2037. Schuilevinkje spelen,
d.w.z. verstoppertje spelen, zich schuilhouden, elders duikertje-weg, schuilmuiltje, mol in 't peperhol, wegkruipertje spelen (Leopold I, 120) genoemd. Het spelletje wordt door Kiliaen vermeld als Schuylwinckelspel j, borgh-spel, pueritiae ludus, quo obstructis ei qui in medio sedet oculis, caeteri in latebras sese abdunt, mox dato signo, dum ille latentes vestigat, hi ad sedem eius tanquam ad metam recipientes se, praevertere illum satagunt3); Plantijn: Schuylwinckelspel, le jeu à cachette, quand les enfans se vont cacher. Hieruit blijkt dat de uitdr. geheel veranderd is en dat ze eig. wil zeggen: in een winkel(hoek) zich schuilhouden (vgl. ook het vroegere schuilhoekje en schuilhokje spelen). In de 17de eeuw sprak men van schuilevinkje spelen; zie Rodenburgh, Egl. Poeëtensborstw. 1619, p. 4264), waarnaast in de 18de eeuw (zie Tuinman I, 234; Halma, 714), schuilewink spelen, thans als syn. schuilhoekje spelen5), of schuilei spelen6). Zie Molema, 369 a; Taalgids I, 293; Kinderspel I, 42; Volks-
vorige
