55 Werk en privé

In het algemeen wordt aangenomen dat het goed is om werk en privé te scheiden. Voor verloskundigen geldt dat niet. Werk en privé lopen in dit beroep volstrekt door elkaar. Juist omdat je zo vaak privé wordt gestoord en op de meest vreemde tijden aan het werk moet, is het zaak om dat onderscheid zelf zo min mogelijk te maken. Tijdens de dienst, als het rustig is, doe je gewoon je boodschappen, pik je een filmpje mee of ga je op bezoek bij vrienden. Je probeert in werktijd je privé-leven dus zoveel mogelijk te continueren. Verloskundigen hebben aangeleerd zich doorgaans vrij snel overal thuis te voelen. Zonder probleem trekken ze tijdens een bevalling de koelkast open om iets te nemen waar ze zin in hebben. Zo is mee-eten ook een favoriete bezigheid van verloskundigen, want je moet nu eenmaal vaak uren wachten, wachten en nog eens wachten. En daar krijg je nu eenmaal honger van!

Tijdens het wachten zal menige vroedvrouw, in plaats van zich te vervelen, op haar laptop aan de administratie gaan werken, een boek lezen, een naaiwerkje afmaken of soms zelfs een tukje doen. ‘Vind je het goed als ik even op deze bank ga liggen? Roep je me als je me nodig hebt?’ zijn veel voorkomende vragen, nadat de verloskundige de ba-

rende vrouw midden in de nacht heeft onderzocht en er nog een lange weg is te gaan.

Ontspanning moet je als verloskundige onder werktijd soms gewoon opeisen. Nog niet zo lang geleden werd ik opgepiept toen drie kwartier later mijn favoriete cabaretgezelschap ‘De Vliegende Panters’ op de televisie kwam. Ik ben direct vertrokken, kwam met een goed humeur bij het echtpaar binnen en gaf hun de aandacht die ze nodig hadden. Ondertussen dacht ik wel: dadelijk ga ik éven die tv indrukken. Dus op een gegeven moment zei ik: ‘Jongens, ik wil graag naar een leuk programma kijken. Mag dat even?’ Het blijkt dat de meeste mensen het juist prettig vinden als ze merken dat je je thuis voelt in hun huis. Ze hebben de verloskundige dan immers in huis en dat geeft een veilig gevoel. Je kunt dus, ondanks het veeleisende karakter van het beroep, toch zoveel mogelijk een eigen leven leiden, mét de ontspanning die daarbij hoort.