Mijn vader heeft zich gekleed voor de stad

nerveus loopt hij de trap op

oog in oog met de machtigen des lands zit hij

en de één verwijst hem naar de ander

en een ieder wast zijn handen in onschuld

aan de hooggezwollen Surinamerivier

 

hun handen zo arm aan vriendschap

hun woorden bevuild met bedrog

 

mijn vader heeft zich gekleed voor de stad

alleen de zon speelt op zijn dasloze hemd

alleen de zon speelt in zijn kraag met ezelsoren

de zon toont mij twee schoenen zonder kousen

 

mijn vader heeft zich gekleed voor de stad

nerveus loopt hij de trap af

strompelt verblind de verveloze treden

en deporteert zijn kind

naar eenzame kamers in Blanda.