[46. Andreas de Meester, Gedicht ter ere van het
huwelijk van
Daniel de Meester met
Sara Radermacher, 22 januari 1606.]
CARMEN SAPPHICUM
In honorem nuptiarum auspicatissimarum honesti, reverendi, pietate
atque eruditione praestantis iuvenis, D. Danielis Demetrii Reverendissimi
Doctissimique Viri Andreae Demetrii Senioris, Pastoris Ecclesiae Dordracensium
fidelissimi, Filii, Sponsi.
Nec non Castissimae pudicissimaeque Virginis, cuius nomen Deo notum,
mihi verò ignotum,
1 Clarissimi, Consultissi mique Viri
D. Johannis Radermakeri, Senioris quondam Ecclesiae Antverpiensium
Vigilantissimi Filiae, Sponsae.
22 die Januarii, Anno Salutis 1606 Middelburgi in
Zelandia celebrandarum.
15
Gentium Mater, Venus alma, dulcis
Coniugum nunc huc venias, voluptas:
Mutuum ut lecti socies amorem
Tu tui dexter pede, sacra Phoebe
20
Tange foelici pariter clientis:
Absint hinc luctus, procul omnis absit
Nunc novo florum recreat colore
A[b+]/r\va ver: laetis resonan[s+]/t\ querelis
25
Alitum sylvae: Dryadum levatur
Cuncta nunc rident sub utroque coeli
Axe, cur rident sub utroque coelo
Cuncta? gratantur thalamo iugali
Est satis formosa, satis pudica
Est satis dotata, tibi datur quae
Sponsa DANIELI facilis bonaque
35
Cum thori consorte diu beatus
Vive: consurgat tibi longa SPONSO
Nestoris, Sponsae melior Sibyllae et
Offerebat Andreas Demetrius Fratri suo Charissimo Sponso.