Na kromanti mi sabi taki den e kari yu afana.

Ofanya wi e taki, noso kotrasi.

Nanga yu nomo mi e krin mi prasi,

noso te wi e go kapu watra-olo na sabana.

 

Na fu yu tu den fositen driktoro ben e bari osana

aladi bakrabasya, blankofsiri sten ben krasi

fu meki den nengre na ini den firi aswa leki udu-asi.

Na Bakrakondre dati a wini ben e go doro leki mana.

 

Kowru mi, owru, brenki na ini a son.

Den nyuntensma sa kon fu ori skoro

fu leri fu taki den nen fu yu moro betre.

 

Èn den sa ondrosuku na ondro den ketre

fu na istorya fosten finifini, den sa boro

wan olo na ini den busi di seti mi so don.

In kromanti weet ik noemt men je ‘afana’.

Wij zeggen ‘ofanya’ ofwel ‘kotrasi’.

Met jou zuiver ik mijn erf van wied,

of kappen wij plekken open voor water in moerassig land.

 

Om jou ook riepen de vroegere direkteuren hosanna

terwijl bastiaans en blank-officieren luidkeels riepen om

de negers te laten zwoegen als paarden.

De winsten stroomden als manna naar het land van de blanken.

 

Breng me tot rust, houwer, glinster in de zon.

De jonge mensen zullen schoolgaan

om te leren je benamingen goed te gebruiken.

 

En ze zullen onderzoeken onder de ketels

van de historie het verleden, grondig,

zij zullen een gat maken in het woud dat mij zo onwetend hield.