[p. 487]
De schildpad
Aartsvader, langzaam aan
steeds harder geworden in zijn tijd.
Hij werd beu van de golven
en verstijfde zich als een strijkijzer.
Na zo lang en zoveel
getart te hebben
oceaan en hemel, tijd en afstand,
werden zijn oogleden zwaar
en toen viel hij in slaap, een
kalisteen tussen kalistenen.