[p. 27]

[10] [Goddinne, wiens minne, mijn sinnen altyd]*

 Stemme: Peckingtons pond.
  
 1.
 Goddinne, wiens minne, mijn sinnen altyd, 1  
 In kracht en gedachten, na trachten om stryd!
 O krone, der schonen! lof-throne des deughds!
 In dy leyd, de vryheyd, de blyheyd mijns Ieughds, 4  
5
 u deftigh gebaer, u goud-dradigh hayr, 5  
 U leden, u zeden, met reden voorwaer, 6  
 De Goden, (als boden) doen noden tot min,
 Sy draven, u gaven nae, brave Goddin! 8  
  
 2.
 U hayren, vergaeren, als baeren verguld
10
 Met kuyfjes, vol kruyfjes, als druyfjes gekruld, 10  
 U ooghjes, pas hooghjes, met booghjes beset, 11  
 Bruyn-helder, sien snelder, en felder te met, 12  
 Als 't flickerigh licht, van Jupiters schicht, 13  
 En ylen, by wylen, als pylen seer dicht,
15
 In 't harte, vol smarte, ia marteren dien, 15  
 Te spade, moet rade' en genade geschien. 16  
  
 3.
 [11] U mondtje, dat stond, me in 't ronde ten thoon,
 Dat fyne, Robynen, nau schynen, soo schoon, 18  
 U tanden, als randen kleyn van wit yvoor,
20
 Die pronckten, en bloncken, als voncken daer door,
 1  goddinne: geliefde; wiens minne mijn sinnen na trachten: naar wier liefde mijn geest streeft.
 4  dy: u; leyd: ligt.
 5  deftigh: ernstig; gebaer: manier van doen.
 6  zeden: karakter.
 8  draven nae: streven naar; brave: krachtige, degelijke.
 10  kruyfjes: krulletjes.
 11  pas hooghjes: op gepaste hoogte.
 12  bruyn-: donker-; te met: soms.
 13  schicht: pijl.
 15  marteren: martelen, kwellen; dien: hem, wien.
 16  spade: laat; moet: moge; rade': uitkomst; genade: geluk, gunst; geschien: te beurt vallen.
 18  nau: nauwelijks; schijnen: schitteren.


[p. 28]

 
 U halsjen in 't rond, soo cierelijck stond,
 Daer d' aeren, soo klare, deur waren ghegrond, 22  
 Dat het vast meer albaster scheen, als te'ere vleys
 O schoone persone! wat kroon is u eys? 24  
  
 4.
25
 By posen, soo blosen, als rosen, in snee- 25  
 Wit laecken, u kaecken, vermakende me 26  
 Diens ooghen, die poghen het hooge ongemien 27  
 Cieraet, van u staet, en ghelaet, te besien. 28  
 O lieflijcke kin! ghesteld na mijn sin, 29  
30
 By de top, van u krop, met een dopje daer in, 30  
 Ghy soud me de oude, verkoude, seer haest 31  
 Doen 't minnen, beginnen, met sinnen verbaest. 32  
  
 5.
 Lofwaerde, bedaerde, soetaerdighe beeld! 33  
 O vreugd van mijn jeugd mijn geneugt en mijn weeld 34  
35
 Seght my nu, sijt ghy schu, van die u met vlijt,
 Sijn leven heeft even verheven altijd? 36  
 O schoone die my, beyd droevigh en bly, 37  
 Naer u haken, kond raken, te maken, laet dy 38  
 Dees klagende, vlaghen, mishaghen, en send
40
 Mijn lydende tyden, 't verblyden in 't end. 40  
 22  aeren: aderen; waren ghegrond: waren aangebracht.
 24  wat kroon is u eys: welke kroon verlangt gij, met welke vorst wenst gij te huwen.
 25  snee-: sneeuw-.
 26  vermaken: behagen; me: ook.
 27  diens ooghen: de ogen van hen, die; ongemien: zeldzaam.
 28  staet: stand; ghelaet: uitdrukking.
 29  ghesteld: geplaatst, gevormd.
 30  dopje: kuiltje.
 31  verkoude: afgekoelde, koele; haest: spoedig.
 32  sinnen: geest; verbaest: verbijsterde.
 33  lofwaerde: prijzenswaardige; soetaerdigh: liefelijk.
 34  mijn jeugd: mij, die jong ben.
 36  sijn leven: zijn leven lang; even: gelijkelijk; heeft verheven: heeft verheerlijkt.
 37  beyd ... en: zowel ... als.
 38  het klaar speelde mij naar u te doen verlangen.
 40  mijn tyden: mijn leven.