terug  begin  verder
[p. 58]



illustratie
E.v.O.

De Ooievaar.

 
Daar staat hij op zijn spillebeen
 
Op 't randje van zijn nest.
 
Dat hij op 't strooien boerendak
 
Met 't vrouwtje heeft gevest.
 
 
 
Zijn wijfje dekt heur eitjes warm
 
Gelijk een brave Moe;...
 
Jan Spillebeen neemt plots zijn vlucht
 
En klappert af en toe.
[p. 59]
 
Hij snapt naar worm en kikkertjes,
 
Hij speurt hen op in 't riet;
 
Geen vijverplas, geen beek of gracht,
 
Waar g'hem niet zoeken ziet.
 
 
 
Hij kruist zijn stelten onder 't lijf
 
En slaat zijn vlerken uit,
 
En zie, daar vaart hij recht naar 't nest
 
Met zijnen kostbren buit.
 
 
 
Hij kleppert hier, hij kleppert daar;
 
En als uit ieder ei
 
Een sneeuwwit, piepend kleintje breekt,
 
Dan klept hij eens zoo blij.
 
 
 
De kleintjes vinden 't goed in 't nest,
 
Waar Moe hun veertjes strijkt;
 
Zij piepen, als hun lieve Vaâr
 
Hun recht in de oogjes kijkt.
 
 
 
Daar wordt met lust gepikt, geslikt
 
Van Vaders kosbren buit;
 
Elk kleintje groeit, dat Moeder 't ziet,
 
En zet zijn vleugels uit...
 
 
 
En op een zonn'gen zomerdag,
 
Wat vliegt daar uit, zoo blij?...
 
Jan Spillebeen en Moe-de-vrouw
 
En heel 't gezin er bij!

terug  begin  verder