[p. 18]
Eugene W. Rellum
Kren
Kren!
kindi e go weri,
sonten
foetoe e go sweri...
ma kindi a no kra;
mek' dek-ati
tek' abra;
ef' joe wan' si
ofa gron-tap' bigi,
ef' joe wan' ferstan
a roetoe foe libi,
ef' joe wan sab'
ofa sani seti...
no frede feti:
kren!
San j' ben soekoe
e wakti joe foe feni:
kren,
go loekoe!
onderschatting
Hij zei:
't is maar een neger
en
in zijn diepgevoelde
superioriteit,
mat hij mij
met de kleinste maat;
[p. 19]
zijn zelf-ingenomenheid
zag niet
de lange schaduw,
die Negerschap
vooruitwerpt,
want anders
zei hij zeker:
wi, een Neger!
negerschap
Negerschap
is als bloeiende vanille
hoog in de bomen van het bos;
in wijde omtrek
laat de geur niemand los,
hij dwingt een ieder
om naar hem,
omhoog te kijken;
mij wikkelt het
in geur'ge, warme dekens,
mij smaakt het beter
dan 't lekkerste gourmet-banket;
't is mij een bron
van trots:
mijn vlag,
mijn vuist,
mijn zon.
