[p. 142]
[p. 143]
Portret van een vrouw
I
Opnieuw haar portret,
haar ogen.
Kunnen die zo bedrieglijk zijn?
De tijd is voorbijgegaan.
De pijn is mij gebleven.
II
Hol van de nacht.
Het gehinnik
van de paarden,
met nadruk.
De angst, de kou.
De vurige maan.
Te laat begreep ik
dat ik van haar hield.
