[p. 137]
[In de schaduw woont nog koelte]
In de schaduw woont nog koelte
de straten zijn beweeglijk als een jonge rivier
ik gebruik koffie en een pancito
voor 2 ½ peso
loop met een adios de straat in
op het trottoir mis ik de kinderen
op navelhoogte, van gisterenavond
de een beschuitdun met haar zusje op haar schouders
een ander nog pas acht, rokend
allen bedelend
señor regala me un peso por favor
ze kijken je aan, betasten je, strelen je
houden je lichtelijk en nadrukkelijk vast
geef je, de groep zwelt onrustbarend aan
geef je niet, ze zwaaien ongehinderd af
gaan over tot de orde van de nacht
9 uur op het rooster slapen twee kinderen
met opgetrokken knieën,
de zon brandt in hun gezicht
de zon tekent hen smalle schaduwen
in de hals, tussen de vingers, om hun lichaam
iedereen loopt de kinderen langs
de politie haalt ze niet op,
geen vlieg verstoort hun slaap
vervuild, in hun vale pakjes merken ze niets
en de koffie daalt en stijgt
de peso deint mee als een barco gehoorzaam
colombiaanse koffie
gewogen door de eerste en de tweede wereld
boven Medellin philipsen de lichten
de gringos beheersen de banken, toornend
[p. 138]
boven de krotten en de hoerenbuurten veraf.
elke steen vormt een vlammende aanklacht
mijn vriend heeft wallen onder zijn ogen
van honger, van slaap, een futurose
een jongen verkoopt ons zijn loteria niet
wanhopig scheldend trapt hij zich de straat in
een kind tikt tegen mijn arm
bedelt om de resten van het middageten
wij drinken melk
hij verzamelt bij anderen in een Batadoos
vlees, njoeka, rijst, frijoles, aardappelen
hij zit aan een restje mee, verdwijnt
is weer naast en ver van ons, bedelend, zoekend
beneden wacht hem zijn moeder met een zeepdoos
het vervuilde kroost naast haar hunkerend
in de zon liggen nog steeds mijn kinderen
de zon die de ongerechtigheid exposeert
de zon die aperte leugens aan het licht brengt
de zon gehoorzaam schrijdend aan de hemel
op 1500 m hoogte bij 18o C.
Hier is Medellin damas y caballeros
hier het grote Colombia verbonden met een konkordaat
aan Rome
hier een prachtig volk, geketend in een honds conservatisme
volgzaam, gehoorzaam op traditionele wijze
en op de bergen plukt de campesino
de koelrode koffie met een cheese voor de reklame;
in de povere barrios, de nauwe straten der stad
in de vervuilde vunzige, koude krotten
plukt de dood de kinderen in hun weelderig spaans
en wie weet de bloedloze moord midden de dag
[p. 139]
Hier is Medellin
het grote Colombia
verbonden met een konkordaat aan Rome
hier is Medellin
het grote Colombia,
de koffie in de pockets der rijkaards!
