[p. ***3r]
origineel
In Nobilissimi Poëtae
Lucae Rotgansii Gulielmum
III.
Carmini heroico expressum
.
B
Elgica se dudum magno jactabat Alumno,
Laetaque erat tantum se genuisse Ducem.
Pellaeum Juvenem quid, mendax Graecia, dixit,
Roma quid invicti Caesaris arma crepas?
Inclytus Auriaco prognatus sanguine Princeps
Verior est Batavi gloria lausque soli.
Hic unus veterum Regum monumenta Ducumque.
Vincit, & hos ipsos post sua terga videt:
Assensere omnes: & toti, qua patet, orbi
Belgica tam claro visa beata Duce.
Unica res deerat; Vates, qui Principis acta
Conderet, in magnos sufficeretque sonos.
Qui pede Maeonio Mavortia facta referret,
Virgiliique modis grande moveret epos.
Sensit, & erubuit; digno praecone quod orba,
Qui caneret tanti Principis arma, foret.
Et mihi materiem cum det
Gulielmus
opinam,
Non deerit Patriae laus, ait, ista meae.
[p. ***3v]
origineel
Sed neque de medio (nam nulla hinc gloria) vates,
Qui caneret tenui carmine bella, placet.
Lassaret rerum communes turba Poëtas,
Frangeret infirmas sarcina tanta manus.
Rotgansi
Clio (nam sufficit illa labori)
Principis indomiti fortia gesta canat.
Illi Pegasides sublimia carmina dictant,
Auratamque dedit flavus Apollo lyram.
Jamque opus aggreditur magni
Rotgansius
oris,
Nec premit impositum nobile pectus onus.
Belgica tolle caput; gemino praesignis honore,
Auriaci cunis nobilitata Ducis.
Nec minus ingenio sublimis clara Poëtae
Belgica sidereum tolle, superba, caput.
Petrus Burmannus
.
