[p. 279]
[p. 280]
De drukker tot den lezer als voor-spraek van den vinder.1
Zoo veer gy hier, of daer,2
Dat dor is, word gewaer
Aen 't Blos van Lindebladen;
Ai! laet het zyn verdooft,3
En gaet het over 't hoofd,
Of slaet het met genaden.
Geen Roos hoe schoon van verf,
Of 't rot is heur bederf
Voor 't najaer, Ja verslinter:
Dies noem het wellekom;
Dit 's mee een zomer-blom,4
In 't midden van de Winter.
[p. 281]
Peete Grietjes Ian Neefs Snikkende Vryagie Aen Annetjen...+5
| O! | jeugd, | Bloed | niet. |
| snoo | vreugd | doet, | biet |
| maegd, | van | met | toch |
| zaegt | Ian- | het | noch |
| gy de | 's blye | gekken, | lonkjens, |
| blyde | vrye'; | nekken9 | vonkjens. |
| starren | inde | bieden, | lusjens,10 |
| marren;6 | Linde | vlieden | kusjens |
| maen | veur8 | tot | my |
| staen, | deur: | spot | vry |
| stroom | 'k zweer! | van | bly. |
| loom; | eer | Ian) | by |
| takken | uwe | zouje, | boomen, |
| zakken | schuwe | wouje | stroomen, |
| naer de | oogen | zotte | steegen, |
| aerde; | vlogen | botte | wegen, |
| om | heen, | Vel, | eer |
| stom | ('t geen | wel | zweer |
| meê | gy | dra | ik! |
| te | my | na- | (schrik |
| deelen | rechte, | laeten; | nimmer11 |
| 'tspeelen, | slechte, | praeten | immer |
| 't lachchen, | houwe, | komen; | van de |
| 't prachchen, | trouwe | schromen | bande', |
[p. 282]
| die' | zal | huilaerd, | duiten17 |
| 'k zie | 't al | pruilaerd, | kluiten. |
| twe | loone'. | vrage': | gut! |
| be- | schoone | wage- | Slut, |
| minde | Vrijster, | naer | Jan- |
| binde' | Lijster, | waer | man |
| mette | Lief, | heen | g'leeker |
| nette | Dief, | treen | zeeker |
| trouw.) | Zon, | uwe | lustig |
| 'k zou | kon | schuwe | rustig |
| jou | dyne12 | paerde'? | om. |
| hou | myne13 | waerde | kom |
| wezen, | zinnen | man, | sloer- |
| vreezen, | winnen; | kan | moer, |
| eeren, | gon,14 | 't krat16 | 'k waende |
| weeren, | Zon, | wat | aen de |
| ja | dan | licht ge- | woorde', |
| na- | an | wichte | voor de |
| gaen, | myne | voeren? | dag |
| staen | dyne! | boeren! | 't zag, |
| blyven, | schreye, | 'k docht, | te |
| dryven | zeije, | moght | be-18 |
| zoetheid. | flus: | dat | dijen. |
| goedheid | sus!15 | rad' | rijen |
| van | 'k wil | 'schiede', | docht ik: |
| Ian | stil, | 'k biede | mogt ik, |
[p. 283]
| 'k zou | stee | 'k weende, | luipaerd,30 |
| jou.19 | te | 'k steende, | sluipaerd, |
| veur-20 | stuure'. | 'k huilde, | fy! |
| deur | zuure | 'k pruilde, | jy |
| wonder,21 | woorde' | hei! | zelt |
| onder | hoorde | (zei | 't geld, |
| wegen, | ik | zy) | d'ouwe, |
| vegen: | dik, | jy | gouwe, |
| maer | Peet | huilen? | roode |
| naer | kreet, | pruilen? | gode' |
| ik | zonder | weenen? | (ziet) |
| wik, | wonder, | stenen? | niet |
| ('k gis het) | lestend.24 | stil! | eer |
| is het | 't west end'25 | 'k wil | heer |
| nieuwers22 | viel26 | zwijg! | worden, |
| iewers | hiel | 'k krijg27 | (Iorden |
| voor, | veur | zwakke | hoorje?) |
| (hoor | deur. | takke'! | voorje |
| An) | vrouwe', | touwen28 | van |
| dan | ouwe, | zouwen | An |
| om me | jonge, | 't pak | blijft.31 |
| domme, | zonge | strak | kijft |
| rechte, | tot | 't stof | hande- |
| slechte | spot: | of | tande- |
| puit23 | zot! | vege'! | looze |
| uit | zot! | steege29 | booze |
[p. 284]
| drocht, | oud | uwe | Leven, |
| docht | goud, | nuwe | even- |
| ik. | stientjens,32 | vryer! | wel: |
| 'k schrick | bientjens,33 | blyer | 't zel |
| voor de | kopjens,34 | kan | my |
| koorde', | dopjens35 | dan | vry- |
| zwakke | van | geen | spreeken; |
| takke' | Ian- | een | breeken |
| niet, | 's Peet | wezen. | bande' |
| Griet. | reed36 | vreezen, | van de |
| 'k vin | kunnen | kommer | dood. |
| in | gunnen. | slommer, | zoo 't |
| Iantjes | in de | nijt, | niet |
| Antjes | blinde | spijt, | schied, |
| trekke- | min | 't zal | 't leven |
| bekke' | vin | al | geven |
| meer | ik | zwichten: | 't sterven |
| eer, | schrik- | nichten | erven |
| lust, | lijkke | neven | is37 |
| rust, | rijkke | beven. | wis |
| leven; | rijkdom. | dit | veur |
| even | kijk om | wit | deur. |
| dan de | lief! | ziet | vlugtje? |
| mande' | g'rief | Griet: | zuchtje |
| met | toch | houwjy, | engel? |
| het | noch | trouwjy, | mengel |
[p. 285]
| goed, | 'k schroom. | 'k brand. | |
| bloed, | koom! | kan 't | |
| hand, | koomje? | zyn, | |
| tand, | schroomje | myn | |
| beenen, | meisje? | Engel, | |
| teenen, | deisje | strengel | |
| nieren, | wech? | narmen! | |
| spieren, | zeg | 't karmen | |
| sap, | dra | toch | |
| slap | ja! | noch | |
| stijf, | 'tveinzen, | vreest! | |
| 't lijf. | 't deinzen | weest | |
| 'k wed het | roostme.38 | holle | |
| bed, het | troostme | bolle | |
| laeken | mit | Dimmer40 | |
| haeken | dit | nimmer- | |
| daer | woord. | meer | |
| naer. | moord. | weer | |
| maer! | 't breektme. | zoo41 | |
| waer | 't steektme | snoo! | |
| draelje? | t' euvel | ||
| smaelje | 'k sneuvel. | ||
| bekje? | 'k stort. | ||
| gekje | 'k word | ||
| noch? | langer39 | ||
| och! | banger. |
[p. 286]
Zang.
Stemm: Polyphemus aen de, etc.
Als de zon haer flaeuwe straelen
Nu laet daelen,
Loop ik dwalen
Gins, en weer,
In uw' groente, lieve Linde',
Om te vinde'
Dien ik minde:
Maer niet meer;
Want haer eeden, my gezwooren
Zijn verlooren
Z' is gebooren
Tot mijn smaet:
Dies mijn liefde, dien 'k voor deezen
Heb bewezen
Is gerezen
In een haet.
Blaedjens, wistge wat al kluchjens,
Wat al zuchjens
Wat al vruchjens
Van 't gevry,
In uw' lommer, haer gebeurden:
'k zweer gy treurden,
Ia verscheurden
U, om my.
[p. 287]
Schoon mijn oogen zich bepaelden,
En nooit dwaelden;
Maer steeds straelden
Op 'er borst:
Niet een traentjen (droef bedinken)
Kon ik winken,
Om te drinken
Voor den dorst.
'K plach'er duyzend te bedijen,42
Tot verblijen:
Maer het vrijen
Van dien bloed43
Wist 'er trouwelooze zinnen
Zoo te winnen;
Dat mijn minnen
Treuren moet.
Evenwel wensch ik'er oogen.
Nu vervlogen,
Eens te mogen
In uw' laen
Met 'er nieuwe lief ontmoeten:
'k zouze groeten,
Schoon 't gemoed, en
Spijt ontrâen.
[p. 288]
Op een Echtbreekende Bruyd, Die den eersten verlatende, met den tweeden getrouwt was.
Op een Lachchende Bruid.
Ai! ziet. Nu lacht de Bruid, die op 'er Hansjen wacht:
En als zy 't diefjen voelt, 'k wed datze dan niet lacht.
Op een Schreiende Bruid.
Wech! meisjens. Uit den tret. Jy ziet wel dat de Bruid
Naer bed wil; want zy schreit heur oogen daerom uit.
Op een Spreekende Papegaai.
Hier schuilt een ziel, 'T is wis 't geen ons Pythagras zeit.
Ai! luistert, of de tong wel buiten reden weid.
[p. 289]
Mai-zang
VVijze: Gy lodderlijcke Nymphje.46
Ziet hier de aller zoetste tyd;
Die al, wat adem schept, verblyd;
En koestert dartle wenschen
Van sterfelijcke menschen.
Die 't zomer groen, dat winter kracht
Ontwijd had, en tot niet gebragt,
Lokt met zyn lieve lonkjens
Uit schijnverdorde stronkjens.
Nu leeft, dat levend' scheen als dood.
Het Pluimgediert, op lust genood,
Queelt in verheve topjens47
Met opgeblaezen kropjens.
Het schobbig dier, indien het mogt,48
Begaf zich opwaert in de locht:
Dat nu, om tijd verliezen,
Zich baekert in de biezen.
Nu queelt Philander menig lied:49
Daer Thyrsus met het snelle ried50
Op past; om 't zoete minnen
Te voên van Harderinnen:
[p. 290]
Terwijl Granida 't grasjen bind:51
Waer van heur Daiphlo 't knoopjen vind;52
Terwijl hun schaepjens weiden,
En woelen onverscheiden.
Ai! ziet het zachtgewolde vee:
Het ooi, de ram, de lamren meê
Zijn vrolijk, om het paeren
Van die hun trouw bewaeren:53
En grazen in het bruilofs goed
Wat kanmen zoeter wenschen
Voor sterfelijke menschen?
Op een zingende vrijster.
Terwijl de dartle stem sloeg op een zedig lied,
Zag zy, dat ik'er zag: maer ik zacht zeeker niet.
Op een schoone vrijster, die niet gaeren had dat men haer aenzag.
Is 't vreemd, dat zulken beeld heur oog wil hebben vry?
Neen: Titan doet het wel. Of is die meer als zy?56
[p. 291]
Op een geschildert Mariebeeld.
Ontkenners dat noch leeft de zuivre Moeder maegd,
Koomd herwaert, en beziet of zy geen leven draegt.57
Op een blinde Bruid.
Och had de Bruigom nu een wratjen op zijn bil,
Zoo wist zy dat hy 't was, al quaem hy noch zoo stil.
Aen Marten Harpertsen Tromp.
D'onsterf'lijkheid is 't wis, daer gy te werk op gaet.
Zijt gy 't niet, braeve borst, zoo is't uw naem, en daed.
Op een Honde-Dief.
O! rekel, j'hebt mijn teef: maer datjez' eens besprong;
En zond my, na de werp, het allermooiste Jong:
Zoo kreeg ik jou weer lief,
jou hondsche honde dief!
Op een Luizebos.
Is 't waer dat dit gediert zou raed voor Geelzucht wezen:
O! Ian'zoo hebje stof, om duyzend te genezen.
[p. 292]
Op het Toekomende Raedhuis.
De rijkdom, en de konst, die meester, deeze knecht,
Zijn uit op Tempelbouw voor 't Goddelijke recht.
Op de dood Van Mijn vriend Dominikus Heerde, gestorven aen de Teering.58
Dit was een lichaam zonder lust.
Dit was een ligger zonder rust.
Dit was een hart dat naulix sloeg.
Dit was een pols die altijd joeg.
Dit waeren zeenwen zonder zap.
Dit waeren vellen leeg, en slap.
Dit waeren schinkels zonder pit.
Dit waeren tanden zonder bit.
Dit waeren adren zonder bloed.
Kort af: hier was geen hoop, of moed.
Men noemt de dood zoo stark: maer vriend
Hier heeft de starkt haer niet gedient.
[p. 293]
Op een lachjen van Iuffrouw...
Uw' lachjens met 'er vriendlijkheit
Zijn geenzins kost, voor my bereit:
'T is voedsel, voor de goden.
Gebiedme: 'k gaeze noden.
Op een traentjen van den zelven.
De zeenwen van mijn ziel zijn aen uw'oogen vast.
Als gy nu traenen schreit, zoo lijd mijn leven last.
Op een zuchjen van den zelven.
Een zucht houd mijn tong, als lijm.
Twee zuchjens helpen my in zwijm.
Drie zuchjens zouden maeken,
Dat ik het hier moest staaken.59
[p. 294]
Minne-Klagt, Gestort aen de Kaedijk, buiten de S. Antonis Poort.
Dit 's mijn oude plaets van klagen.
Yemand zou nu mogen vragen:
Vryer, quaemj' 'er dan wel meer?
Och! ik zat hier dikwijls neer,
Met de traenen op de wangen;
Die zoo wel als ik verlangen
Naer den uitkoomst van myn nood:
Dat 's het leven, of de dood.
Lieve dood, of liever leven,
Wie van u zal uitkoomst geven?
Wie van beide zal myn pijn,
Als een Artz behulp'lijk zijn?
Of zal ik u t' zaemen derven,
En ellendig eeuwig sterven?
Hoort dan eens myn naere klagt,
Dien ik rammel dag, en nacht!
'S morgens, als Apol zijn kaeken,60
Met een minnelijk vermaeken,
Bied den koelen lauwerboom;61
Zit ik hier al aen den stroom.
'S middaegs, als zijn zengend' oogen
Blad, en bloeisel schier verdroogen,
[p. 295]
Twee getuigen van zyn brand:
Zit ik hier al aen de kant.
S' avonds, als zyn geile straelen,
Treurig om den Nymph, gaen daelen
In de zee met al zyn stoet;
Zit ik hier al aen de vloed,
'S middernachts, als hy door droomen
Daphne roept, die niet wil komen;
Och! dan zit ik hier al meê.
Zon, en Maen my bei vervelen.
Pluim, ja donst kan my niet strelen:
Wat 's 'er doch meer tegen-lust,
Als het bedde zonder rust?
Als het rusten zonder warmen
In een streng van lieve narmen?
Want de rust heeft zelf een rust:
Dat 's de min met al zyn lust.
Poog ik dan van 't bed te treden,
En myn wandel te besteden
Straetjen op, en straetjen neer,
Burgwal heen, en burgwal weer:
'T minste licht, de flaeuste straelen
Van de Nymphjens, die 'er dwaelen
Langs den Aemstel, en het Y
Rukken myn gezicht ter zy':
Denkt op wien ik dan moet denken!
Zomtijds koomt myn kamer wenken:
En myn boeken roepen schier,
Leerling! leerling! koom doch hier!
'K lig, en schimmel in de hoeken!
Niemand koomt my hier bezoeken!
[p. 296]
En 't gekap van Rat, en Muis64
Draegt myn lett'ren uit ten huis!
Loop ik dan om haer te lezen:
Niemand wil de leste wezen:
Elk wil voor ander gaen:
Let eens hoe ik daer moet staen:
'K kanze t' zaemen niet gerieven:
En om ieder te believen,
Geef ik ieder een de schop,
En ik slae myn Nazo op.65
Dat 's een Bybel voor Poëten:
Die weet al dat andere weten:
Boertery, en deftigheid
Wordt 'er hemels-wijs bereid,
En gedischt voor lekkre zinnen:
Maer in zonderheid het minnen
Ment hy met zoo wijzen bit;
Dat Dione zelf schier zit,66
Als verrukt door toverrijmen,
Wil ik dan myn ooren lijmen
Aen zijn wonderlijke zang:
Daetlijk raek ik in den drang.
Daer koomt Phyllis my ontmoeten:67
Hier koomt my Enone groeten:
Derwaert gaet Demophoon:
Ginder rijst de Griexe Zon:
Zon, die door een stof van schichten
Troojens trans in vlammen stichten;
[p. 297]
Dat de vonken, en 't gezucht
Stuifden door de leege lucht.
Dus is 't overal te zoeken,
Niet te vinden, noch in boeken,
Noch op kamer, bed, of straet;
'S morgens vroeg, of 's avonds laet.
Waer zal my dan troost gebeuren?
'K weet niet: daerom koom ik treuren
Aen dit dijkjen; daer ik giet
Al myn traenen in de vliet:
Vliet wiens vloeden kunnen vinden,
Met een tocht van Weste winden,
'T hooge huys te Byssel; dat68
Al myn lusten in zich vat.
Byssels huys, stutoude muuren,
Ad'lijk zaet, zal't altyd duuren,
Dat de Zon, die in u schijnt,
Voor myn traenen als verdwijnt?
Lieve Zon, ai! dwing uw' straelen,
Datze nergens heenen dwaelen.
Laetze doch myn brakke vloed
Eens optrekken, door 'er gloed!
Laetze doch myn stervend' leven,
Door 'er glans, gezontheid geven!
Laetze doch, met blyde zin,
Zich opoff'ren aen de min!
'K weet, zoo dra dit zal geschieden,
Dat de Goon zich zullen bieden
Op ons Feest, met bly geschal:
Of in dien 't niet wezen zal,
Trotze Zon, zoo zend uw' booden,
Die dit stervend' leven dooden!
[p. 298]
Op een, Die niet zwijgen kan, al ging 't zich zelven aen.
'T is nu omtrent een week geleên,
Toen wierdje blond, en blaeu getreen,
Om 't kaeklen van al 't geen je ziet:
En, zoo my dunkt, noch laetje 't niet.
Je bent gelijk de Verkens, die
Vast liggen onder *Klokjes knie
En hebben 't mes al op de keel,
En schreeuwen noch al evenveel.
AEsculapius, Staende voor 't bedde van den verliefden A:V:G.69
Myn vriend, dit's meer dan koorts. Apollo plant geen kruiden
Bequaem tot zulkken ziekt': maer zent die zieke luiden
Ter darden Hemelwaert: daer Venus van 'er Troon70
Der menschen nood beschout; en zent tot hulp heur zoon:
Die brand, en quellingh raed uit lijf, en zin te keeren,
Niet door gespuit te zyn: maer anderen te klysteren.
[p. 299]
Op een Deur van een Kakhuis.
Sta binnen wie 't ook is,
Ik gaer een grooten hoop:
Maer elk breng zyn wisch,
'K hou geen Papier te koop:
En haet ook Schildery, na Ketels oud kostuim,71
Van schytgeel op de wand, met vingren, en met duim.
Op een Nijdig Mensch.
Onnutte schepsel, foei! waer ben j'al op belust!
Je gunt geen ander 't zyn, noch ook jou zelven rust.
Op een Loogenaer.
Wie liegt en meent het waerheid is,
Die stel ik al by onze Vis...72
Holla! dat was'er hallef uit.
Hier dient de waerheid meê gestuit.
[p. 300]
Wijze woorden Van malle Kobus tegens een, die van een Krab genepen worde.
Hoe baerje dus? jou Bloed!
Jou zot! jou twede webben!73
Ie schreeut nu 't beest jou doet;
En eerst zoo wou je 't hebben.
Op een Vrouw, die by haer eerste mans tijden dapper de hoer speelde; en nu van anderen alles berispen wil.
O! vuilneus, is 't j' al uitgegaen,
Hoe datje pleegt ten dienst te staen
Voor elk; en zaegt jou eersten man,
Om hem, die 't nu is, naulix an?
Of denktmen om dien tyd niet mee?
Of strekt jou heugnis nau zoo veer?
Of hebje nu te veel ter hand?
Wat mag ik ook al vragen! want
Ik vraeg, en weet wel wat ik vraeg:
Dat is: je hebt nu alle daeg
Zoo veel te doen met after-klap;
Dat ik u wel een geelen lap,
Niet geel geverwt, maer menschlijk geel,
Zou wenschen after in jou keel.
'T is waer, al valt je tong vry vuil.
Jy zet jou man weer niet ten tuil:74
Dus na dat ik het kan verstaen,
Zoo hebje maer een ruil gedaen.
[p. 301]
Zang.
Stemme, Als Garint zijn oogen.
Als Apol zyn hemels aengezicht
In het Oosten vertoont; dat dit landschap verlicht:
Dan bepeins ik vaek,
Met smaek,
Met lust,
(Als of 't my helpen kon)
Waer of myn aerdsche zon
Nu rust?
Och! schootze' heur schichjens hier,
'K smolt schier.
'K zweer! ik smolt in zulkken lekkren vreugd;
Daer myn lichaem af leeft, daer myn ziel door verheugt.
Ach! beleefde maegd,75
Als 't daegt,
Zent vry
(Eer Phaebus zich vertoog)76
De stralen door uw' oog
Aen my;
Want van een heldren blik
Leef ik.
[p. 302]
Ai! betrek uw' levend licht toch niet77
Met een wolk van getraen, voortgeteelt uit verdriet:
Maer het schreien dwing,
En dring,
Met een
Gansch ongeveinst door't leet,
Dat wreê voogdy u deed
Toch heen:
En spyt met d' oude zin78
Myn min.
Doch in dien het veinzen wezen moet;
Veins dan zoo, dat het veinzen hun wreedheid verzoet.
Ruk toch onderwyl
Den pyl
Van goud
Uit myn verdorde borst,
Verdort door drooge dorst;
Of brout
Myn zucht en uw' gesteen
In een.
Maer kan 't zyn zoo staek uw' stenen ook:
'K zal myn zuchten, voor wind, dan verjagen als rook:
En wy zullen bei
Den rei
Van trouw
(Zoo trouheid trouwen kan)
In wisse liefd', als man
En Vrouw,
Voor dansen, of 't geviel
Myn ZIEL.
[p. 303]
Gesprek, Over een schoone Iuffer, in 't voor by gaen.
Ai! zie wie daer toch staet, zeid' ik, en zag 'er aen.
De Hemel, zei myn Maed, mogt ik 'er slechts in gaen.
Daer Na over een leelijke, mede in't voor by gaen.
Is dit al meê, zeid' ik, een Hemel? spreek nu luid.
Zacht! zeid' hy, 't is de Hel; daer blyf ik liever uit.
Over een zweed, die zich veinsde geen starcke dranck te drinken; en op een morgen, te elf uuren dronken, en wel bespogen te bedde lag: daer ik hem, die sliep, dus aen sprak, en wederom stil weg ging.
Schynheilig, zeg, zyn dit de staeltjens van je werken?
Och! och! hy slaept. Ik ga. Hoe ronkt hy! gut! hoe vrij!
Dat dit Sint Tonis zag, hy nam jou voor zyn verken:79
Dien voegt een heilig beest, dat puntig is, als gy.
Het schip, Naer koppenhagen varende met een brief aen myn Vriend, als het zyn roer by nae verlooren had, roept in 't onweer tot AEolus aldus:80
Zie watge doet! betoon geen magt meer op myn roer
Het stuurt my: en ik breng de groet'nis aen een broer.
[p. 304]
Klagte Van Juffer A..... Over 't vlugten van heur liefste
K.V.G.81
Harderinnewys.
Hoe dikwijls dool ik op de strand,
Daer ik de wreede baeren,
Aen d'ander zijd het stuivend zand
Myn klagjens gae verklaeren!
De klagten, die myn boezem stort,
Gepropt met diepe zuchten,
Geschieden om dat ghy verkort82
Myn Roozenhoed, door't vlugten.83
Myn Roozenhoed blyft onbevlekt
Noch in zyn eerste waerde,
Zoo gy de woordjens maer bedekt,
Dien ik u noo verklaerde:
Doch eindelijk, met bly gemoed,
Door uw' gecierde woorden,
Opofferde uw' Edel bloed;
Dat my tot u bekoorde.
Bekoorde my uw' Edel bloed,
En uw' gecierde woorden;
Dat nu myn zuchjens overvloed
Uw' hartjen meê bekoorde:
Want loop ik naer het woeste meyr,
In plaets van myn beminde,
En stort ik daer myn klagjens neer:
'T is buit voor Noorder winden.
[p. 305]
Ik dwaelde vaek door 't gulle zand,
Daer ik in plaets van klagten,
Myn brakke traentjes liet te pand:
Wat deed' 't my meer, dan smachten?
En of ik uit een vol gemoed
Het bosch vervul met klagen:
'T na baauwen, dat daer Echo doet,
Dat kan ik niet verdragen.
Dan klaeg ik myn verdriet alleen
Myn uitgeschreide oogen;
Dien 'k al myn lyden maek gemeen:
Maer 'k word al meê bedrogen.
Waer dat ik loop, of waer ik vlie,
Ik zal geen troost verwerven:
En zoo 'k in u geen troost en zie,
Zoo moet ik troostloos sterven.
Als nu de dood heur bleeke kleed
Gespreit heeft op myn lippen;
En dat, door oirzaek van mijn leed,
My 't leven zal ontslippen:
Dan pluk de bloemtjes van de krans,
Dien ik u heb geschonken;
Daer gy wel eer meê aen den dans
Plagt aen myn zijd te pronken:
En strooize op myn bleek gelaet,
Wel eer verrijkt met bloosjens,
Met bloosjens, die (nu laes! versmaet)
Beschaemden al myn roosjens.
Dan zal het maexel van myn hoed,
Na myn vermaek'lijk leven,
Dat eertijds was myn bruilofts goed,
Myn uitvaert zyn gegeven.
[p. 306]
Hy, hier door beweegt zynde, keert uit Vrankrijk weder, en zeyt:84
[1]
Ach! Rozemond, myn Harderin,
Wiens nat bedauwde wangen
Getuigen zyn van trouwe min,
En hopende verlangen.
[5]
Ai! stel verlangen aen een kant;
En min my zoo veel meerder,
Die hier geknielt met offerhand
Lig voor uw' voeten neerder:
Daer ik myn lieve Engelin
[10]
Veel dringende gebeden
Opoffer, tot een zachte zin,
En quisting van 't voorleden.85
'T is waer ik doolde: als ik dool
Dan doolden myn gedachten:
[15]
Die zich nooit spoeden naer 'er school,
Als overlaên met klagten:
Met klagten, dien myn Rozemond
Om my te wil ging strooien,
Tot voedsel van zoo diepen wond,
[20]
Die niemand uit kan rooien,
[p. 307]
Dan gy alleen myn Harderin,
Zoo gy myn offerhanden,
Door 't stooken van een koelen zin,
Laet in uw' hartjen branden.
[25]
En als de vlam op 't vinnigst woed,
Dan hoop myn grove zonden86
En smytze in de heete gloed,
Daer wordenze verslonden.
Dan zal myn zieltje, waerde Pand,
[30]
Wel eer verlaen met pynen,87
Ontlast zyn door myn offerhand;
Ia hagelwit verschynen.
Meng dan de zieltjes onder een,
Door toedoen van 'er beiden:
[35]
En is het uw', als 't myn, te vreên,
Zoo kan 'er niemand scheiden.
Quaem 's hemels bode, Majas zoon,88
Uit last van al de Goden,
En bood my aen zyn Vaders troon,
[40]
En dat hy u niet noode:
Ik zou hen laten weten weer
Door het gezwinde knaepjen,
Dat ik hun allermeeste eer
Niet koos voor 't minste schaepjen.
[45]
Als ik de Schaepjens hoê, door lust,
Met u, in 't aerdsch gewemel;
En dat ik in uw' narmen rust,
Dan ben ik in den hemel.
Wat b'hoef ik elders heên te spoên,
[50]
En van myn lief te scheiden?
De hemel kan de vreugd niet voên,
Dien wy voên met ons beide.
Indien de Goden zagen aen
[p. 308]
De vreugt, dien wy betoonen:
[55]
Een ieder zou zyn plaets versmaên,
En by ons komen woonen.
Zang.
Stemme: O! Karsnacht, etc.
Myn Schaepjens, die uw' honger bluste
Met weelig thijm, boet nu uw lusten
Met Roozeblaedjens van myn krans;
Die al'er geur ten offer bragten
Myn brein; dat hert en ziel verkrachte,
Wanneer ik uitstak aen den dans.89
'T is beter dat de blaedjens voede'
Myn Lamren, dien ik stervend' hoede;
Dan datze, van heur eer berooft,
Door heete zuchten, die my quellen,
En traenen, die 't gezucht verzellen,
Onschuldig dorren op myn hooft.
Herkauze menigmael met smaekjens,
Onnoozel Vee; maer als uw' kaekjens
Vermoeit zyn, en de slaep u groet,
Dan denk eens op myn doode leven;
Wat oirzaek dat myn zinnen dreven
Tot schennis van myn Roozenhoed.
Gy waert 'er by toen my Philander
Zyn trou toezwoer; die nu een ander
Met geile tochten beezigh houd.90
Gy waert 'er by toen my zyn eeden
In 't heilig werk met hem deên treden,
Dat in den Hemel was gebout.
[p. 309]
Niet dat ik zeg, alziende Goden,
Dat uwe wil myn Harder noode
Tot werking van zoo valschen daad:
Maer 'k zie op myn volmaekte minnen;
Wiens weergae by u is te vinnen,
Die 't goed verzien, en straffen 't quaed.
Doch 'k eisch geen straf: maer bid voor zonden.
'K eisch balsem voor vervuilde wonden.
'K eisch balsem, dien de Hemel voed:
Maer is uw' wil tot straf genegen,
Zoo straft 't bedrog, en wel te degen,
Met wroeging van zyn znood gemoed.
Dan zal gewis myn smart hem deeren
Zyn liefde tot myn liefde keeren,
Myn liefde wederom tot zyn:
En als wy dus zyn t' zaem gebonden,
Waer wort 'er trouwer paer gevonden
Als Phillis, en Phylander zyn?
Aemsterdam Spreekt van zich zelf, en vervat het gebouw van de VVester-kerx-Tooren; daer het Stads VVaepen konstig in gewrocht staet.
Wat Stad is 't, die meer goed,
Of deugd aen armen doet,
Als ik, in 't aertsch gewemel?
Daerom gaet dit gebouw
Voor uit; en brengt getrou
Myn Wapen in den Hemel.
[p. 310]