[p. 194]origineel
[p. 195]origineel
Bedenk dit eens op uw gemak.
En raak niet in een booze luim,
Als ik het schrijven soms verzuim,
En 't zenden van het lieve geld
Wat al te lang werd uitgesteld,
Omdat ik ‘ik en weet niet wat’
In 't hoofd, doch niets in 't beursken had:
Ai! lieve vriend! heb dus geduld
Met al mijn traagheid en mijn schuld.
Verbeeldingsvuur is uitgedoofd,
Het warlend brein is moêgesloofd,
Het matte lijf is krank geplaagd,
Het hijgend hert is afgejaagd.
Zie dus meêwarig als weleer
En vriendlijk op den balling neêr.
Aanvaard zijn schuldbelijdenis
En schenk hem uw vergiffenis. -
Vergeven is, vooral naderhand, steeds pleizierig,
En beter dan een pak slaag, ofschoon minder zwierig.
