[p. 44]
De albedil.
Hoor eens missie albedil!
Houd u voortaan toch wat stil!
Moei u met uw eigen zaken.
Of gij zult het zoo nog maken
Dat een ieder om u lacht,
Ja veellicht nog diep veracht.
Missie! missie! 't past u niet.
Als ge soms wat hoort of ziet,
U er daadlijk in te mengen.
't Zal u nog in moeiten brengen.
Al die meesterachtigheid
Staat foei-leelijk, beste meid!
Als gij wêer wat hoort of ziet,
Oordeel dan zoo spoedig niet.
Liever naar u zelf gekeken,
O, gij hebt zoo veel gebreken!
Och! er is geen mensch volmaakt,
Hij het minst, die 't meeste laakt.
