|
|
|
| | | | | |
[20. Johannes Vivianus, Gedicht op de dood van zijn
zoontje.aant.]
IOANNES VIVIANUS in obitum
filioliquinquennis
[Links:]
5
Non satior unquam te prece,
Fundens, anhelans te alloqui.
Nam seu benignam dexteram
10
Extendis: hâc sive in sinum
Condîtum amorem. utrunque mî
15
Immensum: et haud effabilem.
Sic mî benignè hunc flosculum
Dederasque prolis, sed frui
Languente tantum ut flosculo
Mî providusque hoc gaudii
Aeterna, vera, quae prior
[Rechts:]
Animula pars nostri tenes.
Quantula voluptas, quae hîc capi
Volvas, revolvas, quid nisi
Mens ubi quiescis? hîc nihil
Sed praeter hoc unum, chori
Chori qui imago est illius
15
Cui qui omnia est, est omnia,
Ast hîc rudimentum, imbui
20
Alloquia vitae, unà dapem
Fruique, vitam quae novam
Vitam ad perennem coelitum
| | | | |
|
|