[p. *69]origineel
Facit múnificúm.
[p. 80]origineel
XXIV.
Zy geeft aelmoesen.
GOdts Liefde stort een' overvloet
Van tydlyk goet
Uit haren in den korf en hant
Van haer beminde, die dit pant
Niet lang bewaert,
Nogh delft in d'aerd'
Maer 't mild aen d'armoede overdoet.
De schaemle elende bidt een stuk
En toont haer kruk.
Helaes, zy kan niet staen nogh gaen,
Maer legt om nootdruft langs de baen:
De kindernoot
Ziet om naer broot
En klaegt, al schreiende, al zyn druk.
De Naesteliefde ontsluit haer hant,
Geeft onderstant
Aen Godts verwant,
Haer maegschap, om wiens leet zy treurt.
Een tweede bidt en wacht zyn beurt.
Geen armoê groeit
Waer Liefde bloeit
Met vrucht voor 't eeuwigh vaderlant.
