[p. 486]
Aan de voet van zijn kind
De kindervoet is zich er nog niet van
bewust dat hij een voet is,
en wil een vlinder zijn of een appel.
Maar later gingen stenen en scherven
straten, ladders
en de paden in de ruwe aarde
voort de voet te onderrichten dat een voet
niet vliegen kan
en geen vrucht kan zijn, gezwollen aan een tak.
Toen was de voet verslagen,
viel in de veldslag,
was een gevangene,
veroordeeld tot het leven in een schoen.