Den dag daarna kwam Arlekijn

Zijn nood aan de vogeltjes klagen.

Die wisten geen van alle raad,

Zij zouden 't den specht eens gaan vragen.

 

En meester Specht dacht even na,

Dra had hij een uitweg gevonden.

De schoonste pluimen trok hij uit,

Die werden te zamen gebonden.

 

Dat gaf gewis een aardig kleed.

Doch Arlekijn bleef almaar koppen.

De vogels schuddebolden droef

En 't spechtje... begon weer te kloppen.