Ik kan me voorstellen, dat iemand op christelijk standpunt zich tot levenstaak zou kunnen stellen in zijn omgeving alle kleine dissonanten te verzoenen, alle ergernissen weg te werken, juist en met opzet in het kleine. Zich met inzet van ziel en zinnen naamloos aan zulk een kleine taak te geven is specifiek christelijk.
Je voelt je door de grote gebeurtenissen vernietigd, kapotgeslagen.
Ik ben sterk aangelegd op de wisselwerking met publiek en op ‘vraag’. Daarom kan ik nog maar niet op streek komen.
Wat me nu gelukt is met Emmaüsgangers 1945, en meer nog met Bevrijdingslied (eenvoud), moet ik nu ook nog in mijn persoonlijk optreden krijgen.