[25. Johannes Vivianus, Gedicht op de dood van de schilder Frederik
van der Muelen; Johannes Berotius, distichon.]
*D.M.
1
FEDERICO VANDER MUELEN
ELEGANTIS
INGENII IUVENI, ET
AD PACIS ARTES NATO,
QUI DUM BELLI SE IMMISCET
MUNERIBUS
GENIUM FRAUDANS. AB HOSTE CAPITUR
ET LAQUEO, HEU! VITAM
FINIT
Jo. Vivianus
Nic. F. Parthenius
2
Amico B. M. F.
3
10
Sic igitur Federice peris, dum saeva per undas
Incautus sequeris Principis arma tui?
Nonne vides quantum sceleratis discrepet armis
Insignis probitas, et tibi culta fides?
Quid properas natas artis melioris in usum
15
Sanguine civili commaculare manus?
Queis satius fuerat spirantes arte tabellas
Mollius antiquis pingere marmoribus
Seu vivas hominum facies, faciesve Deorum
Quascunque aut libuit fingere delitias:
20
Obstupuere ipsi praestantes arte magistri,
Et quisquis calami nobile vidit opus.
Nuncque iaces tenui non sat tumulatus arena,
Et bona formosae tot periere animae.
At tibi pictorum pia turba utcunque licebit
25
Sparget odoratis lilia mixta rosis.
Et florum vario meditata emblema colore
Iusta feret tumulo multa puella tuo.
*Innumerae
formae coelique, marisque, solique
Innumeras immo pectore dant lacrymas.
vorige
