|
|
|
| |
| | | |
Register.
[De Romeinsche cijfers verwijzen naar het deel, de Arabische naar de bladzijde. De verzen van een cyclus zijn ieder afzonderlijk opgenomen.]
| A |
|
| Aen d'Yssel-stroom, alwaer wy treurich saten |
II, 96 |
| Aenschout, genadich Vorst, hoe, om te laten blijcken |
II, 156 |
| Aenschout het doden-vel daer mee ghy sijt becleydet |
I, 25 |
| Aent hemelsche paleys sach ick de toortsen drillen |
I, 16 |
| Ah spiegel van gedult, en voorbeelt van betrouwen |
I, 35 |
| Ah! wie hadde connen dromen (Rey 4de bedrijf Haman) |
I, 171 |
| Ah! wildy van ons gaen? o Vader, Vader, Vader |
II, 125 |
| Al die sitt' aen mijnen disch |
I, 245 |
| Als Casimir, u lijck gestreckt lach op de bare |
II, 126 |
| Als Christus met sijn jongeren te gader |
I, 217 |
| Als ghy int spiegel siet door hovaerdy gedreven |
I, 54 |
| Als Hector lach ontsielt int leger der Achijven |
II, 145 |
| Als ick de mannen sie die met een deftich wesen |
I, 51 |
| Als Godes Soon den heerscher over al |
I, 32 |
| Als Maurits grote Geest vant lichaem afgescheyden |
II, 35 |
| Als mijn Urania Ernst Casimir beschreyde |
II, 157 |
| Als Simson blint en suf, vol vuylicheyt en jamer |
I, 86 |
| Als t'Castiljaensche heyr, den Christelijcken coning |
II, 16 |
| Als Thomas heel verbaest, ô Jesu, nu bestaerde |
I, 229 |
| Als 'tleger van den Sax met Babel in-gespannen |
II, 170 |
| Als tot den hemel toe vermenigden de sonden |
II, 22 |
| Als wt een bitter hol het water comt gevloten |
I, 69 |
| Als Xenophon den doot zijns soons eerst quam te weten |
II, 18 |
| Als yemant van u volck, u kennis of u neven |
I, 46 |
| |
|
| B |
|
| Begint een water-loop wat modderich te vlieten |
I, 48 |
| Bereydet, na Gods wil, sijn eenich kint te slachten |
I, 36 |
| Berisper van mijn dicht, dit woort laet ick u weten |
II, 194 |
| Bloedige wolf, waer heen so snel |
I, 236 |
| Breda is eerst gemaket vast.... 1534 |
II, 178 |
| Buelan las fanfarrones amenazas |
II, 179 |
| |
|
| C |
|
| Comt duyvel, gaet met ons en segt u cameraden |
II, 27 |
| Conrade, soo ick dacht de tomelose baren |
II, 163 |
| |
|
| D |
|
| Δαϕνη υψιπετηλ' ην παντοιων προβεβουλα |
II, 112 |
| Dat den onreynen geest verhuysende met pijnen |
I, 206 |
| Dat ghy by winterdach my meent te doen vervaren |
II, 29 |
| Dat Joden woeckeren met copen en vercopen |
I, 75 |
| | | |
| De achterclap is wt de helle voortgedrongen |
I, 68 |
| De aerde brenge voort wat cruypet ofte wandert |
I, 17 |
| De armoed' ist alleen, Pontane, die ons leeret |
I, 60 |
| De assen, die het wiel des werelts omme dragen |
I, 14 |
| De bergen die het vier wt hare kelen spouwen |
I, 263 |
| De bocken nu ter tijt gaen op de steyle bergen |
I, 262 |
| De cortste nacht den langsten dach |
I, 17 |
| De cramers die de mers aen alle sijden vullen |
I, 67 |
| De crancke waren bly als sy u comen sagen |
II, 41 |
| De dagen vallen lang', de nachten lange duren |
I, 74 |
| De deucht sprack tot het gelt: o gelt hoe mach het comen |
I, 62 |
| De deugde, die wel eer, verwinnende het lijden |
II, 34 |
| De deugde vanden Prins, de grootheyt sijner wercken |
II, 140 |
| De dijcken sijn gemaeckt om seker te verhoeden |
I, 69 |
| De doren en de roos wt eene wortel spruyten |
I, 45 |
| De duyve alderliefst in sulcke huyskens sittet |
I, 57 |
| De Goden, om de pest tot Romen te verlichten |
II, 56 |
| De gonst die Cyclops aen Ulyssen wou bewijsen |
II, 168 |
| De Heer ons Vader is, de aerde onse Moeder |
I, 18 |
| De hoochmoet niet alleen en dueret in het leven |
I, 33 |
| De Hydra, die het vier wt seven kelen spouwet |
II, 137 |
| De Joden veertich jaer de wildernis doorgingen |
II, 19 |
| De jonck-vrou stelt de pluym op haer gecrolde haren |
I, 54 |
| De Keyser wil, (gelijck hy hoge heeft gesworen) |
I, 252 |
| De late boet |
I, 241 |
| De macht van Asia, van India, van Spanjen |
II, 136 |
| De maecht van 'sGraven-Weert behendichlyc ontschaket |
II, 173 |
| De mane, die de drift des hemels roert van verre |
I, 16 |
| De mane vande son haer claricheyt genietet |
I, 20 |
| De mensch een penninck is van Godes hant geslagen |
I, 240 |
| De myrrhe weert mijn Coninck wiert geschoncken |
I, 193 |
| De nacht de moeder vande rust |
I, 249 |
| Den arent in een velt vol vogels neer-gevallen |
I, 68 |
| Den Arent, soo hy niet van iongs op onbewogen |
II, 169 |
| Den breden Rhodanus, wiens suyverlijcke baren |
I, 73 |
| Den bril dien ghy, papou, gemaeckt hadt voor de geusen |
II, 130 |
| Den cortsten dach de langste nacht |
I, 17 |
| Den geest hem op het vlack der wateren wtstrecte |
I, 15 |
| Den gewissen dach der wraken |
I, 257 |
| Den Heer wil ick prijsen |
II, 24 |
| Den hemel sonder rust geduyrichlijcken wandert |
I, 14 |
| Den hoop van Gideon met luydende trompetten |
I, 251 |
| Den Keyser heeft belast op straffe van het leven |
II, 168 |
| Den man sijn echte wijf alleene moet beminnen |
I, 20 |
| Den man verclaeght het wijf, het wijf de slange wroeget |
I, 24 |
| Den Neder-lantschen Leeu, hem gaende wat vermeijen |
II, 174 |
| Den phoenix, na t'verloop van een lang-durich leven |
II, 67 |
| Den rijcdom gevet God den menschen, maer de eere |
I, 66 |
| Den rijcken gulsigaert wort inde schrift vermellet |
I, 207 |
| Den soon Iapeti, omdat hy bracht op aerde |
II, 69 |
| Den staf door Moses woort in eene slang' verkeret |
I, 38 |
| Den stijl is neergestort, de ceder is gevellet |
II, 146 |
| Den stroom van Rhodanus, die soo geweldich dryvet |
II, 135 |
| | | |
| Den tempel, die met goud betogen was van binnen |
I, 49 |
| Den trotsen Bylant |
II, 172 |
| Den Vader, als dit al hy maeckte en vercierde |
I, 43 |
| Den vorst van Babylon, den vorst vant oude Romen |
I, 55 |
| Den vrydach, die het licht, na soo veel duysternissen |
II, 175 |
| De Papen heym elijck heel Duyts-lant overvielen |
II, 133 |
| De priesters, die vergeefs tot haren Baal creten |
I, 126 |
| De raven bidden God. wat bidden doch de raven |
I, 245 |
| De schilders int gemeen gebruycken stille hoecken |
I, 261 |
| De schockers, die na Urck en Emeloort haer kagen |
II, 73 |
| De schoonheyt in een kint doet spelen ende jocken |
I, 54 |
| De Seeusche rondicheyt, ô Cats, die ghy verheffet |
II, 63 |
| Des groten Herders Soone (Hooglied II) |
I, 102 |
| De sieckte die den mensch t'gevoelen heeft berovet |
I, 72 |
| De sleutel van ons lant gevallen is in handen |
II, 174 |
| De snare die den boven-sanck |
I, 46 |
| De sonne inde hoochd' de bruyne wolcken trecket |
I, 16 |
| De sonne lopet snel by dagen en by nachten |
I, 16 |
| De sonne sal van schrick bewimpelen haer stralen |
I, 261 |
| De sonne wtet oost int westen voortgedreven |
I, 16 |
| De sonne wt het velt het water opwaerts halet |
I, 73 |
| De sontvloet was een doop waer door de Heer de aerde |
I, 34 |
| De soonen zijn Gods gaef: t'sijn pylen inde handen |
I, 45 |
| De Spaensgesinde seyt: (bedeckende sijn toren) |
II, 32 |
| De stammen die haer self tot woninge toeleyden |
II, 123 |
| De sterre die de locht des morgens overstralet |
I, 15 |
| De sterren op haerself zijn aangenaem van luyster |
I, 10 |
| De straf der dronckenheyt corts hebbende gehoret |
I, 58 |
| De stromen alletijt haer wateren wtgieten |
I, 214 |
| De stromen die sich door haer oeveren wtspreyden |
I, 33 |
| De stromen door het lant gedurichlijcken vlieten |
I, 48 |
| De stromen na de see geweldichlijcken schieten |
I, 29 |
| De stroom des paradijs oock buytenwaert wtvloeyde |
I, 22 |
| De swaen haer kuyckens broedt opt droochste vande velden |
I, 45 |
| Des werelts rond' te gronden op een Niet |
I, 214 |
| De tong' die t'onderwijs der Tongen heeft gesongen |
II, 64 |
| De Vader inden Soon, de Soon is in den Vader |
I, 234 |
| De visschers vangen vis, den vis sy vrolijck eten |
I, 30 |
| De vree der kercken was, tot droefenis der vromen |
II, 186 |
| De vrienden uwes mans, o dochter moetty leeren |
I, 87 |
| De vrye cunsten, mensch, al teltmender wel seven |
I, 198 |
| De weduwe die wierp twee stuxkens inde kiste |
I, 204 |
| De werelt die wel-eer in bose liefde blaeckte |
I, 262 |
| De werelt is vervult met droefenis en clagen |
I, 28 |
| Dewijl Herodes is int slempen ende schranssen |
I, 201 |
| Dewijl mijn swacke hant int vellen deser benden |
II, 105 |
| De wijsen hebben daer haer wijsheyt mee bewesen |
II, 55 |
| De wijsheit vanden mensch, al praeltse noch soo seere |
I, 11 |
| Dido vermaert, nu besich met het bouwen |
I, 56 |
| Die aenden hemel siet veel sonnen by malcander |
I, 9 |
| Die alles schiep wt niet het groote met het cleyne |
I, 14 |
| Die boven of beneden schiet |
I, 40 |
| Die bye niet alleen sijn camerkens can bouwen |
I, 47 |
| | | |
| Die de eenvoudicheyt van Godes woort verachten |
I, 48 |
| Die den voorleden tijt onmatelijck verheven |
I, 59 |
| Die dese werelt in een andere werelt brachte |
I, 29 |
| Die eenen vremden dood't Gods toren wert vercondicht |
I, 51 |
| Die een verkeerde leer bevestigen met dromen |
I, 49 |
| Die exteroogen heeft, al treedt hy schoon wat sacht |
II, 193 |
| Die Godes trouwe knechts die u soo minlijck noodden |
I, 238 |
| Die Midas Esel-oor ons hebben voorgeschreven |
I, 59 |
| Dien costelijcken draet is ylens afgesneden |
II, 149 |
| Dien duyvels martelaer, dien doder van Gods boden |
I, 252 |
| Dien goddelijcken stam, die moeder vande seven |
I, 152 |
| Dien Lutzenborger droes, die, op het gelt ver-apet |
II, 158 |
| Die oncruyt heeft gestrooyt geen coren daer af maeyet |
I, 72 |
| Die oogen, die gelijck twee schoone sonnen bloncken |
II, 147 |
| Diep wt den Oceaan ontspringen alle stromen |
I, 74 |
| Die soo veel Mijnen heeft, en soo veel cronen draget |
II, 177 |
| Die t'leven is een spel vol jocken ende boerten |
I, 31 |
| Die t'leven prijst en heeft daer in behagen |
I, 31 |
| Die water scheppen wil die buycht zijn vaetgen neder |
I, 71 |
| Die wroetet inde diept van Gods geheymenissen |
I, 243 |
| Die yemant liegen heet, die denckt met hem te vechten |
I, 66 |
| Diogenes met een ontstekene lantaren |
I, 11 |
| Dit is het vage-vier vol eyselijcke pijnen |
II, 176 |
| Dit leven is een vrye merckt |
I, 30 |
| Dit leven is gants niet, om dat de sware sonden |
I, 29 |
| Dit lijck en heeft geen graf, dit graf en heeft geen lijck |
I, 36 |
| Dit vuyle vleesch en trachtet anders niet |
I, 31 |
| Dit zijn de ree'n die David heeft gesproken |
I, 91 |
| Doe Adam in den hof van Eden hem verheuchde |
I, 35 |
| Doe Adam met sijn wyf int houlijck is getree'n |
I, 22 |
| Doe David gaf de wet dat creupelen noch blinden |
I, 50 |
| Doe den gecroonden wolf de schaepkens nieu-geboren |
I, 194 |
| Doe de onwaerde doot voogdes der duysternissen |
II, 124 |
| Doe eertijts het gespuys der goddeloose volcken |
I, 35 |
| Doe Esau sijn waerdy haest hebbende vergeten |
I, 36 |
| Doe God sijn volck wou helpen wt |
I, 38 |
| Doe Hercules den crop twee adderen in-doude |
II, 68 |
| Doe ick op Neerlant eerst wtstreckte |
II, 97 |
| Doe Josua int velt den standaert had ontloken |
II, 123 |
| Doe Londen, met verdriet en tranen veler vromen |
II, 59 |
| Doe mijn Palladium gestolen wiert wt Troyen |
II, 56 |
| Doe Moses had een wyf wt Moren-lant gecregen |
I, 77 |
| Doe Schuyrmans kint ontfangen had het leven |
II, 64 |
| Doe s'levens Vorst t'onschuldich leven liet |
I, 226 |
| Doe Troyen t'houten ros tooch binnen hare wallen |
II, 23 |
| Dolphijnen dry en vier in de lazure gronden |
II, 20 |
| Dry boven aent gewelf, en onder dry planeten |
I, 15 |
| Dry hoofden van het volck wel-eer met Mose twisten |
II, 132 |
| Dry tacken aen een boom, dry scheuten aen een bronne |
I, 9 |
| |
|
| E |
|
| Een adder die den mensch becruypende versnellet |
I, 55 |
| Een aenbeelt is de kerck: wanneerse wort geslagen |
I, 251 |
| | | |
| Een Arent int gebercht van Sesto uytgebroedet |
II, 104 |
| Een Arent, overlaen door 't eten eener prijen |
II, 104 |
| Een averechten naem aan Eva is ghegeven |
II, 184 |
| Een beelt van wasch gemaeckt en qualijck noch bestorven |
I, 52 |
| Een beelt voor d'eerste reys wel suyverlijck gegoten |
I, 260 |
| Een broeder werpt het ooch in ontucht op sijn suster |
I, 91 |
| Een bruyt, die, alst betaemt, haer seden soect te volgen |
I, 241 |
| Een claer en wacker oor, een cloeck en geestich hart |
II, 187 |
| Een Conincklijcken disch int midden vant verblijden |
I, 202 |
| Een couden beker nats in Christi naem gegeven |
I, 207 |
| Een dief die met de buyt het hase-pat wil kiesen |
I, 67 |
| Een die sijn leven-lanck niet veel en heeft gevaren |
I, 63 |
| Een dronckaert, cranck, en schier opt eynde van sijn leven |
II, 193 |
| Een duyvel is hier de gedaente wt-getogen |
II, 34 |
| Een geesteloos propheet wat dolende van sinnen |
II, 178 |
| Een gierigaert eens sprack dat hij veel liever wonne |
I, 65 |
| Een Heer stont by sijn cock en seyde hem: ick vinde |
I, 65 |
| Een heymelijck fenijn onsichtbaer voor ons ogen |
I, 27 |
| Een hont die yewers in een keuken is gaen snoepen |
I, 58 |
| Een kenner vande const, wanneer hem wert gebracht |
I, 19 |
| Een levendich verstant, met wel-geslepen reden (2de bedrijf Haman) |
I, 158 |
| Een lopende rivier blijft versch en ongemenget |
I, 53 |
| Een man lach in een gracht; sijn nabuyr tot hem naecte |
I, 28 |
| Een meester can een beelt aenleggen na het leven |
I, 20 |
| Een meester die het kint sorchvuldich schrijven leerde |
I, 73 |
| Een moort-cuyl was de kerck (van Christo hart bekeven) |
I, 201 |
| Een oge goet en gaef, wanneer het alte-dichte |
I, 54 |
| Een ongeladen schip moet swancken inde baren |
I, 65 |
| Een Richter onbeweecht van gonste en van gaven |
II, 40 |
| Een schip, dat door den storm te see-waert is gebleven |
I, 259 |
| Een see-man als hy heeft sijn seyltgen opgetogen |
I, 70 |
| Een spruytgen heeft de Heer geplant |
I, 186 |
| Eens rademakers kint maeckt wagentgens en reepkens |
II, 65 |
| Een stijl recht overeynd na t'waterpas gestellet |
I, 70 |
| Een stroom daerinne sich vijf wateren ontladen |
I, 53 |
| Een swemmer die getroost hem steunet op sijn handen |
I, 240 |
| Een vader die by tijts gedencket aen het sterven |
I, 234 |
| Een vast beminner van het recht (Rey 3de bedrijf Haman) |
I, 167 |
| Een versche soeticheyt men vindet inde stromen |
I, 31 |
| Een weynichsken te vroeg comt ghy my quellen |
II, 29 |
| Een wijs man kent den dwaes, want hem de tijt geheuget |
I, 51 |
| Een woekenaer om aen een grooten naem te raken |
I, 64 |
| Een wolcxken, seer gering' int aensien, onverwachtet |
II, 144 |
| Elck sweert by sijn geloof, maer niemant by de minne |
I, 43 |
| Elia sant sijn staf den doden te doen leven |
I, 127 |
| Elias Godes knecht had drymael wtgegoten |
I, 197 |
| Elias was alree int hemels hof geseten |
I, 233 |
| En is niet onder ons dees mensche opgetogen |
I, 204 |
| En vraecht niet wie hier leyt. Ick ben dien grooten crijger |
II, 33 |
| Even als een hoge ceder |
I, 222 |
| | | |
| G |
|
| Geen dinck als t'gout alleen en vintmen op de aerde |
I, 68 |
| Geen honich plach de Heer int offer te behagen |
I, 77 |
| Geen trap aenden altaer en most den priester maken |
I, 76 |
| Geen vogel can de swaen in witheyt overwinnen |
I, 70 |
| Gelijck, als inde herfst de felle buyen comen |
I, 220 |
| Gelijck als in een colck een steentgen valt te gronde |
I, 12 |
| Gelijck als Pharao de kinderen der Joden |
I, 49 |
| Gelijck de bergen haer verheffen wt de dalen |
I, 46 |
| Gelijck de lauwer groen van haren stam gespleten |
I, 89 |
| Gelijck de maertsche son de dampen opwaerts trecket (3de bedrijf Haman) |
I, 164 |
| Gelijck den Arent jong, den nieuwen blixem-drager |
II, 1 |
| Gelijck den salamander t'vier can roven |
I, 152 |
| Gelijck de witte swaen aen Strymonis fonteyne |
I, 225 |
| Gelijck een diamant heel fijn en onbesmettet |
I, 18 |
| Gelijck een dullen hont, die menich heeft gebeten |
I, 207 |
| Gelijck een volle pomp veel waters wt can geven |
I, 67 |
| Gelijckerwijs die van een adder is geslagen |
I, 219 |
| Geluckich, soo ghy u geluck ten rechten kende |
II, 135 |
| Genoten van Gods huysgesin |
I, 197 |
| Gesegent is de doot der kinderkens genettet |
I, 194 |
| Gesegent is de maecht de croon van alle maechden |
I, 187 |
| Geswollen vant fenijn der dodelijcker slangen |
I, 224 |
| Ghy aerde swijcht. ghy Hemel neycht u ooren |
I, 77 |
| Ghy claget dat het sweert vast nadert onse landen |
II, 22 |
| Ghy die een afgod maeckt, hem willende vercopen |
I, 41 |
| Ghy die geslagen wort van Babels roode handen (Voorrede Klaagliederen) |
I, 127 |
| Ghy die gewone sijt d'ellendigen te helpen |
I, 206 |
| Ghy die hebt uwe Bruyt in liefd' en trouwe waerheyt |
I, 96 |
| Ghy die het gouden vlies geeft aen u trouwe knechten |
II, 72 |
| Ghy die in den Hemel woont |
II, 76 |
| Ghy die Permessi vloet gaet watersuchtich lecken |
I, 184 |
| Ghy die voorby my wandelt (2de clachte Ieremiae) |
I, 130 |
| Ghy die wel-eer het manna soet |
I, 247 |
| Ghy geesten die al-om gaet konst en wijsheyt soecken |
I, 192 |
| Ghy hebt den doren-struyck tot Coninck wtvercoren |
I, 221 |
| Ghy hebt een Waerden borch geluckich ingecregen |
II, 103 |
| Ghy hebt van ons een pant ten hemel opgenomen |
I, 234 |
| Ghy mannen hebbet lief een yegelijck zijn wijf |
I, 57 |
| Ghy menschen-visschers die het veyr |
I, 230 |
| Ghy saegt u goede werck en waert daer op belustet |
I, 22 |
| Ghy Son, in Gibeon onttomet uwe paerden |
I, 83 |
| Ghy streelt my met de hoop van Rijnberck te vereeren |
II, 154 |
| Ghy sult niet buyten last het aertrijck overvaren |
I, 17 |
| Ghy vraecht mij, of het boeck dat ghy hebt wtgegeven |
II, 193 |
| Ghy waert mijn hogen roem en cieraet binnen Prage |
II, 72 |
| Ghy wandelaers die soeckt de ouwe trouwe paden |
II, 54 |
| Ginck Brisach over, door gebreck van stercke vesten |
II, 183 |
| God heeft de werelt door onsichtbaere clavieren |
I, 13 |
| Gods heymelijcke woort heb ick met u te spreken |
I, 84 |
| Gods hutte menichmael van plaetse heeft verandert |
I, 76 |
| | | |
| Gods kinderen altijt de werelt soo betreden |
I, 73 |
| God sach zijn goede werck en nam daer in behagen |
I, 22 |
| Graef Ian sat op een creeft, 'tis niet seer lang geleden |
II, 133 |
| Graef Willem wint de cans, d'Infante is beteutert |
II, 129 |
| Grooten Bellerophon, die haestende te comen |
II, 145 |
| |
|
| H |
|
| Haman een Agagijt by Xerxen seer verheven (Inhoud Haman) |
I, 153 |
| Hart is de sware steen, daer onder leyt besloten |
II, 183 |
| Hebdy den dienst gedaan, so willen wy u lonen |
II, 59 |
| Heeft Peckius vant peck sijn rechten naem gecregen |
II, 70 |
| Heft op u hert, aenhoort dees reden |
I, 23 |
| Heldinne hoochbedroeft, o Vorstelijcke Vrouwe |
II, 127 |
| Herckmans, wiens groote geest niet langer sich laet bergen |
II, 161 |
| Hert-vochtich, onbeweecht, voor niemanden te wycken |
II, 58 |
| Het beelt aen 's Princen hals, beset met diamanten |
II, 66 |
| Het Capitolium wert heymelijck beclommen |
II, 56 |
| Het domme by-geloof geeft schepen en galeyen |
II, 29 |
| Het edel herte vanden groten vorst van Gelder |
II, 167 |
| Het gantsche Gelderlant buycht onder uwen degen |
II, 156 |
| Het geen u vyant riep tot zijn verderf en schade |
I, 222 |
| Het goede wilt ons, Heer, toemeten |
I, 246 |
| Het gout dat in Gods huys d'aenschouweren bestraelde |
I, 126 |
| Het gout, wiens mogentheyt soo hoge is gevlogen |
II, 141 |
| Het lichaem (om de siel) sijn moeder heeft begeven |
I, 19 |
| Het lijf is dubbelt schier in alle zijn geleders |
I, 18 |
| Het Manna uyt den schoot des hemels afgedalet |
I, 75 |
| Het Nederlandsche schip, dat het niet ging' te gronde |
II, 66 |
| Het orgel is een beelt vant leven hier beneden |
II, 39 |
| Het rond' is nimmer recht, het ronde draeyt ront-om |
I, 14 |
| Het sout is smakelijck en hoedet voor het stincken |
I, 17 |
| Het stemme-lose werck veel saliger ick reken |
I, 71 |
| Het vael is tusschen wit en swart |
I, 73 |
| Het vier dat door u hooft den cogel heeft gedreven |
II, 126 |
| Het vierich stralen vande son |
I, 247 |
| Het vlies van Gedeon rees vanden dou om hoge |
I, 84 |
| Het volck van Gibeon heeft Josuam bedrogen |
I, 49 |
| Het water dat door const men leydet op en neder |
I, 256 |
| Het water datter leyt verborgen onder d'aerde |
I, 12 |
| Het water met gewelt van pijpen afgedrongen |
I, 47 |
| Het wijf van Potiphar tot sonde socht te bringen |
I, 254 |
| Hier legg' ick in mijns moeders schoot |
II, 42 |
| Hier leyt hy die verliet sijn vaderlijcke stranden |
II, 148 |
| Hier onder slaept de droncken Beel |
II, 42 |
| Hier rust de luye Melis Brant |
II, 43 |
| Hier rust ick soetjens inden Heer |
II, 41 |
| Hoe comt dat Venus aenden hemel is verheven |
II, 57 |
| Hoe comtet dat den bos tot aenden hemel blaecket |
I, 38 |
| Hoe comt ghy, Heer, tot my, en wilt dat ick u wassche |
I, 197 |
| Hoedanich is u macht, o donderaer van Romen? |
I, 253 |
| Hoe heeft de Heer de dochter van Sion (3de clachte Ieremiae) |
I, 132 |
| Hoe hout Sarapis dus sijn vinger voorde lippen |
II, 57 |
| Hoe is het costelijcke gout (7de clachte Ieremiae) |
I, 142 |
| | | |
| Hoe leytter menich mensch soo beestelijcken leven |
I, 31 |
| Hoe machtich was u woort, o Godes twalef boden |
I, 239 |
| Hoe mogen dus de luy de Almanacken vloecken |
II, 59 |
| Hoe onsalich was de stonde (Hooglied III) |
I, 106 |
| Hoe over ons de son meer spreydet sijne stralen |
I, 71 |
| Hoe quamt dat men Condé van achteren doorschoot |
II, 16 |
| Hoe sietmen wijse luy dus aen der rijcken deuren |
I, 66 |
| Hoe sit de stat en claecht met droever sielen (1ste clachte Ieremiae) |
I, 128 |
| Hoe u genegentheyt, o Adam, is gekeret |
I, 25 |
| Hoe verder dat de pyl te rugge wert getogen |
I, 72 |
| Hoewel in dees contrey geen wellust is te halen |
II, 116 |
| Hoewel in 's Princen heyr veel wonders is vernomen |
II, 68 |
| Hoe wenschelijcken stont het in des Heeren Kerck |
I, 199 |
| Hoochdragend' Israel, ghy veel-versochte helden |
I, 87 |
| Hooch en lanck |
I, 34 |
| Hoort gulsigaerts, en leert waerom het woort des Heeren |
I, 42 |
| Hy cusse my wt s'herten gront (Hooglied I) |
I, 97 |
| Hy is op aerden God gelijck |
I, 184 |
| |
|
| I |
|
| Ick ben, eylaes! de man (5de clachte Ieremiae) |
I, 137 |
| Ick heb om u genaed' o grote God, gebeden |
I, 251 |
| Ick heb twee-seven iaer en langer u gedienet |
I, 37 |
| Ick ken u wel, ô vande hel |
I, 189 |
| Ick moet ryden, ick moet jagen |
II, 107 |
| Ick sach een eensaem huys daer niemant in en woonde |
I, 260 |
| Ick sie dat in de vry-genaemde Nederlanden |
II, 19 |
| Ick sie wel, ick en cant u langer niet ontleggen |
I, 84 |
| Ick soude (Appeldoorn) voldoende u begeren |
II, 44 |
| Ick weet wel, goede vrient, dat Romen is 'tbordeel |
II, 152 |
| Indien den hemel viel, sprack Godevaert van Langen |
II, 58 |
| Indien der tyden vloet het eeuwigh' achterhalet |
I, 13 |
| Indien Deucalion (alsmen te meynen plachte) |
II, 65 |
| Indien eenmael het gout de sprake comt te crijgen |
I, 60 |
| Indien het alsoo waer (als eener plach te meenen) |
I, 29 |
| Indien het jonck by jonck opt soetste sich vergaret |
I, 29 |
| Indien hier by ons waer den snellen cloot der sonnen |
I, 196 |
| Indien, o medecijns, het gout den mensch can voeden |
II, 57 |
| In een eng waterken niet wel en connen lichten |
I, 19 |
| In een schoon waterken vertonet hem de sonne |
I, 19 |
| In smerte sal het wijf haer vrucht ter werelt telen |
I, 25 |
| Int hemelsch coninckrijck geen tweedracht canmen tonen |
I, 262 |
| Int hemelsch paradijs en salmen niet meer trouwen |
I, 57 |
| Int midden hangt de aerd' en is nochtans van allen |
I, 15 |
| Int midden vant gesucht der moedelose crancken |
II, 53 |
| Int oosten claer laet blosen |
I, 246 |
| Ist wonder dat de Heer sijn clederen afleyt |
I, 217 |
| Is yemant by een Heer ter tafelen geseten |
I, 64 |
| Is yemant by nae doot soo is hy noch int leven |
I, 40 |
| It nigrum campeis agmen, miseroque tumultu |
II, 180 |
| |
|
| J |
|
| Jan Melis trout een ionge meyt |
II, 193 |
| Johanna, die der Tongen lof |
II, 64 |
| | | |
| Johanna, die u soet geschal |
II, 64 |
| Joseph versocht tot schandelijck vermaken |
I, 56 |
| |
|
| K |
|
| K'en sach noyt ouden man soo seer geraect te kinde |
I, 27 |
| K'en weet niet hoe het comt, en lijckewel ist seker |
I, 59 |
| K'en weet niet hoemen can met redenen verbloemen |
I, 45 |
| K'en weet niet of u luyt, o Orpheu, conde rueren |
I, 87 |
| K'en weet wat mallicheyt de menschen heeft gedreven |
I, 200 |
| |
|
| L |
|
| La-Cave, die den naem van Maro my vereeret |
II, 188 |
| Laet Swelincx beeltenis aentrecken uwe oogen |
II, 66 |
| Laet u niet wonder sijn, dat God de oude wetten |
I, 238 |
| Lam Godes, ons van God gesonden |
I, 215 |
| La Nuza, in sijn tijt de opperste Justici |
II, 18 |
| Laure, mihi ante alias horti charissima plantas |
II, 113 |
| Laurier gentil, de qui la tresse verdoyante |
II, 114 |
| Lea, de eerste vrou van Jacob, ick gelijcke |
I, 37 |
| Leeft Joseph, dien ik lang' int doot-boeck had geschreven |
I, 227 |
| Leert doch gehoorsaemheyt, o mensch, van Abraham |
I, 36 |
| Leo, Clement, Urbaen, en Pouwel |
I, 253 |
| Lof grote God! lof Heer der Heeren |
I, 149 |
| Lof zy den Heere |
I, 188 |
| Looft, vrouwelijck geslacht, de croon van alle vrouwen |
II, 33 |
| Lucretia verradelijck geschonden |
I, 56 |
| Luther, Philips, Calvijn, en Beze |
I, 254 |
| |
|
| M |
|
| Maurits, die draecht den naem waer voor de Gaditanen |
II, 157 |
| Men seyt wel, en het is oock menichmael gebleken |
I, 66 |
| Men vindet wel een lant daer wolf noch leeu en stallet |
I, 30 |
| Mijn broeder leyt verwont, bedroevet boven maten |
I, 51 |
| Mijn Heer is wonder vroech vant middachmael geresen (5de bedrijf Haman) |
I, 173 |
| Mijn hert my clopt en trilt my als een rijs |
II, 38 |
| Mijn Liefsten is gants mijn (Hooglied VII) |
I, 121 |
| Mijn naem en vraecht my niet: ontijdelijck geboren |
II, 41 |
| Mijn oge sliep in weelde sonder sorgen (Hooglied V) |
I, 113 |
| Mijn teer ghemoet hoe langs soo ongheruster (Hooglied VIII) |
I, 124 |
| Mijn vrienden welcker woort ick noyt en heb versmadet (4de bedrijf Haman) |
I, 169 |
| Myn vrient, mijn Cameraet, wat mach u doch bewegen |
II, 181 |
| |
|
| N |
|
| Na hogen ouderdom hoordy de luyden wenschen |
I, 31 |
| Narcissus, so men seyt, hem neygend' om te drincken |
I, 40 |
| Noch macht, noch argelist, noch tegenspoet sal croken |
II, 139 |
| Noch t'brullen der ontmenschede tyrannen |
I, 256 |
| Nu wil ick den Vorst des werelts eens belachen, eens braveren |
I, 263 |
| | | |
| O |
|
| O Brabant, die alsnoch sitt' inde droeve schimmen |
II, 139 |
| O Charon, die bevaert alleen de stille veeren |
II, 125 |
| Och ligdy Heer en slaept |
I, 204 |
| O Coninck, die het meyr, sijns ondancx, sparen moste |
II, 73 |
| O Conincklijcke hoven (Rey 2de Bedrijf Haman) |
I, 162 |
| O crijch, ghy lelijck dier, wat maeckty hier beneden |
II, 22 |
| O de la toison d'or grand donneur & grand maistre |
II, 71 |
| O die dit droeve lant verbaesdelijck bewandert |
I, 36 |
| O die in dronckenschap gedurichlijcken levet |
I, 57 |
| O die om Christi wil in hechtenis getogen |
I, 254 |
| O dobbelaer die soeckt u selven te verrijcken |
I, 58 |
| O ganck vermengt met swerven ende swieren |
I, 220 |
| O Grave vanden Berch tot roem en eer geboren |
II, 131 |
| O Grote God, ô goede Heer |
I, 209 |
| O! had' ick Davids herp en dat mijn losse snaren |
II, 155 |
| O Heere, Davids Soon, ontfermt, ontfermt u mijner |
I, 202 |
| O Heer, het is van dy dat ick ben wtvercoren |
I, 250 |
| O Herder groot, o Davids soon |
I, 93 |
| O Herder trou ick wil u loven |
I, 248 |
| O Israel ghy schoon landouwe |
I, 89 |
| O Lauwer die my meest van alles con't vermaken |
II, 115 |
| O leven onser siel, ô Vorst vant eeuwich leven |
I, 225 |
| Om dat Minervae beelt verloren was te voren |
II, 55 |
| Om dat wat schrickelijcx hy hadde liggen dromen |
II, 58 |
| O mensche, by u is, zoo constich ghy u veynset |
I, 11 |
| O mensche siet den mensch die voor u mensch geboren |
I, 221 |
| Ons Griet wil hebben rijcke Piet |
II, 43 |
| Onsienelijcke Son, die door u helle stralen |
II, 184 |
| Onthout u van het bloet, int bloet daer is het leven |
I, 238 |
| Ontmoet my eenen leeu, ick weet hy is hovaerdich |
I, 70 |
| O ongeluckich mensch, die na u droeve jaren |
I, 243 |
| Op aerden zijn geweest vier groote Conincrijcken |
I, 45 |
| Ω ποποι Εινσιαδη πεπνυμενε, η μαλα λυγρης |
II, 143 |
| Op, Papenheim, 'tis tijt dat ghy laet sien de hacken |
II, 134 |
| Opt breetste vanden Rijn, alwaer de seven bergen |
I, 67 |
| Opt coelen vanden dach ('ken weet wat vremdicheden |
II, 48 |
| O schadelijcke vrou! ghy waert noch cuym geboren |
I, 21 |
| O Schouten, dat u Jacht, daermee ghy hebt geslagen |
II, 27 |
| O Sondaers, schouwet aen die grote sondaerinne |
I, 208 |
| O sonderlinge cracht, waer door Gods eenich Soone |
I, 199 |
| O spijse die ons uyt den hemel is gegeven |
I, 217 |
| Ω τοις θεραψι χρυσεου κριου ποκον |
II, 71 |
| O Vaderlant, mijn doot wilt langer niet beclagen |
II, 69 |
| O vroege morgen-licht, hoe sydy so hovaerdich |
I, 15 |
| |
|
| P |
|
| Philippe, die door 't oost het westen hebt gedwongen |
II, 30 |
| Plach Romen over die wel voormaels te regeren |
I, 253 |
| Plichtancker onser hoop, steunrotse vant betrouwen |
I, 226 |
| Princesse, die mijn hert gevangen hadt genomen |
II, 149 |
| | | |
| Q |
|
| Quetsty het minste lit, ja stootty maer een tee |
I, 52 |
| Qui ont escrit d'Amour, il faut bien qu'ils en scachent |
II, 46 |
| |
|
| R |
|
| Rechtveerdicheyt wort ons gemeynlijck soo beschreven |
I, 242 |
| Reinier, indien de By' een bloeme wist te vinden |
II, 153 |
| Rijck God, verlost ons vande Specken |
II, 150 |
| Rivieren water-rijck, ghy Diese en ghy Dommel |
II, 141 |
| Roemt niet u eygen werck. maer is het roemens waerdich |
I, 69 |
| |
|
| S |
|
| Salich is de man |
I, 88 |
| Sal ick met mijne stem, o hogen roem der Sweden |
II, 147 |
| Saturnus is de Tijt, die oudert en verslint |
II, 57 |
| Schoon is het gout het schoonste der metalen |
II, 19 |
| Schoon sijt ghy Lief, ja d'alderschoonste (Hooglied VI) |
I, 116 |
| Schouwt, Christenen, den geest die u wil doen geloven |
I, 52 |
| Sett by Gustavi graf den grooten Alexander |
II, 148 |
| Siet aen de edelluy hoe breet datse gaen weyen |
I, 242 |
| Siet ghy dien groven boer, dien onbehouwen kinckel |
I, 68 |
| Siet hoe de stille nacht op comende getogen |
I, 15 |
| Simon Johanna soon, sijt ghy, van dese elve |
I, 232 |
| Soeckt vochte ogen, soeckt. vraecht dorre tonge, vraecht |
I, 227 |
| Soo Eva onse moer heeft eenen man bedrogen |
II, 60 |
| Soo ghy hebt inde borst een kinderlijcke ader |
I, 43 |
| Soo haest men van de arck de rave wt sach blijven |
I, 35 |
| Soo haest Urania, van 's Princen lof te spreyden |
II, 143 |
| Soo, Hymen, sonder u en sonder uwen segen |
II, 55 |
| Soo lang als ick op aerden leven sal |
I, 185 |
| Soo lang' ambassadeurs men siet in vorsten hoven |
I, 47 |
| Soo weynich als men wijn wt netelen can drucken |
I, 28 |
| Soo wie een heete cool wil vaten met zijn handen |
I, 55 |
| Soo wie een schone vrou van grieck of ander heyden |
I, 77 |
| Soo wie sijn nodich werck wil op den avont sparen |
I, 57 |
| So wie een dienaer Gods ontfanget in sijn woning |
II, 63 |
| Staet op, wat slaepty? lieve Heer (9de clachte Ieremiae) |
I, 146 |
| Stof-regen achtmen niet: maar die der lang' in treden |
I, 71 |
| Suldy wesen een diaken |
I, 244 |
| Suldy wesen ouderling |
I, 244 |
| Suldy wesen predicant |
I, 243 |
| Susanna schoon versocht tot vuyler minnen |
I, 56 |
| |
|
| T |
|
| Ten hemel vaerdy op, ô Jesu, om een stede |
I, 233 |
| T'en zijn de Joden niet, Heer Jesu, die u cruysten |
I, 222 |
| Terwijlen dat de hant wel vlijtich arebeydet |
I, 54 |
| Terwijl ghy aen den Rijn in drymael seven dagen |
II, 154 |
| Terwijl ghy my bemindet |
I, 25 |
| Terwijl haer gouden glans de fackelen uytbreyden |
II, 185 |
| 'Tis Etna niet alleen waer onder zijn begraven |
II, 138 |
| T'is schouwelijck om sien, oock weert te zijn betreuret |
I, 25 |
| T'is wonder, Jesu (spreeckt een ongelovich Jode) |
I, 204 |
| | | |
| Trage siel, die in my slaept |
I, 218 |
| Treckt wt u borren-put een emer ses of seven |
I, 66 |
| Treurt eenich Nederlant, treurt Vrieslant int besonder |
II, 34 |
| T'verblinde Nederlant had schier de water-Goden |
II, 28 |
| T'verwachten vande doot mijn herte niet bedroevet |
I, 32 |
| Twaelf hooft-articulen de kerck sijn nagelaten |
I, 241 |
| Twaelf steenen op den rock des priesters hadden stede |
I, 198 |
| 'Twaer goet dat in den mensch het meynen van het weten |
I, 243 |
| Twee dingen sijn vereyscht om claerlijck sien te mogen |
I, 240 |
| Twee geesten onder ons den Salichmaker quellen |
II, 21 |
| Twee lieven willen haer int grote gilde geven |
II, 43 |
| |
|
| U |
|
| U coren storty niet in eenen vuylen kelder |
I, 58 |
| U dicht, cloecksinnich Heer, soo reyn, en soo verheven |
II, 189 |
| Urania, voogdes der hooge Sangerinnen |
II, 142 |
| U Schoonheyt, Lief, mijn geest verquicket (Hooglied IV) |
I, 109 |
| |
|
| V |
|
| Van Eva en de slang' het giftich tsamenspreken |
I, 22 |
| Van honger, pest, en sweirt (de roeden van Gods toren) |
I, 91 |
| Vant keyserlijck verbont en mogen wij niet wijcken |
II, 167 |
| Van waer comt doch de cracht aen desen wonder-dader |
I, 204 |
| Van water vintmen drie besondere geslachten |
I, 17 |
| Vatt' aen des Heeren ploech, die roemt zijn wtvercoren |
I, 204 |
| Veel clagen dat in dit half-leve-lose leven |
I, 64 |
| Verblinde borgery wat dwaesheyt gaet u over |
II, 21 |
| Verenicht Nederlant, indien ghy wilt doen maken |
II, 127 |
| Vijf coningen int hol van Makeda verborgen |
I, 84 |
| Voor t'wonderlijcke badt vyf lange galeryen |
I, 201 |
| |
|
| W |
|
| Waeck ick? of sluym ick? ben ick by mijn sinnen (Rey 5de bedrijf Haman) |
I, 180 |
| Waer ick een nachtegael, ick wou mijn Schepper eeren |
I, 9 |
| Waer ick my wende, waer ick gae (Rey 1ste bedrijf Haman) |
I, 155 |
| Waer in verschillen doch propheten en poëten |
II, 55 |
| Waer is een ackerman, die hebbende gemaeyet |
I, 63 |
| Waer yemant van u bloet-verwanten overleden |
I, 50 |
| Wanneer de groote God ons werdet voorgestellet |
I, 10 |
| Wanneer den medicijn met vreden laet den crancken |
I, 72 |
| Wanneer den mensche spreeckt, die lichtelijcken dwalet |
I, 48 |
| Wanneer de ruyge sneeu de Alpen niet sal decken |
I, 252 |
| Wanneer de schoone son hem neyget na de baren |
I, 52 |
| Wanneer de soete son het aertrijck comt ontsluyten |
I, 262 |
| Wanneer de son het vroege licht |
I, 195 |
| Wanneer de sonne straelt so sietmen vele dingen |
I, 69 |
| Wanneer een dwasen vorst het conincrijck regeret |
I, 46 |
| Wanneer ghy over see wilt van u vrienden scheyden |
I, 205 |
| Wanneer het naelden-ooch doordringen sal een kemel |
I, 59 |
| Wanneer het spade licht begint hem wt te spreyen |
I, 11 |
| Wanneer het weecke deech opt dichtste is geresen |
I, 71 |
| Wanneer ick ondersoeck, o dienaers vande beelden |
I, 41 |
| | | |
| Wanneer ick over-denck dees wonderlicke tijden |
II, 60 |
| Wanneer int garnisoen intrecken de soldaten |
I, 53 |
| Wanneermen lichter-laey de vlammen op siet schieten |
I, 72 |
| Wanneer u op den wech een blinden man gemoetet |
I, 66 |
| Wanneer veel schilders haer gelijckelijck begeven |
I, 20 |
| Was al de werelt dwaes behalven seven wijsen |
II, 54 |
| Was Bilha Jacobs meyt? was Silpha een slavinne |
I, 37 |
| Was eenich dier besmet van wesen en van aerde |
I, 44 |
| Wat batet veel gereyst in landen wijt-gelegen |
I, 74 |
| Wat blintheyt onbesuyst! dat Eva die God diende |
I, 22 |
| Wat Coninck had' aen sulcken val gedocht (8ste clachte Ieremiae) |
I, 145 |
| Wat drijft u hier, Sinjoor? wat lustet u te huyren |
II, 176 |
| Wat heeft Mathusalem (die negen-hondert iaren |
I, 33 |
| Wat helptet of men poocht de mast te setten op |
I, 241 |
| Wat nieuwe drift voel ick van binnen |
II, 82 |
| Wat plaegdy doch u breyn met dichten en studeren |
II, 58 |
| Wat poogdy, Babylon, te metselen een toren |
I, 35 |
| Wat roepet ghy van smert, o lichaem onverduldich |
I, 30 |
| Wat soeckty in een put de waerheyt als begraven |
II, 55 |
| Wat soecty naden tuyn die Adam was gegeven |
I, 21 |
| Wat vraegdy, hoe de Soon van eeuwicheyt geteelet |
I, 10 |
| Weent luyde, Engelant; ghy sult niet meer sien blosen |
II, 33 |
| Welck is den rijckdom, die men boven gelt en goet |
I, 66 |
| Wert altesamen geus ghy Spanjaerden en Walen |
II, 170 |
| Wie had u niet besint? wien hebdy niet behaget |
II, 146 |
| Wie heeft Ignatium doch gecanonizeret |
II, 59 |
| Wie is den Arent die met onbeweechde ogen |
I, 200 |
| Wie is het, die alhier niet garen sonder druck leeft |
II, 193 |
| Wie is hy die het schip van Nederlant can stieren |
II, 140 |
| Wie isser die sijn tong' derf roeren tegen God (6de clachte Ieremiae) |
I, 140 |
| Wie ist die seggen dorf dat moeyte sy verloren |
I, 235 |
| Wie leert u, woekenaer, dat ghy soo weet te manen |
I, 63 |
| Wie metten monde saeyt de goddelijcke reden |
I, 47 |
| Wiens is dit fraeye werck? van Cranach ist gemaket |
I, 75 |
| Wien soeckty, Pharisee'n met vragen te verstricken |
I, 213 |
| Wie plachmen, om de deucht hem bet te doen behagen |
I, 83 |
| Wie sal ick u, o bloem der Coninckrijcken (4de clachte Ieremiae) |
I, 135 |
| Wie sijt ghy die hier staet met soo verscheurde cleeren |
I, 12 |
| Wie sydy die hier staet soo geestich geblanckettet |
I, 63 |
| Wie sydy eele maecht vol schoonheyt en vol jeugde |
I, 75 |
| Wijckt Cybele, die by de heydensche Poëten |
II, 70 |
| Wijckt, Grave, het en is geen teycken hier te blijven |
II, 128 |
| Wij waren oost, wij varen west |
II, 192 |
| Wildy om mynent-wil u inden doot begeven |
I, 214 |
| Windeken wt het paradijs |
I, 191 |
| |
|
| X |
|
| Xerxes, dien wy alhier oock Ahasueros noemen (1ste bedrijf Haman) |
I, 153 |
|
|
|