Wan kanari nomo de na Koroni.

Wan kanari fu kisi a watra

pe wan enkri pasi e tyari den go.

Ma baka den

kawina-singi n' e kon.

Waktiman didon watra

na ibri mofodoro.

So d' e waka a pasi

go te na Totora

te a drei no meki

wan aleisi tan grun...

Den sa dringi a oli

di n' e tyari no wan moni

fu safu a soro di bita sote.

Den sa arki na sten

fu den takiman, doro,

na ini a wan skoroprasi

pe den pina tron dren.

Eén kanaal is er maar in Coronie.

Eén kanaal om het water te putten

waar een enkele weg hen naar toe leidt.

Maar achter hen

komen de kawina-liederen niet.

Wachtposten liggen op de loer

op iedere drempel.

Zo lopen zij over de weg

tot naar Totora

wanneer de droogte is blijven aanhouden

en geen rijststengel meer groen blijft...

Ze zullen de olie opdrinken

die geen enkele cent meer opbrengt

om hun wonden te verzachten die zo bitter zijn.

Zij zullen naar de stem luisteren

van de sprekers, telkens,

op hetzelfde schoolerf

waar hun ontberingen hun als een droom zijn geworden.