[p. *53]origineel
Amor docet.
[p. 64]origineel
VIII.
De Liefde onderwyst.
Onze Heer.
HEt uiterste eind zy 't eerste in uw verstant
Myn waerde Bruit. Ik wyze u met de hant
Den smallen wegh door d'enge poort.
Daer is geen andre. 't Heiligh woort
Dat mynen wil en uwen plicht bevat
Toone u de streek langs dat volzalig padt;
Volzaligh, maer vol ongemak
Doch myne hulp verlicht uw pak.
De Ziel.
Ik hoore en schryve uw dierbre lessen aen,
Myn Bruidegom; Ei, leer my die verstaen
En geef my kracht om langs dat spoor
(Gy gingt my zelf zoo rustigh voor)
Te wandelen. Dan zal my nooit de lust
Begeven, tot gy zelf myn pynen sust.
'k Raek door die deur; 't kost' wat het kost,
Al verwde vleesch en bloet den post.
Onze Heer.
Legh allen last, en zelfs u zelf maer af,
En neem alleen myn Liefde tot een' staf.
De poort is eng, maer wyt genoegh
Voor die geen' last draegt die hem droegh.
