor versregels in bedoelde volgorde:
aant.
]
*
Had ic tverstant so grof, so plomp en onbesneden
1
Als vele die int velt spitten, grauen en spayen,
Ronsard
.
Ie voüdrois estre vn pitaut de village,
Sot, sans raison & sans entendement,
Ou fagoteur qui trauaille au bocage:
Ie n'aurois point en amour sentiment
.
Le trop d'esprit me cause mon dommage,
Et mon mal vient de trop de iugement
.
(
Laumonier, I, pag. 38
)
[p. 91]
origineel
tekstkritische noten
*
Oft waer ick als sy syn die als weerhanen drayen,
Soo en sou v schoonheyt, noch v verchierde leden,
4
5
O weerde suyuer maecht my niet houden tonvreden
5
Noch ic en sou altyts niet staen t'uwer genaeyen,
6
Maer sou nv hier nv daer vast myn ghenuchten maeyen,
7
Die ick ghisteren sach sou syn vergeten heden:
Bouen dese acht ic my nochtans gheluckich t'syne,
10
En bouen alle goet acht ick myn bitter pyne
Die ic om v reyn lief lyde nachten en daghen:
Want sonder liefde lief sou ick sonder ghenuchten
Leuen gelyck sy doen (al moet ic nv dick suchten)
13
Die na eere noch deucht, noch reyn liefdé en vraghen.
14
Sonnet
.
[Voor versregels in bedoelde volgorde:
aant.
]
*
O suet ghepeys, o sware fantasyen!
1
O groote vreucht! die my comt deur t'gedencken
Van v minlyck wesen het welck my schenken
3
Can een eerlyck ende salich verblyen.
4
5
O droefheyt bly', ô ghenuchelyck lyen!
5
O ghesontheyt, ô daghelycx vercrenken!
6
O scherp verbot, ô lieffelyck weerwenken!
7
O suren peys, ô aldersoetste stryen!
8
T is my al vreucht, al goet ende bequame:
9
Baïf
.
O pas en vain perduz! ô esperances vaines!
O trop puissant desir! ô par trop foible coeur!
O trop flatteuse amour! ô trop apre langueur!
O mes yeux, non plus yeux, mais de pleurs deux fontaines!
O soulas peu certains, tristesses trop certaines!
O pour si claire foy trop aueugle rigueur!
O graces, ô beautez, dont la belle vigueur
En vigueur entretient tousiours fraiches mes peines!
O souhets, ô soupirs, ô pensers, ô regrets!
O prez, campagnes, eaux, ô roches, ô forets!
O deesses, ô dieux de la terre & de l'onde!
O ciel, ô terre, ô mer! O Dieu qui luis le iour,
Deesse qui la nuit, Voyez vous autre amour
Qui face qu'en Amant tant de tristesse abonde?
(
Marty-Laveaux, I, pag. 161
)
[p. 92]
origineel
tekstkritische noten
10
*
T is my al lief, wilcome en aenghename,
Wat ick deur v liefde (reyn lief) ontfanghe:
11
Tsy suer oft suet, alst v wel mach behaghen:
Maer nochtans is al myn vlieghen en iaghen,
Naer uwen troost, en naer v ick verlanghe.
Sonet
.
Ghy en syt my niet wreedt, niet hert, noch ongenadich,
1
Maer vriendelick sydy, beleeft en goedertieren:
2
Seer minlyck en seer goet, soet en seech van manieren:
3
Ghy en syt oock gheensins wilt, straf noch onghestadich:
4
5
Ghy en syt my ooc niet verachtich noch versmadich
5
En ic en sueck' ooc niet dan v deucht te verchieren
6
Waerom doet my dan nv v liefde dus crayeren?
7
Segget my toch scoon lief, en weest my toch beradich:
8
V eeré en v deucht, en v manierlyck wesen,
9
10
Gaen als den noorden wint d'oneerbaarheyt veriaghen.
En ic heb ooc altyts in dorperheyt mishaghen:
11
Ontbeyt lief ic verstaet, ic sueck' de deucht gepresen
12
En die en is toch hier beneden niet te vinden,
So veelé als in v dees' doet my touweerts winden.
14
Liedeken
.
*
Ghelyck den dagheraet
Hem lustich openbaert
2
Des morghens inden oosten,
En compt vry onueruaert
4
5
Die tsnachts waren beswaert,
5
Deur syn claricheyt troosten:
Alsoo word mynen gheest
Oock verfraeyt aldermeest,
8
Deur v reyn minlyck wesen:
9
10
En v bruyn oochskens claer,
10
En v schoon blondich haer,
Cunnen myn pyn ghenesen.
Ghelyck den suyden wint
Die Flora seer bemint,
14
15
Int suetste vanden Meye
De bloemkens groeyen doet
Diemen siet ouervloet
17
In bosch, berch en valleye:
Alsoo can uwen sanck
*
20
En v schoon aenschyn blanck
Myn swaricheyt verdryuen,
En doen my met iolyt
22
In desen sueten tyt
V gratien beschryuen.
[p. 93]
origineel
tekstkritische noten
Sonet
.
*
Hoe sou ick van v (lief) scheydende connen spreken
Dat druckich woort Adieu, oft God moet v bewaren
2
Ghemerct my het gepeys alleene can beswaren?
3
Voorwaer tsceyden van v doet myn tranen als beken
5
Seer oueruloedelyck ouer myn wanghen leken:
Nv god beware v lief alst dus met v moet varen,
6
Myn leuen, mynen troost, alder liefste der charen:
7
Adieu ghy die myn pyn cunt meerderen of breken
Adieu reyn suete lief: vaert wel schoone meestersse,
9
10
Die my dic suchten doet, en weerom meucht verheughen,
10
Ghy die ic dienen sal altyts na myn vermeugen.
11
Bewaren moet v God, myn vreucht en bitter persse,
12
Die my dic branden doet en ooc dicmael doet vrisen
13
Leeft met my soo ghy wilt, ken sal gheen ander kiesen.
14
Ronsard
.
Comment au departir adieu pourroy-ie dire
,
Duquel le souuenir tant seulement me pâme?
Adieu ma chere vie, adieu ma seconde ame
,
Adieu mon cher souci, pour qui seul ie souspire:
Adieu le bel obiet de mon plaisant martyre
,
Adieu bel oeil diuin qui m'englace & m'enflame
.
Adieu ma douce glace, adieu ma douce flame
,
Adieu par qui ie vis & par qui ie respire:
Adieu belle humble hanneste & gentille maistresse
,
Adieu les doux liens où vous m'avez tenu
Maintenant en trauail maintenant en liesse:
Il est temps de partir le iour en est venu
.
Le besoin importun non le desir me presse
.
Le desir ne sçauroit desloger de son lieu:
Le pied vous laisse bien, mais le coeur ne vous laisse
.
Ie vous coniure ici par Amour nostre Dieu
De prendre ce pendant mon coeur: tenez maistresse
,