[p. 49]origineel
De zinnebeelden van Otho van Veen op de Gode geheiligde liefde, met dicht-kunstige verklaringen van Jan Suderman.
[p. 51]origineel
[p. 53]origineel
De Liefde doordringt en onderhoudt het heel-al.
DE Liefde dringt door al, wat adem heeft of niet.
Zy onderhoudt door ingeborene eigenschappen
Het gansche schepsel, waer het oogh des lichaems ziet
En 't vlugh verstant met zyn bedenking poogt te stappen,
Of hooger vliegen wil, door alle starren heen.
't Léeft alles, wat 'er leeft, door liefde en haer vermogen.
Het harde stael voelt zelfs de pylen van den steen,
Den zeilsteen, dien het kust, door zyne min bewogen.
De dorre stroohalm zoekt het amber. 't Gout bemint
Quikzilver. En, wie meldt de boomen, die, of bloeien,
Of dorren, naer den stam, dien zy of welgezint
Of ongezint zyn, en hun zyde kleedt in 't groeien?
Dewyl dan, Groote Godt, 't heelal door min bestaet,
Daer alles zyn gezel met liefde schynt 't omarmen,
En alles zyn party, zelfs ongevoeligh, haet,
Wil over myne ziel genadigh U ontfermen;
Geef dat ik alles, wat U tegenstaet, vermy'
En minne al wat gy mint. Och laet my nooit bezwyken!
Zoo Gy maer krachten geeft, en blyft myn zwakheit by,
Dan zal ik nooit van U en Uwe Liefde wyken.
