[p. 179]

[112] Trouw-Dicht,

Ter Eeren Ioncker Gysbert van Aernsma, En Iuffrou Catharina van Walta. *  

 Al-eer des Hemels oogh, de veel-besiende Son 1  
 De stralen aen syn hooft te vestigen begon,
 En van syn Koetse schoof de duystere gordynen, 3  
 Om met syn gulden glans de Wereld te beschynen,
5
 Eer self de Dageraed, de blond' Aurora vlood 5  
 Van Tithon haren man, onsterffelijck; maer dood:
 Maer dood en krachteloos, en door haer witte Paerden
 Vermaenden Phoebum om syn dagh-reys aen te vaerden; 8  
 Tradt ick ter deuren uyt, en gaf my op de straet, 9  
10
 Recht na de Poorte toe daermen na Weydum gaet. 10  
 Maer doen ick op die wegh gegangen had een eyntje, 11  
 Bejegende my voort dat soete bolle Feyntje 12  
 Cupido, gansch verheughd, och 't Boefjen lachten so,
 Het hippelden en 't sprong gelyck een kleyne vlo.
15
 Wel (seyd ick) lieve Lam, ick wensch u goeden morgen,
 Van waer komt ghy dus vroegh, bly-geestigh sonder sorgen? 16  
 [113] Dus vrolyck, dus verblyd, wat is u doch ontmoet? 17  
 Wat kitteld u soo seer, dat u dus lachen doet? 18  
 Waerop Cupido weer, wilt u wat neder stellen, 19  
 *  Gysbertus van Arentsma, grietman van Dantumadeel, zoon van Arent, kapitein, huwde in 1619 (drie proclamaties op 12, 19 en 26 dec.) te Leeuwarden met Catharina van Walta.
 1  al-eer: voordat.
 3  Koetse: leger(stede); duystere: donkere.
 5  self de Dageraed: de dageraad zelf.
 8  aen te vaerden: te aanvaarden, te beginnen, aan te vangen.
 9  gaf: begaf.
 10  recht: rechtuit; na: naar; daermen: waar men.
 11  gegangen: gelopen.
 12  bejegende my: kwam mij tegen; voort: dadelijk; bolle: mollige; feyntje: ventje, kereltje.
 16  dus: zo; bly-geestigh: blij van geest.
 17  ontmoet: overkomen.
 18  kitteld: prikkelt.
 19  u neder stellen: gaan zitten.


[p. 180]

 
20
 So sal ick van mijn vreughd de reden u vertellen.
 't Is u niet onbewust, dat ick op Phoebum ben 21  
 Verbeten, so dat ick myn leed nau wicken ken; 22  
 Vermits hy (om zyn schicht en schieten te hovaerdigh 23  
 Om Pythons dood) my heeft veracht te seer lichtvaerdigh:
25
 Waerom ick hem altijd aen doe het hooghste leet.
 En duldelooste smart dien ick t'erdencken weet. 26  
 Nu had den Hemel-vooghd, de Vader vande Goden,
 Die alle dingen siet, my door zyn soon ontboden, 28  
 Dat dese Sonne-Godt, die my so seer bespot,
30
 Was op een aerdsche Maeghd weer op een nieu versot. 30  
 Hier was ick in verheughd, ick nam twee taye bogen 31  
 En ben van stonden aen nae Phoebi tent gevlogen, 32  
 Daer ick, eer Lucifer, de voorbood van de dagh,
 Syn gulden toerts onstack en door de venster sagh 34  
35
 Van 't wolckige gewulf, Dianam doende schuylen, 35  
 Om met de Son haer plaets een wijltjen te verruylen: 36  
 Gingh gansch gewapend by zyn trotsche woningh staen,
 En sach zyn Hovaerdy en pracht van verr' eens aen. 38  
 Want alte dichte by zyn glans dorst ick niet dalen:
40
 Vermits de groote kracht van zyn veer-siende stralen. 40  
 Maer Goon wat sagh ick daer! wat was daer al getiers! 41  
 De uren van den dagh, als twalef Helbardiers
 Omcingelden zyn lyf, de stadige vier deelen 43  
 Des ongeboren daghs, begosten voort te streelen 44  
45
 Syn Paerden op een ry, een yder greep de syn, 45  
 En bond hem voor de koets, elck aen een gulden lijn:
 Dees henxten met gedruys van stampen en van swoegen, 47  
 En 't spuwen van het vyer flux vanden Hemel joegen 48  
 De Wolcken vande nacht, vercierende zyn krans
50
 Met d'heughelijcke dagh, en 't blaeck'ren van haer glans. 50  
 Apollo dus gerust sprong yligh op zyn wagen, 51  
 21  onbewust: onbekend.
 22  verbeten: gebeten; nau: nauwelijks; wicken: wegen, dragen; ken: kan.
 23  vermits: daar; schicht: pijl.
 26  erdencken: uitdenken, bedenken.
 28  ontboden: laten weten.
 30  op een nieu: opnieuw, eens; versot: verliefd.
 31  in: over.
 32  van stonden aen: onmiddellijk.
 34  toerts: toorts.
 35  't wolckige gewulf: bewolkte (hemel) gewelf.
 36  wijltjen: ogenblik.
 38  pracht: pralerij.
 40  vermits: vanwege; veer: ver.
 41  al getiers: niet een drukte.
 43  omcingelden: omringden, omgaven; stadige: vaste.
 44  begosten: begonnen.
 45  de syn: het zijne.
 47  swoegen: diep ademhalen.
 48  vyer: vuur; flux: voortvarend.
 50  blaeck'ren: stralen.
 51  dus gerust: zo uitgerust; yligh: ijlings, snel.


[p. 181]

 
 Waerop hy door de lucht so schichtigh wierd gedragen, 52  
 Dat selfs de snelle wind hem naulijx volgen kon,
 Noch roeren met haer blast het schittren van zyn Son. 54  
55
 Syn henxten onversaeght, gelijck den Blixem renden,
 Die hy na wil en wens met gulde teugels menden,
 Sy bralden door de locht, sy brieschten overluyt, 57  
 En spogen vyer en vlam ten mond ten neusen uyt.
 Waer door de Silv're Douw, waer mee de Nacht de paden
60
 En lovers van het veld bevocht had en beladen, 60  
 Weer met een soeten reuck na d'hoogen Hemel toogh, 61  
 't Welck Phoebus weder in zyn heete stralen soogh,
 En reckten soo voort an, hem quamen te gemoete 63  
 De kleyne vogeltjens met soete deuntjes groeten. 64  
65
 En ick, ick vloogh hem nae, soo yligh als ick moght, 65  
 Dwars door de Wolcken heen, door d'ongebaende locht,
 Tot dat ick endlijck sagh dat hy sich selfs bedaerden, 67  
 En schorten op den loop van zyn geswinde Paerden, 68  
 Die stampende van vreughd de Wolcken aen een kant, 69  
70
 Den Hemel in het rond vercierden met haer brandt, 70  
 En deden Phoebi glans dwars door de wolcken henen
 (Die in een oogenblick al drijvende verdwenen), 72  
 Wtbarsten op het schoonst: daer hiel Apollo stal 73  
 Recht boven 't groene Walt aen Weydum by de wal, 74  
75
 Ick vloogh een reys om laegh, daer vond ick inde weyden 75  
 Een Goddelijcke Maeghd haer lieffelijck vermeyden. 76  
 Wiens schoonheyd, wiens gelaet, wiens wesen, wiens gesicht 77  
 My selven schier het hart had wt het lijf gelicht.
 Doen merckten ick terstond den oorsaeck van zijn wachten
80
 Want Phoebus die begon aldus zyn droeve klachten:
 O Hemelsche Goddin! bekleed met menschen vleys, 81  
 Voor wien ick alle daegh op schort myn snelle reys, 82  
 52  schichtigh: pijlsnel; wierd: werd.
 54  roeren: (aan)roeren, bereiken; blast: geblaas.
 57  bralden: schalden, schreeuwden; locht: lucht; overluyt: heel luid.
 60  bevocht: bevochtigd.
 61  reuck: geur.
 63  reckten soo voort an: rukte, snelde zo verder vooruit.
te gemoete: tegemoet, bij de ontmoeting.
 64  soete: liefelijke.
 65  moght: kon.
 67  selfs: zelf; bedaerden: beheerste, intoomde.
 68  schorten op: inhield.
 69  stampende aen een kant: op zij stampen.
 70  haer: hun; brandt: gloed.
 72  in een oogenblick: ogenblikkelijk.
 73  op het schoonst: zo schoon mogelijk; hiel stal: hield stil.
 74  recht: vlak; walt: woud, bos; aen: bij.
 75  een reys: eens.
 76  haer vermeyden: zich vermeien.
 77  wiens: wier; gelaet: houding, doen en laten; wesen: gelaat; gesicht: blik.
 81  vleys: vlees.
 82  op schort: inhoud.


[p. 182]

 
 Om in uw's schoonheyds glans myn Godheyd te vermaken: 83  
 Hoe langhe sal ick noch in uwe minne blaken? 84  
85
 O Pronck vande Natuur! Riviere van myn smart!
 Wiens beeldenis ick draegh na 't leven in myn hart. 86  
 Waerom is 't niet door de Fatale Schick-Goddinnen 87  
 Geschickt, dat ghy my soud aendachtigh weer beminnen, 88  
 G'lijck Ariadne deed den Vader van de wijn,
90
 't Welck haer een Coningin deed in den Hemel zyn?
 O kond' ick u daer toe met myne tong bepraten,
 O schoone! woud ghy u so veer geseggen laten, 92  
 Ick sweer u by mijn glans dat dit bewolckte Rijck
 Soud' hebben geen Goddin in weelden uws gelijck. 94  
95
 Ick sou van stonden aen myn wagen laten dalen
 En u, tot een Triumph, met duysend Fackels halen
 [114] In 't Hemelsche Gebouw: daer soud ghy (o myn schoon!)
 Verrijcken door u geest de Rijckdom van myn Throon.
 Myn Susters driemael drie, de Sang-Goddinnen, souwen
100
 U vieren alle daegh als uwe Staet-Iuffrouwen. 100  
 En wat u lieve mond geliefden te gebien
 In d'Hemel of op d'aerd sou naer u wensch geschien.
 o dwang van myn gemoed! laet ick u doch bekoren, 103  
 Tracht niet voor myn geklach te stoppen uwe ooren,
105
 Siet hoe ick (die altyd in d' hooghste vlam verkeer)
 Nu door de vlammen van u liefde gansch verteer. 106  
 O Nymphe! hebt doch eens med'lijden met myn lyden
 En wilt op dese koets met uwen Phoebo rijden.
 Doe scheelden het niet veel, of hy had afgedaeld, 109  
110
 En haer met wil of dwang in zyn Palleys gehaeld; 110  
 Maer hem quam inde sin hoe Daphne hem ontvluchten, 111  
 Verachtende zyn min, bespottende zyn suchten:
 Dies sorghden hy, weerom te worden so beboert 113  
 En heeft daerom zyn reys, half swymende, volvoert,
115
 Ick lachten in myn vuyst: dan uyt zyn ongenuchten 115  
 83  myn Godheyd: mijn Goddelijkheid, mij als god; vermaken: verheugen.
 84  uwe minne: mijn liefde voor u.
 86  beeldenis na 't leven: afbeelding naar het leven.
 87  fatale: lot aankondigende.
 88  geschickt: beschikt; aendachtigh: innig.
 92  geseggen: raden.
 94  uws gelijck: aan u gelijk.
 100  vieren: eren; staet-iuffrouwen: hofdames.
 103  bekoren: verleiden, overhalen.
 106  u liefde: de liefde voor u.
 109  had: was.
 110  had uit r. 109 bij gehaeld; met wil of dwang: goedschiks of kwaadschiks.
 111  hem quam inde sin: het schoot hem te binnen; ontvluchten: ontvluchtte.
 113  dies: daarom; sorghden: vreesde; beboert: voor de mal gehouden.
 115  lachten: lachte; dan: want; ongenucht: verdriet, leed.


[p. 183]

 
 Schep ick myn hooghste vreughd en aengenaemste kluchten, 116  
 Want ick en sagh de Maeghd soo haest niet, of ick wist 117  
 Dat Phoebus was verdoold, en ick my had vergist.
 Het is een vreemde klucht, wat cander oock geschieden, 119  
120
 De schicking van de Goon is (merck ick) niet t' ontvlieden, 120  
 Dees overschoone Maeght, die d' harten en gemoet
 Der mannen treckt, gelijck de Zeylsteen 't yser doet, 122  
 Deur haer volmaeckte deughd, is Edel in haer zeden,
 Is Edel in haer Stam, en Edel in haer reden, 124  
125
 Van 't Edel oudt geslacht van Walta affgedaeld,
 Wiens Loflijckheyd ick hier onnodigh acht verhaeld. 126  
 Vermids die yder een bekendt is, de Chronijcken 127  
 (Al sweegh schoon al de Werlt) doen dat genoechsaem blijcken, 128  
 Haer Vader, op het hoogst genegen tot de rust, 129  
130
 Heeft met de staet-sucht noyt beslommerd zyne lust. 130  
 Maer met het zyns vernoeght, gerust, en wel te vreden, 131  
 Gelijck een last versmaed des werelts grootsicheden: 132  
 En sich benaerstight om zyn kind'ren in de deughd 133  
 Te voesteren, gelijck ghy duydlijck mercken meugd 134  
135
 Aen dese schoone spruyt, van sulcken boom gesproten,
 Die qualijck voor den dagh kon brengen and're loten: 136  
 Betonende door deughd, en d'Adel van haer aerd, 137  
 Van wien zy is gedaeld, en wie haer heeft gebaerd: 138  
 Maer dat ghy nu eens saeght haer welgestelde leden, 139  
140
 Hoe cierelick sy zyn van boven tot beneden,
 Ick wed ghy seggen soudt, Natura heeft hier aen
 Het wterst van haer Konst en al haer vlijt gedaen, 142  
 Haer wesen Princelijck, vol geestige manieren, 143  
 Weet sy na tijd en plaets op 't loffelijckst te stieren, 144  
145
 Haer ooghjes als een git, daerin de deftigheyd, 145  
 116  kluchten: vermaak.
 117  en sagh: zag; soo haest niet: nauwelijks.
 119  klucht: grap; cander: kan er.
 120  schicking: beschikking.
 122  zeylsteen: magneet.
 124  reden: conversatie, woorden.
 126  welks voortreffelijkheden hier naar mijn mening niet behoeven te worden uiteengezet.
 127  vermids: daar.
 128  al sweegh schoon al de Werlt: al zou ook de gehele wereld zwijgen; doen blijcken: bewijzen.
 129  op het hoogst: ten zeerste.
 130  staet-sucht: heerszucht; beslommerd: verontrust.
 131  het zyns: het zijne; vernoeght: tevreden.
 132  grootsicheden: trots.
 133  benaerstight: beijverd.
 134  voesteren: op te voeden.
meugd: kunt.
 136  qualijck: moeilijk; voor den dagh brengen: voortbrengen.
 137  betonende: tonende.
 138  is gedaeld: afstamt.
 139  dat: gesteld dat, als; welgestelde: welgevormde.
 142  gedaen: besteed.
 143  wesen princelijck: vorstelijk gelaat; geestige: bevallige.
 144  op 't loffelijckst: zo voortreffelijk mogelijk; stieren: beheersen.
 145  een git: git; deftigheyd: ernst.


[p. 184]

 
 De deughd, de liefd', end' eer, so 't schijnt, begraven leyd 146  
 Becingeld met een krans van dichte en smalle haeren 147  
 Daer by geen ebben houdt mach inde bruynte paren, 148  
 Ontsielen schier den mensch, die haer met vlijt aensiet, 149  
150
 En 't lieffelijck genot van haer gesicht geniet. 150  
 Haer voorhooft is het boeck, daer in men leest de gaven
 Dien in haer eel gemoet, Lofwaerdig zyn begraven, 152  
 Haer poeselachtigh vel verheerlijckt met een bloos,
 Haer wanghen alle beyd als met een roode roos:
155
 Haer mondje, wel gestelt, haer elpenbeenen tanden 155  
 Kleyn effen, gaeff en gladt, die schijnen Silv're randen.
 En op haer lipjes sweeft soo honich-soeten douw,
 Dat selfs Jupijn daer voor geen Nectar kiesen souw. 158  
 Och dat ick d' ommetreck haers aengesichts affbeelden, 159  
160
 Ghy soud een werelt sien vol alderhande weelden,
 En haer sneeuwitter hals daer sy dit hooft op swayt, 161  
 Schijnt duydelijck wt een Albaster afgedrayt, 162  
 In 't kort Natura schijnt met lijff en siel te haken 163  
 Om haer in alle deughd en schoonheyd te volmaken.
165
 Nu dese Ionge Maeght, eel, deughdelijck, en schoon,
 Had ick een Edelman, een brave Crijghshelds soon,
 Voorsightigh toegevoeght, die wt de wetenschappen 167  
 (Gelijck Apollo doet) syn lusten schijnd te tappen: 168  
 Ia die in alle kunst in 't minsten hem niet wijckt 169  
170
 Maer beyd in jeughd, en deughd, en schoonheyd hem gelijck[t]. 170  
 Dies heb ick met geweld myn taye pees getogen, 171  
 Waer van een Gulden Pijl is krachtelijck gevlogen, 172  
 Daer med' ick (soo ick docht) troff 't hart van dese geest 173  
 En 't is Apollo juyst selfs in persoon geweest, 174  
175
 Die qualijck conende zyn oude kuyren laten, 175  
 Stond op de selfde tijd by dese Nymph te praten,
 146  leyd: ligt.
 147  becingeld: omgeven; smalle: fijne.
 148  daer by: waarmee; mach: kan; inde bruynte: wat donkerte betreft; paren: vergeleken worden.
 149  ontsielen: ontnemen de ziel aan; schier: bijna; met vlijt: lang.
 150  haer gesicht: haar te zien.
 152  eel: edel; lofwaerdig: voortreffelijk, hoort bij ‘gaven’ (r. 151).
 155  elpenbeenen: ivoren.
 158  voor: boven.
 159  dat: gesteld dat, als.
 161  sneeuwitter: sneeuwwitte; swayt: beweegt.
 162  een Albaster: stuk marmer; afgedrayt: gedraaid, gebeeldhouwd.
 163  te haken: er naar te streven.
 167  voorsichtigh: met vooruitziende blik.
 168  lusten: genoegen; tappen: halen.
 169  in 't minsten niet: niet in 't minst, in 't geheel niet; hem wijckt: voor hem (Apollo) onderdoet.
 170  beyd ... en: zowel ... als; in: wat betreft.
 171  geweld: kracht; getogen: aangehaald.
 172  krachtelijck: met vaart.
 173  geest: persoon.
 174  Apollo juyst selfs: precies A. zelf.
 175  qualijck: moeilijk; conende: kunnend.


[p. 185]

 
 [115] En mids hy Arensma so, wonder wel geleeck, 177  
 Kreegh hy voor Arensma oock onverhoeds de steeck. 178  
 Dus quam het, dat hy was gansch buyten mijn vermoeden: 179  
180
 Op dese Nymph verliefd daer ick mijn niet voor hoeden: 180  
 Maer doen ick sagh dat ick in 't schieten had gefaeld,
 Hervatten ick mijn boogh, en heb doe niet gedwaeld, 182  
 Maer trof de Harten van dees liefkens alle beyde,
 En trachten voorts met een de schoone Nymph te leyden 184  
185
 Met list van Phebi min waer toe ick dese reen, 185  
 Gebruyckten op een tijd als ick haer vond alleen 186  
 Beleefde Iuffrou, in wiens liefelijcke oogen 187  
 De onbevleckte deughd schynd metter woon gevlogen. 188  
 Hoe lange sult ghy hem, die u so seer besind, 189  
190
 Noch houden inde pyn? noch laten onbemind?
 Of schept ghy u geneughd in sulcken een te plagen 191  
 Die door sijn deughden sou Minerva selfs behagen? 192  
 Dien de Natura heeft geheel volmaeckt, ey spreeckt,
 Wat eyscht ghy van een man dat dese man ontbreeckt? 194  
195
 't Sy dat hy volgen wil syn vrome Vaders sporen 195  
 Die als een tweeden Mars scheen tot de krijgh geboren,
 Die nimmer doock van vrees: maer altijd steegh om hoogh,
 En (als den Arend doet) veer boven d' andre vloogh.
 Laet dat so mennigh strijd, laet Vlaendren dat getuyghen,
200
 Daer hy, als Capiteyn de troupen wist te buyghen 200  
 Van 's vyands krachtigh Heyr: alwaer hy onversaeght
 Tot dienste van het land sijn leven heeft gewaeght,
 En naer dat hy veel roem had loffelijck verwurven, 203  
 So inde ste'en als 't veld, is Capiteyn gesturven. 204  
205
 Of so hy sijn Grootvaer of overgrootvaer tracht 205  
 Te volgen tot een roem en lof van zijn geslacht, 206  
 Die in geleertheyts gaeff soo hebben uytgesteecken, 207  
 Van hare wetenschap en overgroote geest 208  
 177  wonder wel: zeer.
 178  voor: in plaats van; steeck: prik (v.d. pijl).
 179  gansch buyten mijn vermoeden: terwijl ik er niets van vermoedde.
 180  hoeden: hoedde, in acht nam.
 182  hervatten: vatte ik opnieuw op; gedwaeld: gemist.
 184  voorts: verder; met een: dadelijk.
 185  reen: woorden.
 186  als: toen.
 187  wiens: wier.
 188  metter woon: om er te blijven.
 189  besind: liefheeft.
 191  sulcken een: zo iemand.
 192  selfs: zelf.
 194  eyscht: verlangt.
 195  vrome: dappere.
 200  buyghen: doen deinzen.
 203  naer dat: nadat.
 204  so ... als: zowel ... als; Capiteyn: als kapitein.
 205  so: zij het dat (sluit aan bij ‘'t sy’ uit r. 195).
 206  tot een roem: tot roem.
 207  gaeff: gave; uytgesteecken: uitgemunt.
 208  van: vanwege; hare: hun; overgroote: zeer grote.


[p. 186]

 
 Raedtsheeren van het Hoff van Frieslandt zijn geweest.
210
 O Loffelijcke Stam! daer d' een dus nae den ander 210  
 In waerdigheden volght, ja daer sy nau malkander
 Verwachten in waerdy van Ampten te bekleen. 212  
 So, segh ick, daer u lief zyn lust uyt schept alleen, 213  
 Hy is daer toe bequaem, want hy de steyle trappen
215
 Met lust beklommen heeft der hooghe wetenschappen,
 En de geleerdheyd is al syn voorneemste lust, 216  
 De ledigheyd zyn pijn, en d' oefeningh zijn rust.
 Besiet zijn ommegang, bemerckt sijn brave zeden, 217  
 Sijn goedertieren aerd, het vloeyen van zijn reden 219  
220
 In Talen veelderley, zijn deughdelijck gemoet, 220  
 Dat, als een Diamant in 't Goud, hem blincken doet.
 Wat seght ghy van zijn le'en? wat seght ghy van zijn wesen? 222  
 Wat seght ghy van zijn ieughd? in alles uytgelesen.
 Tot alle konst bequaem, tot alle deughd gereet,
225
 In 't kort, wat is in hem daer ghy een dat op weet? 225  
 En dat hy door u leeft, en sonder u moet sterven,
 Daer soud ick voor te pand myn Godheyd setten derven, 227  
 En waer het dan niet schaed (seght Edele Iuffrou!) 228  
 Dat sulcken Iongman door u toedoen sterven sou?
230
 Die u so seer bemind, en die u so sal dienen,
 Dat ghy in 't Paradijs te wesen u sult mienen. 231  
 Of prent ghy Phoebi min so vast in u gedacht,
 Die staeg uyt-huysigh is en altyd op de jacht, 233  
 Wat vreughd ist voor een maeghd met sulken man te leven,
235
 Dus laet sijn liefde staen, wilt my het Iae-woord geven, 235  
 Op dat ick Arensma mach helpen uyt de pijn, 236  
 En doen u beyden een, en eens van sinnen zyn. 237  
 Sy weygerden my wat met krachteloose reden. 238  
 Want Vrou-luy willen doch gemeenlijck zyn gebeden: 239  
240
 Maer namaels heeft sy my het Ia-woord toegeseght, 240  
 210  nae ... volght: navolgt.
 212  (malkander) verwachten: voor elkander onderdoen; waerdy: waarde, verdienste.
 213  daer ... uyt ... alleen: alleen daarin.
 216  al: wel.
 217  brave zeden: edele manieren.
 219  reden: woorden, conversatie.
 220  deughdelijck: deugdzaam.
 222  wesen: gelaat.
 225  daer ghy een dat op weet: waar gij ook maar dát op weet te zeggen.
 227  Godheyd: Goddelijkheid, Godzijn; setten derven: durven zetten.
 228  schaed: jammer; Iuffrou: jonkvrouw.
 231  te wesen u sult mienen: zult menen dat ge zijt.
 233  staeg: altijd; op de jacht: naar vrouwen n.l.
 235  laet staen: zie af van.
 236  mach: kan.
 237  eens van zinnen: eensgezind.
 238  weygerde: verzette zich tegen; reden: woorden.
 239  vrouw-luy: vrouwen; gemeenlijck: gewoonlijk; gebeden: gesmeekt.
 240  namaels: nadien.


[p. 187]

 
 En ick heb haer te saem door vaste liefd gehecht.
 Den Hemel laet haer so veel vreughds te saem verwerven 242  
 Als ick Apollo toewensch vrolijckheyts te derven, 243  
 Maer dat noch 't aldermeest is, Phoebo tot een spijt, 244  
245
 Juyst op een Sonnedagh, die hem is toegewijdt,
 Sal zijn haer Bruydt-lofs-Feest, om zijn verdriet te meeren, 246  
 Dus dicht dit lieve paer een Bruyd-lofs dicht ter eeren. 247  
 Waer in ghy 't al verhaeld, dat ick u hier verhael. 248  
 Wel (seyd ick) arge schalck, hoe weet ghy 't altemael 249  
250
 So net te leggen uyt? ghy plecht niet aen het seggen, 250  
 Maer aen het doen weel eer u tijd te kost te leggen. 251  
 Waerop doe wederom het dubbeld-loose kind, 252  
 Minerva heeft op 't hooghst dees Edelman besind 253  
 Om zijn geleerdheyds wil, die heeft my dese lesse 254  
255
 Doen daeghlijcks seggen op een mael vijf ofte sesse. 255  
 [116] So dat ick die so vast ken als myn eyghen naem. 256  
 Hier me vaert wel, tot dat wy komen weer te saem. 257  
 Mits vloogh Cupido deur, en ick begon te schryven 258  
 't Geen hy my had geseyd, op dat het mochte blyven
260
 In mijn gedachtenis. Wel dan geseghend Paer, 260  
 Ick wensch u so veel vreughds en vrolijckheyds te gaer,
 Als Starren aen de Locht, als Grasen op de velden, 262  
 En Zanden zyn in Zee, die nimmer yemand telden, 263  
 En dat de soete vreughd, daer ghy nu in begind 264  
265
 Mach duren tot de dood uws levens loop verslind. 265  
 242  laet: late; haer: hen.
 243  derven: missen.
 244  dat: wat.
 246  meeren: vermeerderen.
 247  dit lieve paer ... ter eeren: ter ere van dit lieve paar.
 248  't al: alles.
 249  arge schalck: boosaardige deugniet.
 250  net: netjes, precies; plecht: placht.
 251  weel eer: veeleer, eerder; te kost te leggen: te besteden.
 252  waerop: waarna; dubbeld-loose: dubbel-listige, doortrapte.
 253  heeft ... besind: heeft lief; op 't hooghst: zoveel als mogelijk is, zeer.
 254  om ... wil: terwille van, vanwege.
 255  een mael vijf ofte sesse: wel 5 of 6 maal
 256  vast: goed.
 257  hier me: en nu.
 258  mits: inmiddels; deur: er van door.
 260  gedachtenis: geheugen.
 262  starren: sterren; Locht: lucht; grasen: grashalmen.
 263  zanden: zandkorrels; telden: geteld heeft.
 264  daer ... in: waar ... mede.
 265  verslind: beëindigt.